1โยบโต้ตอบว่า
2ขอให้ตั้งใจฟังคำของข้า ขอให้นี่เป็นการปลอบใจที่เจ้าให้ข้า
3ขอให้อดทนฟังขณะที่ข้าพูด แล้วหลังจากนั้นเชิญถากถางต่อไปได้
4“ข้าบ่นต่อว่าเรื่องมนุษย์หรือ ทำไมข้าจะต้องอดกลั้นไว้
5มองดูข้าสิ แล้วเจ้าจะตกใจกลัว จนต้องเอามือปิดปากตัวเองไว้
6เมื่อคิดเรื่องนี้ ข้าเองยังพรั่นพรึง สั่นสะท้านไปทั้งกาย
7ทำไมคนชั่วร้ายถึงอายุยืน อยู่จนแก่เฒ่าและมีอำนาจมากขึ้น
8พวกเขาเห็นลูกๆ มีฐานะมั่นคงอยู่รายล้อม และได้เห็นลูกหลานเติบโต
9บ้านของพวกเขาปลอดภัยและไม่ต้องกลัว ไม่ต้องพานพบไม้เรียวของพระเจ้า
10พ่อวัวของเขาผสมพันธุ์ไม่เคยพลาด แม่วัวก็ตกลูกและไม่เคยแท้ง
11พวกเขาส่งลูกไปเหมือนฝูงแกะ เด็กน้อยก็ร้องเล่นเต้นรำ
12พวกเขาร้องเพลงคลอเสียงพิณและรำมะนา สนุกสนานรื่นเริงกับเสียงปี่
13เขาใช้ชีวิตอย่างเจริญรุ่งเรือง และลงสู่หลุมฝังศพอย่างสงบ
14แต่เขาพูดกับพระเจ้าว่า ‘อย่ามายุ่งกับพวกเรา! เราไม่อยากรู้วิถีทางของพระองค์
15องค์ผู้มีฤทธิ์เป็นใครที่เราจะต้องรับใช้ เราจะได้อะไรจากการอธิษฐานต่อพระองค์’
16แต่ความเจริญของพวกเขาไม่ได้อยู่ในมือของพวกเขาเอง ข้าจึงอยู่ห่างๆ จากแผนการของคนชั่ว
17กี่ครั้งที่ตะเกียงของคนชั่วถูกดับไป กี่ครั้งที่ภัยพิบัติเกิดกับเขา นั่นคือชะตากรรมที่พระเจ้าบันดาลด้วยความโกรธ
18กี่ครั้งที่เขาเหมือนฟางปลิวตามลม เหมือนแกลบที่ถูกพายุพัดไป
19กล่าวกันว่า ‘พระเจ้าสะสมโทษของคนชั่วไว้ให้ลูกหลานของเขา’ ขอพระเจ้าลงโทษคนชั่วนั้นเอง เพื่อเขาจะได้รู้สำนึก!
20ให้ตาของเขาเองเห็นความพินาศ ขอให้เขาดื่มความโกรธขององค์ผู้มีฤทธิ์
21เพราะพวกเขาจะแยแสอะไรกับครอบครัวที่ทิ้งไว้เบื้องหลัง เมื่อเดือนที่กำหนดไว้สิ้นสุดแล้ว
22ใครจะสั่งสอนพระเจ้าได้ ในเมื่อพระองค์พิพากษาแม้แต่ผู้ที่สูงสุด
23คนหนึ่งตายเมื่อยังแข็งแรง มั่นคงและสุขสบายดี
24ร่างกายได้รับการบำรุงอย่างดี และกระดูกแข็งแรง
25อีกคนหนึ่งตายไปอย่างขมขื่นใจ ไม่เคยได้ชื่นชมสิ่งดีๆ
26สองคนนี้นอนข้างกันในธุลีดิน และหนอนก็ปกคลุมเขาทั้งคู่
27ข้ารู้ดีว่าเจ้าคิดอะไรอยู่ แผนร้ายที่เจ้าจะเล่นงานข้า
28เจ้าพูดว่า ‘ไหนล่ะคฤหาสน์ของผู้ยิ่งใหญ่ และเต็นท์ของคนชั่วอยู่ที่ไหน’
29เจ้าไม่เคยถามคนที่เดินทางหรือ เจ้าไม่สนใจคำบอกเล่าของเขาบ้างหรือว่า
30พวกคนชั่วมักรอดพ้นในวันแห่งหายนะ พวกเขาได้รับการช่วยให้พ้นจากวันแห่งความโกรธเกรี้ยว
31ใครบ้างประณามความประพฤติของเขาซึ่งหน้า ใครตอบแทนสิ่งที่เขาได้ทำ
32เมื่อพวกเขาถูกหามไปที่หลุมฝังศพ ก็มียามเฝ้าดูแลอุโมงค์
33ดินในหุบเขานุ่มสบายสำหรับพวกเขา ทุกคนตามพวกเขาไป และฝูงชนนับไม่ถ้วนก็ไปก่อนหน้าเขา
34แล้วเจ้าจะปลอบข้าด้วยเรื่องไร้สาระหรือ คำตอบของเจ้าไม่มีอะไรนอกจากคำลวง!”