1พระยาห์เวห์กล่าวว่า “หนังสือหย่าของแม่เจ้า ที่เราใช้ไล่เธอไปนั้นอยู่ที่ไหน หรือเราขายให้เจ้า ให้เจ้าหนี้คนไหน ที่เจ้าถูกขายไปเพราะบาปของเจ้า แม่ของเจ้าถูกไล่ไปเพราะการละเมิดของเจ้า
2เมื่อเรามาถึง ทำไมจึงไม่มีใครเลย เมื่อเราเรียก ทำไมไม่มีใครตอบ แขนของเราสั้นเกินกว่าจะช่วยกู้เจ้าหรือ เราไม่มีกำลังพอจะช่วยเจ้าให้รอดหรือ เราสั่งเพียงคำเดียว ทะเลก็แห้งเหือด เราเปลี่ยนแม่น้ำให้เป็นทะเลทราย ปลาของพวกเขาเน่าเพราะขาดน้ำ และตายเพราะกระหาย
3เราเอาความมืดห่มฟ้าสวรรค์ และคลุมด้วยผ้ากระสอบเสีย”
4พระยาห์เวห์องค์เจ้าชีวิตให้ลิ้นที่สอนมาดีแก่ข้าพเจ้า เพื่อให้รู้ถ้อยคำที่ค้ำชูผู้อ่อนล้า ทุกเช้าพระองค์ปลุกข้าพเจ้า ปลุกหูข้าพเจ้าให้ฟังอย่างผู้ที่ได้รับคำสั่ง
5พระยาห์เวห์องค์เจ้าชีวิตเปิดหูของข้าพเจ้า ข้าพเจ้าไม่ได้ขัดขืน หรือหันหนีไป
6ข้าพเจ้าหันหลังให้ผู้ที่โบยตีข้าพเจ้า และหันแก้มให้ผู้ที่ดึงเคราข้าพเจ้าออก ข้าพเจ้าไม่ได้ซ่อนหน้า จากผู้ที่เย้ยหยันและถ่มน้ำลายรด
7เพราะพระยาห์เวห์องค์เจ้าชีวิตช่วยข้าพเจ้า ข้าพเจ้าจะไม่อดสู ดังนั้น ข้าพเจ้าจึงทำหน้าเหมือนหินเหล็กไฟ และรู้ว่าตัวเองจะไม่ต้องอับอาย
8พระองค์ผู้ที่จะพิสูจน์ว่าข้าพเจ้าเป็นฝ่ายถูกนั้นอยู่ใกล้แล้ว แล้วใครจะมาฟ้องร้องข้าพเจ้า ให้เรามาประจันหน้ากัน! ใครเป็นโจทก์ของข้าพเจ้า ให้เขามาเผชิญหน้ากับข้าพเจ้า!
9พระยาห์เวห์องค์เจ้าชีวิตนี่แหละช่วยข้าพเจ้า ใครจะมาตัดสินโทษข้าพเจ้า พวกเขาจะเก่าไปเหมือนเสื้อผ้า ถูกแมลงเม่ากินจนหมด
10ใครบ้างในพวกท่านที่ยำเกรงพระยาห์เวห์ และเชื่อฟังถ้อยคำผู้รับใช้ของพระองค์ ให้ผู้ที่ดำเนินในความมืด ผู้ไม่มีแสงสว่าง วางใจในนามของพระยาห์เวห์ และพึ่งพาพระเจ้าของพวกเขา
11แต่บัดนี้เจ้าทุกคนที่จุดไฟ และเตรียมคบไฟลุกโชติช่วงไว้เอง ไปเดินในแสงจากไฟของเจ้า จากคบไฟที่เจ้าจุดไว้ สิ่งที่เจ้าจะได้รับจากมือของเรา คือ เจ้าจะนอนลงในความทุกข์ทรมาน