1คำพยากรณ์กล่าวโทษเมืองไทระมีดังนี้ว่า จงร่ำไห้เถิด พวกเรือแห่งทารชิช! เพราะไทระล่มจมแล้ว ไม่เหลือบ้านเรือนและท่าเรืออีก มีข่าวจากดินแดนไซปรัส มาถึงพวกเขา
2จงนิ่งเถิด ชาวเกาะ และพวกพ่อค้าแห่งไซดอน ผู้มั่งคั่งจากเรือเดินทะเล
3เมล็ดข้าวจากชิโหร์ เดินทางข้ามมหาสมุทรมา ผลผลิตแห่งแม่น้ำไนล์เป็นรายได้ของไทระ ซึ่งกลายเป็นตลาดของชนชาติ
4จงอับอายเถิด ไซดอน และเจ้าผู้เป็นที่มั่นแห่งท้องทะเล เพราะทะเลได้พูดว่า “เราไม่เคยเจ็บท้องหรือเคยคลอด ไม่เคยเลี้ยงดูลูกชายหรือลูกสาว”
5เมื่ออียิปต์ได้ยินข่าวจากไทระ พวกเขาจะทุกข์โศกนัก
6จงข้ามไปทารชิชเถิด ชาวเกาะเอ๋ย จงร่ำไห้
7นี่หรือนครแห่งความบันเทิง นครเก่าแก่ ซึ่งเท้าได้พามันไป ตั้งรกรากในแดนไกล
8ใครวางแผนเล่นงานไทระ ผู้ให้มงกุฎ ผู้ซึ่งพ่อค้าเป็นเจ้านาย ผู้ซึ่งพ่อค้ามีชื่อเสียงในโลก
9พระยาห์เวห์ผู้มีฤทธิ์ได้วางแผนไว้ เพื่อลดความเย่อหยิ่งในความสง่างามของเธอ และทำให้ทุกคนที่มีชื่อเสียงของโลกถ่อมลง
10จงพรวนที่ดินของเจ้าเหมือนที่พวกเขาทำริมแม่น้ำไนล์ ธิดาแห่งทารชิชเอ๋ย เพราะเจ้าไม่มีท่าเรืออีกแล้ว
11พระยาห์เวห์ยื่นมือออกเหนือท้องทะเล เขย่าอาณาจักรทั้งหลาย พระองค์มีคำสั่งให้ ทลายป้อมปราการของฟีนิเซีย
12พระองค์พูดว่า “ไม่มีความบันเทิงอีกต่อไป ธิดาพรหมจารีแห่งไซดอน ผู้แหลกสลาย! ขึ้นไปสิ ข้ามไปไซปรัสสิ แม้ที่นั่นเจ้าก็จะไม่ได้พักสงบ”
13จงดูดินแดนของชาวบาบิโลนชนชาติซึ่งเดี๋ยวนี้ไม่มีใครสนใจแล้ว! ชาวอัสซีเรียได้ทำ ให้มันเป็นที่สิงสถิตของสัตว์ป่า พวกเขาก่อเนินดิน ทลายป้อมปราการ และทำให้มันเป็นซากหักพัง
14จงคร่ำครวญเถิด เรือแห่งทารชิชเอ๋ย ป้อมปราการของเจ้าถูกทำลายแล้ว!
15เวลานั้น ผู้คนจะลืมไทระไปเจ็ดสิบปี คือช่วงชีวิตของกษัตริย์องค์หนึ่ง แต่ตอนจบเจ็ดสิบปีนั้น ไทระจะเป็นเหมือนในเนื้อเพลงของหญิงโสเภณีที่ว่า
16“หญิงโสเภณีที่ถูกลืม หยิบพิณขึ้นเดินไปทั่วเมือง เล่นพิณให้ไพเราะ ร้องเพลงหลายๆ เที่ยว เพื่อคนจะจำเจ้าได้”
17เมื่อจบเจ็ดสิบปีนั้น พระยาห์เวห์จะจัดการกับไทระ เธอจะกลับไปเป็นโสเภณีมีกำไร และค้าขายกับอาณาจักรทั้งหมดในโลก
18แต่กำไรและรายได้ของไทระจะถูกกันไว้เพื่อถวายแด่พระยาห์เวห์ เธอจะไม่เก็บหรือสะสมไว้เอง แต่กำไรนั้นจะเป็นอาหารและเสื้อผ้าดีๆ แก่คนเหล่านั้นที่ใช้ชีวิตต่อหน้าพระยาห์เวห์