1จิตวิญญาณของข้าแหลกสลาย วันคืนของข้าหดสั้นลง หลุมฝังศพรอข้าอยู่
2แน่นอนคนเยาะเย้ยอยู่รอบตัวข้า ตาข้าต้องมองดูความเกลียดชังของเขา
3“ข้าแต่พระเจ้า ขอให้ข้ามีสิ่งค้ำประกันที่พระองค์เรียกร้อง ใครเล่าจะค้ำประกันให้ข้า
4พระองค์ปิดความคิดของพวกเขาจากความเข้าใจ ฉะนั้นพระองค์จะไม่ปล่อยให้เขามีชัยชนะ
5ถ้าใครปรักปรำเพื่อนเพราะเห็นแก่สินบน ลูกหลานของเขาจะตามืดมัว
6พระเจ้าทำให้ข้าตกเป็นขี้ปากของทุกคน พวกเขาถ่มน้ำลายใส่หน้าข้า
7ตาของข้ามืดมัวเพราะความทุกข์โศก และร่างกายของข้าเป็นเพียงเงา
8คนชอบธรรมใจหายเมื่อเห็นข้า คนไร้ความผิดถูกปลุกขึ้นให้ต่อต้านคนอธรรม
9แต่คนชอบธรรมจะยึดมั่นในวิถีของตน คนมือสะอาดจะแข็งแกร่งขึ้น
10ส่วนพวกเจ้าทุกคน มาสิ ลองดูอีก! ข้าจะไม่พบสักคนที่มีปัญญาในพวกเจ้าเลย
11วันคืนผ่านพ้นไป แผนการของข้าพังทลาย กระนั้นความปรารถนาในใจข้า
12ก็เปลี่ยนกลางคืนเป็นกลางวัน ในความมืดนั้น ความสว่างก็มาใกล้แล้ว
13หากบ้านเดียวที่ข้าหวังคือหลุมฝังศพ หากข้ากางที่นอนในแดนแห่งความมืดมิด
14หากข้าเรียกความเสื่อมทรามว่า ‘พ่อ’ และเรียกหนอนว่า ‘แม่’ หรือ ‘พี่สาว’
15แล้วอย่างนั้นความหวังของข้าอยู่ที่ไหน ใครบ้างจะเห็นความหวังในตัวข้า
16หรือความหวังของข้า จะลงไปสู่ประตูแห่งความตาย เราจะลงไปในธุลีดินด้วยกันหรือ”