1คำพยากรณ์กล่าวโทษหุบเขาแห่งนิมิตมีดังนี้ว่า เกิดอะไรขึ้นนี่ ทุกคนถึงได้วิ่งขึ้นบนหลังคา
2เมืองอันเต็มไปด้วยความอึกทึก นครแห่งความโกลาหลและความรื่นเริง คนของเจ้าไม่ได้ถูกฆ่าด้วยคมดาบ หรือตายในสงคราม
3พวกผู้นำของเจ้าหนีไปกันหมด พวกเขาถูกจับโดยไม่ได้ใช้ธนู ทุกคนที่ถูกจับต้องเป็นนักโทษ เป็นคนที่หนีตั้งแต่ศัตรูยังอยู่ไกล
4ข้าพเจ้าจึงกล่าวว่า “ปล่อยข้าพเจ้า ร้องไห้อย่างขมขื่นเถอะ อย่าพยายามปลอบข้าพเจ้า เรื่องหายนะของพี่น้องร่วมชาติเลย”
5องค์เจ้านาย พระยาห์เวห์ผู้มีฤทธิ์กำหนดวันหนึ่ง เป็นวันชุลมุนวุ่นวาย ยุ่งเหยิง สยดสยอง ในหุบเขาแห่งนิมิต วันแห่งการทลายกำแพง และการร้องไปยังภูเขาทั้งหลาย
6เอลามหยิบแล่งธนู มีพลรถรบและม้า คีร์ถือโล่มา
7หุบเขาที่ดีที่สุดของท่านเต็มไปด้วยรถรบ และพลม้าประจำอยู่ที่ประตูเมือง
8พระยาห์เวห์กำจัดเครื่องป้องกันของยูดาห์ไป ในวันนั้นท่านมองหา อาวุธในวังป่า
9ท่านเห็นว่ากำแพงเมืองของดาวิด พังทลายลงหลายแห่ง ท่านเก็บน้ำ ไว้ที่สระล่าง
10ท่านนับบ้านเรือนในเยรูซาเล็ม และรื้อเรือนมาเสริมกำแพง
11ท่านสร้างที่กักเก็บน้ำไว้ระหว่างกำแพงทั้งสอง เพื่อรับน้ำของบ่อเดิม แต่ท่านไม่ได้มุ่งมองพระองค์ผู้สร้างสิ่งนี้ ไม่ใส่ใจพระองค์ผู้วางแผนสิ่งนี้เมื่อนานมาแล้ว
12องค์เจ้านาย พระยาห์เวห์ผู้มีฤทธิ์ เรียกท่านในวันนั้น ให้ร่ำไห้และคร่ำครวญ ให้ทึ้งผมและสวมเสื้อผ้ากระสอบ
13แต่ดูสิ กลับมีแต่ความรื่นเริงบันเทิง ล้มวัวล้มแกะ กินเนื้อและดื่มเหล้าองุ่น! ท่านพูดว่า “ให้เรากินและดื่ม เพราะพรุ่งนี้เราก็ตายแล้ว!”
14พระยาห์เวห์ผู้มีฤทธิ์เปิดเผยโดยให้ข้าพเจ้าได้ยินว่า “บาปนี้จะไม่ได้รับการอภัยจนกว่าเจ้าจะตาย” องค์เจ้านาย พระยาห์เวห์ผู้มีฤทธิ์พูดดังนั้น
15องค์เจ้านาย พระยาห์เวห์ผู้มีฤทธิ์พูดว่า “จงไปบอก เชบนาผู้ดูแลวังว่า
16เจ้ามาทำอะไรที่นี่ ใครอนุญาตให้เจ้าสกัดอุโมงค์วางศพ ของตัวเองบนที่สูงนี้ และสกัดศิลาเป็นที่พักของตัวเอง
17ระวังไว้เถิด เจ้าผู้ยิ่งใหญ่ พระยาห์เวห์กำลังจะจับเจ้าไว้และเหวี่ยงออกไป
18พระองค์จะม้วนเจ้าแน่นเหมือนลูกบอล และเหวี่ยงเจ้าไปในดินแดนกว้างขวาง เจ้าจะตายที่นั่น และรถรบที่เจ้าภาคภูมิใจ จะกลายเป็นความอับอายแก่เรือนของนาย!
19เราจะถอดเจ้าจากหน้าที่ของเจ้า และเจ้าจะถูกปลดออกจากตำแหน่ง
20ในวันนั้น เราจะเรียกเอลียาคิมลูกชายฮิลคียาห์ผู้รับใช้ของเรามา
21เราจะสวมเสื้อคลุมของเจ้าให้เขาและรัดสายคาดเอวให้เขา และมอบอำนาจของเจ้าให้เขา เขาจะเป็นบิดาของคนในเยรูซาเล็ม และชนชาวยูดาห์
22เราจะวางกุญแจราชวงศ์ของดาวิดไว้บนบ่าของเขา สิ่งที่เขาเปิดไม่มีใครปิดได้ และสิ่งที่เขาปิดไม่มีใครเปิดได้
23เราจะตอกเขาลงเหมือนหมุดในที่มั่น เขาจะกลายเป็นที่นั่งอันมีเกียรติสำหรับตระกูลของบิดา
24ศักดิ์ศรีทั้งหมดของครอบครัวจะแขวนอยู่บนตัวเขา คือทั้งของลูกหลานและหน่อเนื้อเชื้อไข ภาชนะเล็กๆ ทุกชิ้นตั้งแต่ถ้วยไปจนถึงเหยือกทั้งหมด”
25พระยาห์เวห์ผู้มีฤทธิ์ประกาศว่า “ในวันนั้น หมุดที่ตอกเข้ากับที่มั่นจะหลุดร่วงลงมา และสิ่งที่อยู่บนนั้นจะถูกตัดทิ้ง” พระยาห์เวห์ประกาศดังนั้น