1จงฟังข้าพเจ้า หมู่เกาะทั้งหลาย เหล่าชนชาติไกลโพ้น ฟังทางนี้ พระยาห์เวห์เรียกข้าพเจ้าก่อนที่ข้าพเจ้าจะเกิด พระองค์พูดชื่อข้าพเจ้า ตั้งแต่อยู่ในท้องแม่
2พระองค์ทำให้ปากของข้าพเจ้าเหมือนดาบคมกริบ และซ่อนข้าพเจ้าไว้ใต้ร่มเงามือของพระองค์ ทำให้ข้าพเจ้ากลายเป็นลูกธนูขัดเงา และซ่อนข้าพเจ้าไว้ในธนูของพระองค์
3พระองค์พูดกับข้าพเจ้าว่า “อิสราเอล เจ้าเป็นผู้รับใช้ของเรา เราจะสำแดงบารมีของเราในตัวเจ้า”
4แต่ข้าพเจ้าพูดว่า “ข้าพเจ้าตรากตรำโดยเสียเปล่า ข้าพเจ้าลงแรงไปโดยเปล่าประโยชน์ กระนั้นสิ่งสมควรกับข้าพเจ้า ก็อยู่ในมือของพระยาห์เวห์ รางวัลของข้าพเจ้าอยู่กับพระเจ้าของข้าพเจ้า”
5และบัดนี้พระยาห์เวห์พูดว่า คือพระองค์ผู้สร้างข้าพเจ้าในท้องแม่ ให้เป็นผู้รับใช้ของพระองค์ เพื่อนำยาโคบกลับมาหาพระองค์ และรวบรวมอิสราเอลมาหาพระองค์ เพราะข้าพเจ้าได้รับเกียรติในสายตาของพระยาห์เวห์ และพระเจ้าเป็นพละกำลังของข้าพเจ้า
6พระองค์พูดว่า “เป็นเรื่องเล็กน้อยเกินไป ที่จะให้เจ้าเป็นผู้รับใช้ของเรา เพื่อฟื้นฟูเผ่าต่างๆ ของยาโคบ และนำชนอิสราเอลซึ่งเราสงวนไว้กลับมา เราจะให้เจ้าเป็นแสงสว่างแก่ชนต่างชาติด้วย เพื่อความรอดของเราจะไปถึงสุดปลายแผ่นดินโลก”
7พระยาห์เวห์ พระผู้ไถ่ องค์บริสุทธิ์แห่งอิสราเอล พูดกับผู้ซึ่งถูกชนชาติรังเกียจเดียดฉันท์ ผู้รับใช้ของผู้มีอำนาจปกครองว่า “กษัตริย์ทั้งหลายจะเห็นเจ้า แล้วยืนขึ้น เจ้านายทั้งปวงจะเห็นเจ้า แล้วกราบลง เพราะพระยาห์เวห์ผู้ซื่อสัตย์ องค์บริสุทธิ์แห่งอิสราเอลได้เลือกเจ้า”
8พระยาห์เวห์พูดว่า “ในเวลาแห่งความโปรดปราน เราจะตอบเจ้า และในวันแห่งความรอด เราจะช่วยเจ้า เราจะปกป้องเจ้า และทำให้เจ้าเป็นพันธสัญญาแก่ประชาชน เพื่อให้ดินแดนนั้นกลับคืนสู่ปกติสุข และรื้อฟื้นกรรมสิทธิ์ซึ่งถูกทิ้งร้างขึ้นมาใหม่
9เพื่อกล่าวแก่เชลยว่า ‘ออกมาเถิด’ และกล่าวแก่ผู้อยู่ในความมืดมนว่า ‘จงเป็นอิสระ!’ พวกเขาจะเลี้ยงชีพอยู่ริมทาง และพบทุ่งหญ้าบนเนินเขาแห้งแล้งทุกแห่ง
10เขาจะไม่หิวหรือกระหาย แสงอาทิตย์และทะเลทรายร้อนระอุจะไม่แผดเผาเขา พระองค์ผู้เอ็นดูสงสารเขาจะนำเขา และพาเขามายังริมธารน้ำพุ
11เราจะเปลี่ยนภูเขาทุกลูกของเราให้เป็นทางเรียบ และทางหลวงของเราจะถูกยกขึ้น
12ดูเถิด พวกเขาจะมาจากแดนไกล บางคนมาจากทางเหนือ บางคนมาจากทางตะวันตก บางคนก็มาจากอัสวาน”
13ฟ้าสวรรค์ เจ้าจงโห่ร้องยินดี โลก เจ้าจงเปรมปรีดิ์ ภูเขาทั้งหลาย เจ้าจงร้องเพลง! เพราะพระยาห์เวห์ปลอบโยนคนของพระองค์ และจะสงสารคนของพระองค์ที่ทุกข์ทรมาน
14แต่ศิโยนกล่าวว่า “พระยาห์เวห์ทอดทิ้งข้า พระยาห์เวห์ลืมข้าไปแล้ว
15แม่จะลืมลูกน้อยในอก และไม่เอ็นดูลูกที่เธอให้กำเนิดได้หรือ แม้เธอจะลืม แต่เราจะไม่ลืมเจ้า!
