1แล้วโศฟาร์ชาวนาอามาห์โต้ตอบว่า
2“ความคิดว้าวุ่นของข้าเร่งเร้าให้ข้าตอบ เพราะข้าไม่สบายใจอย่างยิ่ง
3ข้าได้ฟังคำติเตียนซึ่งสบประมาทข้า และความเข้าใจของข้าดลใจให้ข้าตอบ
4เจ้าย่อมรู้ว่าเป็นมาอย่างไรตั้งแต่เก่าก่อน เมื่อมนุษย์ถูกสร้างขึ้นมาในโลก
5คือความเบิกบานใจของคนชั่วร้ายนั้นสั้น ความชื่นชมยินดีของคนอธรรมอยู่เพียงครู่เดียว
6แม้ความเย่อหยิ่งของคนไร้พระเจ้าสูงเสียดฟ้าสวรรค์ และหัวของเขาแตะเมฆ
7เขาก็จะหายไปนิรันดร์เหมือนอุจจาระของเขาเอง คนที่เคยเห็นเขาจะพูดว่า ‘เขาไปไหนแล้ว’
8เขาลับหายไปเหมือนความฝัน ไม่มีใครเห็นอีก ถูกขจัดไปเหมือนนิมิตยามค่ำคืน
9ตาที่เคยเห็นเขาจะไม่เห็นเขาอีก ในที่ของเขาจะไม่พบเขาอีกเลย
10ลูกหลานของเขาจะต้องชดใช้ให้คนยากจน เขาต้องคืนทรัพย์สินด้วยมือของตนเอง
11พลังแห่งวัยฉกรรจ์ซึ่งเต็มล้นในกระดูกของเขา จะนอนลงกับเขาในฝุ่นธุลี
12แม้ความชั่วร้ายจะหวานละมุนอยู่ในปาก และเขาซ่อนมันไว้ใต้ลิ้น
13แม้เขาไม่อยากจะปล่อยมันไป และอมไว้ในปากต่ออีกสักหน่อย
14แต่อาหารของเขาจะกลับบูดเปรี้ยวในท้อง กลายเป็นเหมือนพิษงูร้ายในตัวเขา
15เขาจะคายทรัพย์สมบัติที่กลืนออกมา พระเจ้าจะบีบท้องของเขาให้สำรอกออกมา
16เขาจะดูดพิษงูเห่า และตายด้วยเขี้ยวงู
17เขาจะไม่ได้เพลิดเพลินกับลำธาร แม่น้ำที่ไหลไปด้วยน้ำผึ้งและน้ำนม
18เขาจะต้องคืนสิ่งที่ตนตรากตรำมา โดยไม่ได้กิน เขาจะไม่ได้ชื่นชมกำไรจากการค้าของตน
19เพราะเขาได้ข่มเหงคนยากจนและทำให้หมดตัว ทั้งยังยึดบ้านเรือนที่ตัวเองไม่ได้สร้าง
20แน่นอน เขาจะละโมบไม่มีที่สิ้นสุด ทรัพย์สมบัติช่วยอะไรเขาไม่ได้เลย
21ไม่มีอะไรเหลือให้เขาสวาปามอีก ความมั่งคั่งของเขาจะไม่ยั่งยืน
22ในยามที่มีพร้อมทุกสิ่ง ความทุกข์ก็จู่โจมเขา ความลำเค็ญเหลือแสนจะเล่นงานเขา
23เมื่อเขากินจนเต็มท้อง พระเจ้าจะระบายความโกรธมาเผาผลาญ และฟาดกระหน่ำเขา
24แม้จะหนีจากอาวุธเหล็ก แต่ลูกธนูทองสัมฤทธิ์จะแทงทะลุเขา
25เขาจะดึงลูกธนูออกจากแผ่นหลัง ดึงปลายธนูคมกริบออกจากตับ ความพรั่นพรึงจะเกิดกับเขา
26ความมืดมิดรอคอยทรัพย์สมบัติของเขา ไฟที่ไม่มีใครจุดไว้จะเผาผลาญเขา และกลืนกินสิ่งที่เหลืออยู่ในเต็นท์
27ฟ้าสวรรค์จะเปิดโปงความผิดของเขา และโลกจะลุกขึ้นต่อต้านเขา
28น้ำท่วมจะพัดพาบ้านของเขาไป น้ำไหลเชี่ยวในวันแห่งความโกรธเกรี้ยวของพระเจ้า
29นี่คือชะตากรรมที่พระเจ้ามอบให้คนชั่ว เป็นมรดกที่พระเจ้ากำหนดไว้ให้เขา”