1“จงฟังเถิด เชื้อสายของยาโคบ เจ้าซึ่งได้ชื่อตามอิสราเอล และสืบเชื้อสายจากยูดาห์ เจ้าผู้ปฏิญาณในนามของพระยาห์เวห์ และอ้างพระเจ้าแห่งอิสราเอล แต่ไม่ใช่ด้วยความจริงหรือความชอบธรรม
2เจ้าผู้อ้างตนเป็นพลเมืองของนครศักดิ์สิทธิ์ และอ้างว่าพึ่งในพระเจ้าแห่งอิสราเอล ผู้มีนามว่าพระยาห์เวห์ผู้มีฤทธิ์
3เราทำนายสิ่งเก่าก่อนไว้นานมาแล้ว ปากของเราประกาศและบอกให้รู้ทั่วกัน แล้วเราก็ทำตามนั้นทันที มันก็เป็นไป
4เพราะเรารู้ว่าเจ้าหัวแข็งเพียงไร กล้ามคอของเจ้าเป็นเหล็ก หน้าผากของเจ้าเป็นทองสัมฤทธิ์
5ดังนั้น เราจึงบอกสิ่งเหล่านี้กับเจ้านานมาแล้ว ก่อนที่มันจะเกิดขึ้น เราก็แจ้งเจ้าแล้ว เพื่อเจ้าจะพูดไม่ได้ว่า ‘เทวรูปของข้าทำให้มันเกิดขึ้น เทวรูปไม้และพระโลหะของข้าสั่งให้มันเกิดขึ้น’
6เจ้าได้ยินถึงสิ่งเหล่านี้มา จงดูให้ถี่ถ้วน เจ้าจะไม่ยอมรับหรือ นับแต่นี้ไป เราจะบอกสิ่งใหม่ๆ แก่เจ้า สิ่งเร้นลับที่เจ้าไม่รู้
7เป็นสิ่งที่สร้างขึ้นตอนนี้ ไม่ใช่นานมาแล้ว ก่อนหน้านี้เจ้าไม่เคยได้ยินมาก่อน จึงไม่อาจพูดได้ว่า ‘เรารู้แล้ว’
8เจ้าไม่เคยได้ยินหรือเข้าใจเลย ตั้งแต่นานมา หูของเจ้าไม่ได้เปิดออก เรารู้ดีว่าเจ้าคิดคดทรยศเพียงไร เจ้าได้ชื่อว่ากบฏมาตั้งแต่เกิด
9เพราะเห็นแก่นามของเรา เราจึงกลั้นโทสะไว้ เพราะเห็นแก่การสรรเสริญของเรา เราจึงยับยั้งไว้ ไม่ทำลายเจ้าจนหมดสิ้น
10ดูเถิด เราได้ถลุงเจ้า แม้ไม่ใช่อย่างถลุงเงิน เราทดสอบเจ้าในเตาหลอมแห่งความทุกข์ระทม
11เพราะเห็นแก่เราเอง เราทำการนี้เพราะเห็นแก่เราเอง เราจะปล่อยให้ตัวเองเสียชื่อได้อย่างไร เกียรติสิริของเรา เราไม่ยกให้ใครอื่น
12ยาโคบ จงฟังเรา อิสราเอลซึ่งเราเรียกมา เราคือผู้นั้น เราคือปฐมและอวสาน
13มือของเราเองที่วางฐานรากของโลก มือขวาของเราคลี่ฟ้าสวรรค์ออกมา เมื่อเราเรียก ทั้งหมดก็มายืนพร้อมกัน
14เจ้าทุกคนจงมาพร้อมกันและฟัง รูปเคารพไหนทำนายสิ่งเหล่านี้ไว้ พันธมิตรที่พระยาห์เวห์เลือกสรรไว้ จะทำตามจุดมุ่งหมายของพระองค์ต่อบาบิโลน แขนของพระองค์จะต่อต้านชาวบาบิโลน
15เราได้ลั่นวาจาไว้ เราได้เรียกผู้นั้นมา เราจะนำเขามา และเขาทำพันธกิจได้สำเร็จ
16จงเข้ามาใกล้เราและฟัง ตั้งแต่แรกที่ลั่นวาจาไว้ เราไม่ได้พูดแบบลับๆ เราอยู่ที่นั่นตอนที่มันเกิดขึ้น และบัดนี้พระยาห์เวห์องค์เจ้าชีวิต ส่งข้าพเจ้ามาพร้อมด้วยพระวิญญาณของพระองค์”
17พระยาห์เวห์พระผู้ไถ่ของท่าน องค์บริสุทธิ์แห่งอิสราเอลกล่าวว่า “เราคือพระยาห์เวห์พระเจ้าของเจ้า ผู้สอนเจ้าว่าอะไรดีที่สุดสำหรับเจ้า ผู้นำเจ้าไปในทางที่เจ้าควรไป
18ถ้าเพียงเจ้าใส่ใจในคำสั่งของเรา ป่านนี้เจ้าก็มีสันติสุขหลั่งไหลดั่งแม่น้ำ อยู่ดีมีสุขเหมือนคลื่นในทะเล
19ลูกหลานของเจ้าจะเป็นเหมือนเม็ดทราย เหมือนเมล็ดข้าวมากมายนับไม่ถ้วน ชื่อพวกเขาจะไม่ถูกลบออก หรือถูกทำลายไปต่อหน้าเรา”
20จงออกจากบาบิโลน หนีให้พ้นจากชาวบาบิโลน! จงประกาศเช่นนี้ด้วยเสียงโห่ร้องยินดี จงป่าวร้องเถิด จงส่งไปให้ถึงสุดปลายแผ่นดินโลกว่า “พระยาห์เวห์ไถ่ยาโคบผู้รับใช้ของพระองค์แล้ว”
21พวกเขาไม่กระหายเมื่อพระองค์นำเขาผ่านทะเลทราย พระองค์ทำให้น้ำไหลออกจากศิลาเพื่อเขา พระองค์แยกหิน และน้ำก็พุ่งขึ้นมา
22พระยาห์เวห์กล่าวว่า “ไม่มีสันติสุขสำหรับคนชั่ว”