16ดูเถิด เราสลักชื่อเจ้าไว้บนฝ่ามือของเรา กำแพงของเจ้าอยู่ตรงหน้าเราเสมอ
17ลูกๆ ของเจ้ารีบรุดมา และบรรดาคนที่ทำลายเจ้าก็จากเจ้าไป
18เงยหน้าขึ้นมองไปรอบๆ เถิด ลูกๆ ทั้งหมดของเจ้าพากันมาหาเจ้า” พระยาห์เวห์พูดว่า “เรามีชีวิตอยู่แน่ฉันใด พวกเขาก็จะเป็นเครื่องประดับของเจ้าฉันนั้น เจ้าจะเหมือนเจ้าสาว มีพวกเขาเป็นเครื่องประดับ
19แม้เจ้าถูกทำลายหักพังและรกร้าง ดินแดนของเจ้าถูกทิ้งร้าง แต่บัดนี้เจ้าจะเล็กเกินไปสำหรับประชาชน และพวกที่กลืนกินเจ้าจะอยู่ห่างไกล
20ลูกหลานซึ่งเกิดในช่วงที่เจ้าเป็นเชลย จะพูดให้เจ้าได้ยินว่า ‘ที่นี่คับแคบเกินไปสำหรับเรา ขอที่อาศัยกว้างขวางกว่านี้เถิด’
21แล้วเจ้าจะรำพึงว่า ‘ใครที่ให้กำเนิดคนทั้งหมดนี้แก่เรา เราถูกพลัดพรากและเป็นหมัน ตกเป็นเชลยและถูกทอดทิ้ง ใครที่เลี้ยงคนเหล่านี้ขึ้นมา เราถูกทิ้งไว้เดียวดาย แล้วคนเหล่านี้มาจากไหนกัน’ ”
22พระยาห์เวห์องค์เจ้าชีวิตพูดว่า “ดูเถิด เราจะส่งสัญญาณแก่ชนชาติต่างๆ เราจะชูธงของเราให้ชนชาติทั้งหลาย พวกเขาจะอุ้มพาลูกชายเจ้ามาในอ้อมแขน และอุ้มลูกสาวของเจ้าไว้ที่เอว
23เหล่ากษัตริย์จะเป็นพ่อบุญธรรมของเจ้า และราชินีเป็นแม่นมของเจ้า พวกเขาจะกราบซบหน้าลงที่พื้นตรงหน้าเจ้า เขาจะเลียฝุ่นแทบเท้าเจ้า เมื่อนั้นเจ้าจะรู้ว่าเราคือพระยาห์เวห์ ผู้ที่หวังในเราจะไม่ผิดหวัง”
24โจรแย่งชิงเหยื่อไปจากนักรบ หรือช่วยเชลยจากพวกคนดุร้ายได้หรือ
25แต่พระยาห์เวห์พูดว่า “เชลยจะถูกริบคืนจากนักรบ สิ่งที่ถูกปล้นจะถูกริบคืนจากผู้ดุร้าย เราจะต่อสู้กับผู้ที่ต่อสู้เจ้า และเราจะช่วยลูกๆ ของเจ้าให้รอด
26เราจะทำให้คนที่กดขี่ข่มเหงเจ้ากินเนื้อตนเอง เขาจะเมาเลือดตนเองเหมือนเมาเหล้าองุ่น และมวลมนุษยชาติจะรู้ว่า เรา พระยาห์เวห์ คือพระผู้ช่วยให้รอดของเจ้า เป็นพระผู้ไถ่ของเจ้า องค์ผู้มีฤทธิ์ของยาโคบ”