1บิลดัดชาวชูอาห์โต้ตอบว่า
2“เมื่อไหร่เจ้าจะหยุดพูดแบบนี้ มีเหตุผลหน่อย แล้วเราค่อยมาพูดกัน
3ทำไมเห็นเราเป็นวัวเป็นควาย โง่เขลาในสายตาของเจ้า
4เจ้าผู้ฉีกตัวเองเป็นชิ้นๆ ด้วยความเกรี้ยวกราด โลกจะต้องถูกทิ้งร้างเพื่อเจ้าหรือ และหินจะต้องถูกเคลื่อนจากที่ของมันหรืออย่างไร
5ตะเกียงของคนชั่วย่อมถูกดับ เปลวไฟของเขาดับลง
6แสงสว่างในเต็นท์ของเขามืดลง ตะเกียงข้างตัวเขาก็ดับ
7ย่างก้าวที่มาดมั่นของเขาอ่อนล้า แผนการของเขาเล่นงานตัวเขาเอง
8เขาก้าวเท้าไปในตาข่าย และหลงเข้าไปติดกับ
9กับดักงับส้นเท้าของเขา บ่วงรัดเขาไว้แน่น
10มีบ่วงแร้วซ่อนไว้ดักเขาบนดิน มีกับดักอยู่บนเส้นทางของเขา
11ความหวาดหวั่นจู่โจมเขาทุกด้าน คอยเล่นงานทุกย่างก้าว
12ความพินาศจ้องจะเขมือบเขา ภัยพิบัติก็พร้อมเมื่อเขาล้ม
13มันกัดกินผิวหนังของเขา ความตายเริ่มกัดกินแขนขาของเขา
14เขาถูกลากออกจากเต็นท์ที่มั่นคงปลอดภัย และถูกนำมายังองค์กษัตริย์แห่งความพรั่นพรึง
15ไฟอยู่ในเต็นท์ของเขา ไฟกำมะถันกระจายอยู่ทั่วที่พำนักของเขา
16รากของเขาแห้ง และกิ่งก้านของเขาก็เหี่ยวเฉา
17อนุสรณ์ของเขาพินาศไปจากโลก สิ้นชื่อไปจากแผ่นดิน
18เขาถูกขับไล่จากความสว่างไปสู่แดนแห่งความมืด และถูกเนรเทศไปจากโลก
19เขาไม่มีลูกหลานหรือทายาทเหลือในหมู่ชนของเขา ไม่มีใครรอดตายในที่ซึ่งเขาเคยอยู่
20ผู้คนทางตะวันตกตกใจกับชะตากรรมของเขา และผู้คนทางตะวันออกก็อกสั่นขวัญแขวน
21แน่นอนว่าสิ่งเหล่านี้เกิดขึ้นในที่อาศัยของคนชั่ว เกิดขึ้นในที่ของคนไม่รู้จักพระเจ้า”