1ถ้อยคำของพระยาห์เวห์มาถึงข้าพเจ้าว่า
2“บุตรมนุษย์เอ๋ย จงกล่าวแก่ผู้ปกครองเมืองไทระว่า ‘พระยาห์เวห์องค์เจ้าชีวิตพูดดังนี้ว่า ด้วยความหยิ่งผยองในจิตใจ เจ้ากล่าวว่า “ข้าคือเทพเจ้า ข้านั่งเหนือบัลลังก์ของเทพเจ้า ที่ใจกลางห้วงสมุทร” แต่เจ้าเป็นเพียงมนุษย์ ไม่ใช่เทพเจ้า แม้เจ้าจะคิดว่าตนเองเฉลียวฉลาดเสมอเทพเจ้า
3เจ้าฉลาดกว่าดาเนียลหรือ ไม่มีความลับใดซ่อนเร้นจากเจ้าหรือ
4โดยสติปัญญาและความเข้าใจ เจ้าหาทรัพย์สมบัติมาให้ตนเอง และสะสมเงินทอง ไว้ในคลังของเจ้า
5โดยความช่ำชองในการค้าขาย เจ้าทำให้ทรัพย์สมบัติของตนทวีขึ้น และเนื่องจากความมั่งคั่งของเจ้า จิตใจของเจ้าก็หยิ่งผยองขึ้น’
6ฉะนั้นพระยาห์เวห์องค์เจ้าชีวิตพูดดังนี้ว่า ‘เนื่องจากเจ้าคิดว่าตัวเองฉลาด มีสติปัญญาเสมอเทพเจ้า
7เรากำลังจะนำคนต่างชาติมาสู้รบกับเจ้า เป็นประชาชาติที่อำมหิตที่สุด พวกเขาจะชักดาบห้ำหั่นความงามและสติปัญญาของเจ้า และทำลายความโอ่อ่าตระการตาของเจ้า
8คนเหล่านั้นจะผลักเจ้าลงสู่เหวลึก และเจ้าจะถูกฆ่าอย่างโหดเหี้ยม ที่ใจกลางห้วงสมุทร
9ถึงตอนนั้นเจ้าจะพูดไหมว่า “ข้าคือเทพเจ้า” ต่อหน้าบรรดาผู้สังหารเจ้า เจ้าจะเป็นเพียงมนุษย์ไม่ใช่เทพเจ้า ในเงื้อมมือของผู้ที่ปลิดชีวิตเจ้า
10เจ้าจะตายอย่างคนที่ไม่ได้เข้าสุหนัต โดยน้ำมือของชาวต่างชาติ เราได้ลั่นวาจาไว้ พระยาห์เวห์องค์เจ้าชีวิตประกาศดังนั้น’ ”
11ถ้อยคำของพระยาห์เวห์มาถึงข้าพเจ้าว่า
12“บุตรมนุษย์เอ๋ย จงคร่ำครวญเกี่ยวกับกษัตริย์ไทระและกล่าวแก่เขาว่า ‘พระยาห์เวห์องค์เจ้าชีวิตพูดดังนี้ว่า เจ้าเป็นแบบฉบับของความสมบูรณ์ เปี่ยมด้วยสติปัญญาและความงามเพียบพร้อม
13เจ้าอยู่ในเอเดน ในอุทยานของพระเจ้า มีอัญมณีล้ำค่าประดับประดา ได้แก่ คาร์เนเลียน คริโซไลต์ มรกต โทแพซ โอนิกซ์ และแจสเปอร์ ลาพิสลาซูลี เทอร์คอยซ์ และเบริลทั้งเรือนและหนามเตยทำด้วยทองคำ สิ่งเหล่านี้จัดเตรียมไว้พร้อมสรรพในวันที่สร้างเจ้าขึ้นมา
14เจ้าได้รับการเจิมตั้งให้เป็นเครูบผู้พิทักษ์ เพราะเราได้กำหนดเจ้าไว้เช่นนั้น เจ้าอยู่บนภูเขาศักดิ์สิทธิ์ของพระเจ้า และดำเนินอยู่ท่ามกลางอัญมณีอันส่องประกายโชติช่วงดุจไฟ
