1แล้วโยบโต้ตอบว่า
2“ถ้าชั่งดูความทุกข์ร้อนของข้า และเอาความลำเค็ญทั้งหมดของข้าขึ้นตาชั่งได้!
3แน่นอนว่ามันจะหนักยิ่งกว่าเม็ดทรายในทะเล ไม่น่าแปลกใจเลยที่ข้าพูดไปอย่างวู่วาม
4ลูกศรขององค์ผู้มีฤทธิ์อยู่ในตัวข้า วิญญาณของข้าดื่มพิษของมัน ความหวาดหวั่นจากพระเจ้าประดังใส่ข้า
5ลาป่าจะร้องเมื่อมีหญ้ากินหรือ วัวจะส่งเสียงเมื่อมีอาหารกินหรือ
6จะกินอาหารจืดโดยไม่เหยาะเกลืองั้นหรือ น้ำเลี้ยงของต้นแมลโลว์จะมีรสชาติอะไร
7ข้าไม่ยอมแตะต้องอาหารแบบนั้นหรอก เพราะมันน่าสะอิดสะเอียน
8โอ ขอให้ข้าได้ตามที่ขอ ขอพระเจ้าให้ตามที่ข้าหวัง
9คือพระเจ้าจะขยี้ข้า พระองค์จะปล่อยมือ แล้วตัดขาดข้าเสีย!
10อย่างน้อยข้าก็ยังสบายใจ และยินดีแม้เจ็บปวดแสนสาหัส ว่าข้าไม่ได้ปฏิเสธพระวจนะขององค์บริสุทธิ์
11ข้ามีกำลังอะไรเหลือให้ยังหวัง ข้ามีอนาคตอะไรให้อดทนอยู่ต่อ
12ข้ามีกำลังดั่งหินผาหรือ เนื้อข้าเป็นทองสัมฤทธิ์หรือ
13ข้ามีพลังที่จะช่วยเหลือตัวเองหรือ ในเมื่อความสำเร็จมลายไปจากข้าแล้ว
14คนที่ยั้งความเมตตาไว้จากเพื่อน ก็ละทิ้งความยำเกรงต่อองค์ผู้มีฤทธิ์
15แต่พี่น้องของข้าก็พึ่งไม่ได้เลย เดี๋ยวก็เหมือนลำธารที่ไหลๆ หยุดๆ เดี๋ยวก็เหมือนลำธารที่ไหลล้น
16มันขุ่นดำจากน้ำแข็งละลาย เอ่อล้นจากหิมะละลาย
17แต่หยุดไหลในหน้าแล้ง และพอร้อนระอุมันกลับแห้งผาก
18กองคาราวานหันออกจากเส้นทางของตน เข้าไปในแดนรกร้าง แล้วก็พินาศ
19กองคาราวานของพ่อค้าจากเทมาเสาะหาน้ำ พ่อค้าเร่จากเชบามองหาด้วยความหวัง
20พวกเขาทุกข์เพราะมั่นใจมาก ครั้นมาถึงก็ต้องผิดหวัง
21ตอนนี้เจ้าก็เหมือนกัน พิสูจน์ให้เห็นแล้วว่าไม่ได้ช่วยอะไร พอเห็นสิ่งสยดสยอง เจ้าก็กลัว
22ข้าเคยพูดหรือว่า ‘ขออะไรให้ข้าบ้าง ใช้เงินทองของเจ้ามาไถ่ข้าเถิด
23ขอช่วยข้าจากมือของศัตรู หรือไถ่ข้าจากอุ้งมือของคนอำมหิต’
24สอนข้าแล้วข้าจะเงียบ แสดงมาว่าข้าผิดตรงไหน
25คำพูดจริงใจช่างน่าเจ็บปวดเสียจริง! แต่ข้อโต้แย้งของเจ้าพิสูจน์อะไรได้
26เจ้าคิดจะแก้สิ่งที่ข้าพูด และทำเหมือนถ้อยคำที่สิ้นหวังของข้าเป็นสายลมหรือ
27พวกเจ้าคงถึงกับจับฉลากเลือกเด็กกำพร้าพ่อ และขายเพื่อน
28แต่ตอนนี้ โปรดเมตตาดูข้าเถิด ข้าจะโกหกต่อหน้าเจ้าหรือ
29หยุดว่าข้าผิดเสียที อย่าอยุติธรรมนักเลย ขอให้ทบทวนเพราะความซื่อสัตย์ของข้าเป็นเดิมพัน
30ข้าพูดสิ่งชั่วร้ายหรือ ปากของข้าแยกแยะความชั่วไม่ได้หรือ”