1“ธิดาพรหมจารีแห่งบาบิโลน จงนั่งลงคลุกฝุ่นเถิด จงนั่งลงกับพื้นโดยปราศจากบัลลังก์ ราชินีแห่งนครบาบิโลนเจ้าจะไม่ได้รับการขนานนาม ว่าบอบบางน่าทะนุถนอมอีกต่อไป
2จงเอาโม่หินมาโม่แป้งเถิด ปลดผ้าคลุมหน้าของเจ้าออก จงถลกกระโปรงเผยให้เห็นขา และเดินลุยน้ำไป
3เจ้าจะเปลือยเปล่า และอัปยศอดสู เราจะแก้แค้นเจ้า จะไม่ละเว้นผู้ใดเลย”
4พระผู้ไถ่ของเราผู้มีนามว่าพระยาห์เวห์ผู้มีฤทธิ์ เป็นองค์บริสุทธิ์แห่งอิสราเอล
5“ราชินีแห่งนครบาบิโลน จงนั่งเงียบๆ ในความมืดมน เจ้าจะไม่ได้ชื่อว่า ราชินีแห่งอาณาจักรทั้งหลายอีกต่อไป
6เราโกรธเคืองประชาชนของเรา และเหวี่ยงมรดกของเราทิ้ง เรามอบเขาไว้ในมือเจ้า และเจ้าก็ไม่ได้เมตตาปรานีเขา แม้แต่คนเฒ่าคนแก่ เจ้าก็บังคับให้แบกแอกหนักอึ้ง
7เจ้ากล่าวว่า ‘ข้าเป็นราชินี ตลอดไปเป็นนิตย์!’ แต่เจ้าไม่ได้พิจารณาสิ่งเหล่านี้ หรือใคร่ครวญสิ่งที่อาจจะเกิดขึ้น
8ตอนนี้จงฟัง เจ้าคนรักความสนุก ที่เอกเขนกอย่างปลอดภัย และบอกตัวเองว่า ‘ข้านี่แหละ ไม่มีใครอื่นนอกจากข้า ข้าจะไม่มีวันเป็นม่าย หรือต้องสูญเสียลูก’
9ทั้งสองสิ่งนี้จะจู่โจมเจ้า ในชั่วพริบตา ภายในวันเดียว ทั้งความเป็นม่ายและการสูญเสียลูก มันจะมาถึงเจ้าเต็มขนาด ทั้งๆ ที่เจ้ามีเวทมนตร์ และคาถาอาคมขลัง
10เจ้าวางใจในความชั่วร้ายของตน และพูดว่า ‘ไม่มีใครเห็นเราหรอก’ สติปัญญาและความรู้ของเจ้าพาเจ้าหลงทาง เมื่อเจ้าบอกตัวเองว่า ‘ข้านี่แหละ ไม่มีใครอื่นนอกจากข้า’
11ภัยพิบัติจะมาถึงเจ้า และเจ้าจะไม่รู้ว่าต้องขจัดมันไปอย่างไร หายนะจะตกแก่เจ้า ซึ่งเจ้าไม่อาจไถ่ถอน ความพินาศซึ่งเจ้าคาดไม่ถึง จะมาถึงเจ้าโดยฉับพลัน
12จงเล่นคาถาอาคมของเจ้า และร่ายเวทมนตร์ต่อไปเถิด อย่างที่เจ้าทำมาตั้งแต่เด็ก บางทีเจ้าอาจจะทำสำเร็จ บางทีเจ้าอาจจะก่อความสะพรึงกลัว
13คำปรึกษาทั้งสิ้นที่เจ้าได้รับมีแต่ทำให้เจ้าล้า! ให้นักโหราศาสตร์ของเจ้ามาข้างหน้า ให้นักดูดาวทำนายโชคชะตาทุกเดือน มาช่วยเจ้าให้พ้นจากสิ่งที่จะเกิดขึ้น
14แน่นอน คนเหล่านี้เป็นเหมือนตอข้าว ไฟจะเผาผลาญพวกเขา เขาไม่อาจช่วยแม้แต่ตัวเองให้รอด จากฤทธิ์ของเปลวไฟ นี่ไม่ใช่ถ่านไฟทำให้อุ่นสบาย ไม่ใช่ไฟเพื่อผิงกาย
15คนเหล่านี้ที่เจ้าเหนื่อยยาก และทำงานด้วยมาตั้งแต่เยาว์วัย ก็เป็นได้แค่นี้เอง ทั้งหมดไปตามความผิดพลาดของตน ไม่มีสักคนที่ช่วยเจ้าได้”