15ตั้งแต่วันที่เจ้าถูกสร้างขึ้น ความประพฤติของเจ้าก็ดีไม่มีที่ติ จนกระทั่งพบความชั่วร้ายในตัวเจ้า
16การทำมาค้าขึ้น ทำให้เจ้าเต็มไปด้วยความอำมหิต และเจ้าได้ทำบาป ฉะนั้นเราจึงขับไล่เจ้าไปจากภูเขาของพระเจ้าด้วยความอดสู เครูบผู้พิทักษ์เอ๋ย เราจึงไล่เจ้าไป จากท่ามกลางอัญมณีอันส่องประกายโชติช่วงดุจไฟ
17จิตใจของเจ้าหยิ่งผยอง เพราะความงามของเจ้า และเจ้าได้ทำให้สติปัญญาของตนเสื่อมทรามไป เพราะความโอ่อ่าตระการของตน ฉะนั้นเราจึงเหวี่ยงเจ้าลงบนแผ่นดินโลก ทำให้กษัตริย์ทั้งหลายตกตะลึง
18เจ้าได้ทำให้สถานนมัสการทั้งหลายของเจ้าตกต่ำ เพราะบาปหนาและการค้าอันทุจริตของเจ้า ฉะนั้นเราจึงบันดาลไฟออกมาจากเจ้า เผาผลาญเจ้า และทำให้เจ้าเหลือแต่เถ้าถ่าน กองอยู่ที่พื้นต่อหน้าคนพบเห็น
19มวลประชาชาติที่รู้จักเจ้า ก็ตกตะลึงเพราะเจ้า เจ้ามาถึงจุดจบอันน่าสยดสยอง และไม่มีเจ้าอีกต่อไป’ ”
20ถ้อยคำของพระยาห์เวห์มาถึงข้าพเจ้าว่า
21“บุตรมนุษย์เอ๋ย จงประณามไซดอน กล่าวพยากรณ์แก่เมืองนั้นว่า
22พระยาห์เวห์องค์เจ้าชีวิตพูดดังนี้ว่า ‘ไซดอนเอ๋ย เราเป็นศัตรูกับเจ้า และเราจะได้รับเกียรติสิริจากสิ่งที่เราจะทำกับเจ้า เจ้าจะรู้ว่าเราคือพระยาห์เวห์ เมื่อเราลงอาญาเจ้า และสำแดงความบริสุทธิ์ศักดิ์สิทธิ์ของเราแก่เจ้า
23เราจะส่งภัยพิบัติมาเหนือเจ้า และทำให้เลือดหลั่งนองตามถนนหนทาง ผู้ที่ถูกสังหารจะล้มตายในเจ้า ด้วยดาบซึ่งฟาดฟันอยู่รอบด้าน เมื่อนั้นเจ้าจะรู้ว่าเราคือพระยาห์เวห์
24ประชาชนอิสราเอลไม่ต้องพบกับเพื่อนบ้านที่ชั่วร้ายซึ่งเป็นหนามทิ่มแทงให้เจ็บปวดอีกต่อไป เมื่อนั้นพวกเขาจะรู้ว่าเราคือพระยาห์เวห์องค์เจ้าชีวิต’ ”
25พระยาห์เวห์องค์เจ้าชีวิตพูดดังนี้ว่า “เมื่อเรารวบรวมชนชาติอิสราเอลออกมาจากชาติต่างๆ ที่เขาถูกทำให้กระจัดกระจายไปนั้น เราจะสำแดงความบริสุทธิ์ศักดิ์สิทธิ์ของเราผ่านพวกเขาต่อหน้าชนชาติทั้งหลาย จากนั้นพวกเขาจะอาศัยอยู่ในดินแดนของตน ซึ่งเรามอบให้ยาโคบผู้รับใช้ของเรา
26พวกเขาจะอาศัยอยู่ที่นั่นอย่างปลอดภัย จะสร้างบ้านเรือน ทำไร่องุ่น จะอาศัยอยู่อย่างสงบสุข เมื่อเราลงทัณฑ์บรรดาประเทศเพื่อนบ้านผู้ประทุษร้ายเขา เมื่อนั้นพวกเขาจะรู้ว่าเราคือพระยาห์เวห์พระเจ้าของพวกเขา”