1“ร่ำร้องไปเถอะ แต่ใครจะตอบเจ้า เจ้าจะหันไปหาเทพองค์ไหน
2คนโง่ตายเพราะความแค้นเคือง ความอิจฉาฆ่าคนเขลา
3ข้าเองเคยเห็นคนโง่หยั่งราก แต่ทันใดบ้านของเขาก็ถูกสาปแช่ง
4ลูกหลานของเขาห่างไกลจากความปลอดภัย และถูกคาดคั้นในศาลโดยไม่มีคนปกป้อง
5พืชผลของเขาถูกคนหิวโหยผลาญหมด แม้แต่ที่ขึ้นในพงหนามก็หมดสิ้น ทรัพย์สินของเขาถูกคนกระหายฉกฉวยไป
6เพราะความลำบากไม่ได้เกิดจากดิน ความเดือดร้อนไม่ได้งอกขึ้นจากผืนดิน
7แต่มนุษย์เกิดมาเพื่อเจอความทุกข์ยาก แน่นอนเหมือนประกายไฟที่ย่อมพุ่งขึ้น
8หากข้าเป็นเจ้า ข้าจะวิงวอนต่อพระเจ้า ข้าจะร้องเรื่องราวของข้าต่อพระองค์
9พระองค์ทำการอัศจรรย์ที่เกินการหยั่งรู้ และปาฏิหาริย์เหลือคณานับ
10พระองค์ให้ฝนแก่แผ่นดินโลก ส่งน้ำมาบนท้องทุ่ง
11พระองค์เชิดชูผู้ที่ต่ำต้อย และยกชูผู้คร่ำครวญขึ้นสู่สวัสดิภาพ
12พระองค์ขัดขวางแผนการของคนเจ้าเล่ห์ เพื่อมือของเขาจะทำงานไม่สำเร็จ
13พระองค์จับคนฉลาดด้วยเล่ห์เหลี่ยมของเขาเอง และล้มแผนการของคนชั่ว
14ความมืดมนมาถึงเขาในยามกลางวัน ตอนเที่ยงวันเขาคลำหาทางเหมือนอยู่ตอนกลางคืน
15พระเจ้าช่วยคนยากไร้จากดาบในปากของพวกเขา จากเงื้อมมือผู้มีอิทธิพล
16ดังนั้นคนยากจนจึงมีความหวัง และความอยุติธรรมจะหุบปากไป
17พระพรเป็นของผู้ที่พระเจ้าตักเตือน ดังนั้นอย่าดูหมิ่นการฝึกวินัยจากองค์ผู้มีฤทธิ์
18เพราะพระองค์ทำให้เป็นแผล แต่ก็สมานรอยแผล พระองค์ทำให้บาดเจ็บ แต่ก็รักษาให้หาย
19พระองค์จะช่วยกู้เจ้าจากภัยพิบัติหกครั้ง แม้มีครั้งที่เจ็ด อันตรายก็แตะต้องเจ้าไม่ได้
20ในยามกันดารอาหาร พระองค์จะช่วยให้เจ้าพ้นจากความตาย และพ้นจากคมดาบในยามสงคราม
21พระองค์จะปกป้องเจ้าไว้จากคำนินทาว่าร้าย และไม่ต้องกลัวเมื่อความพินาศมาถึง
22เจ้าจะหัวเราะเยาะความพินาศและการกันดารอาหาร และไม่ต้องหวาดกลัวสัตว์ป่า
23เจ้าจะทำพันธสัญญากับก้อนหินในท้องทุ่ง และสัตว์ป่าจะอยู่ร่วมกับเจ้าอย่างสันติ
24เจ้าจะมั่นใจว่า เต็นท์ของเจ้ามั่นคงปลอดภัย ตรวจดูทรัพย์สินก็ไม่มีอะไรหาย
25เจ้าจะได้รู้ว่าลูกหลานของเจ้าจะมีมากมาย และเชื้อสายของเจ้าจะมากมายเหมือนหญ้าในแผ่นดินโลก
26เจ้าจะมาถึงหลุมฝังศพอย่างคนที่พร้อม เหมือนฟ่อนข้าวที่เกี่ยวตามฤดูกาล
27เราได้ตรวจสอบสิ่งเหล่านี้ก็พบว่าเป็นความจริง ท่านโปรดฟังและนำไปปฏิบัติเถิด”