1ในวันที่สิบสองเดือนที่สิบปีที่สิบ ถ้อยคำของพระยาห์เวห์มาถึงข้าพเจ้าว่า
2“บุตรมนุษย์เอ๋ย จงหันหน้าไปทางฟาโรห์กษัตริย์แห่งอียิปต์ และพยากรณ์กล่าวโทษเขาและอียิปต์ทั้งหมดว่า
3พระยาห์เวห์องค์เจ้าชีวิตพูดดังนี้ว่า ‘ฟาโรห์กษัตริย์แห่งอียิปต์ เราเป็นศัตรูกับเจ้า เจ้าสัตว์ร้ายมหึมากบดานอยู่ในสายน้ำของเจ้า เจ้าพูดว่า “แม่น้ำไนล์เป็นของข้า ข้าสร้างมันขึ้นมาเพื่อตัวข้าเอง”
4แต่เราจะเอาเบ็ดเกี่ยวขากรรไกรของเจ้า และทำให้ปลาในลำน้ำของเจ้าติดกับเกล็ดของเจ้า เราจะดึงเจ้าขึ้นจากสายน้ำ พร้อมกับปลาทั้งหมดซึ่งติดอยู่ที่เกล็ดของเจ้า
5เราจะทิ้งเจ้าไว้ในถิ่นทุรกันดาร ทั้งตัวเจ้าและปลาทั้งปวงจากลำน้ำของเจ้า เจ้าจะตกอยู่กลางทุ่ง ไม่มีใครหอบหรือเก็บเจ้าขึ้นมา เราจะยกเจ้าให้เป็นอาหาร ของสัตว์บกและนกในอากาศ’
6เมื่อนั้นทุกคนที่อยู่ในอียิปต์จะรู้ว่าเราคือพระยาห์เวห์ เจ้าเป็นไม้อ้อสำหรับชนอิสราเอล
7เมื่อเขาฉวยเจ้าไว้ในมือ เจ้าก็ปริแตกและบาดไหล่ของเขา เมื่อเขาพิงเจ้า เจ้าก็หักและทำให้หลังของเขาเคล็ด”
8ฉะนั้นพระยาห์เวห์องค์เจ้าชีวิตพูดดังนี้ว่า “เราจะนำดาบมาห้ำหั่นเจ้า และฆ่าผู้คนและสัตว์ของเจ้า
9อียิปต์จะกลายเป็นแดนร้าง เมื่อนั้นพวกเขาจะรู้ว่าเราคือพระยาห์เวห์ เพราะเจ้าพูดว่า ‘แม่น้ำไนล์เป็นของข้า ข้าสร้างมันขึ้นมา’
10ดังนั้นเราจึงเป็นศัตรูกับเจ้าและกับสายน้ำของเจ้า เราจะทำให้ดินแดนอียิปต์เป็นซากปรักหักพังและถูกทิ้งร้าง ตั้งแต่มิกดลจนถึงอัสวานไปจดพรมแดนของคูช
11จะไม่มีรอยเท้าทั้งของคนและของสัตว์เหยียบผ่าน จะไม่มีใครอาศัยที่นั่นตลอดสี่สิบปี
12เราจะทำให้อียิปต์รกร้างท่ามกลางดินแดนที่ถูกทำลาย และเมืองต่างๆ ของเธอจะร้างอยู่ท่ามกลางนครที่พังทลายถึงสี่สิบปี เราจะกระจายชาวอียิปต์ไปในหมู่ชนชาติและประเทศต่างๆ
13ถึงอย่างนั้นพระยาห์เวห์องค์เจ้าชีวิตพูดดังนี้ว่า เมื่อครบสี่สิบปี เราจะรวบรวมชาวอียิปต์มาจากชาติต่างๆ ที่เขากระจายไปนั้น
14เราจะนำพวกเขากลับมาจากการเป็นเชลยสู่ดินแดนอียิปต์ตอนบนอันเป็นดินแดนบรรพบุรุษของเขา ที่นั่นพวกเขาจะเป็นอาณาจักรต่ำต้อย
15จะต่ำต้อยที่สุดและจะไม่มีวันเผยอตัวขึ้นเหนือชนชาติอื่นๆ ได้อีก เราจะทำให้อียิปต์อ่อนแอจนไม่ได้ขึ้นปกครองชนชาติต่างๆ อีก
16อียิปต์จะไม่ได้เป็นแหล่งพักพิงให้ชนชาติอิสราเอลอีกต่อไป แต่จะเป็นเครื่องเตือนใจเขาให้สำนึกถึงบาปที่ได้หันไปพึ่งพาอียิปต์ เมื่อนั้นพวกเขาจะรู้ว่าเราคือพระยาห์เวห์องค์เจ้าชีวิต”
17ในวันที่หนึ่งเดือนที่หนึ่งปีที่ยี่สิบเจ็ด ถ้อยคำของพระยาห์เวห์มาถึงข้าพเจ้าว่า
18“บุตรมนุษย์เอ๋ย กษัตริย์เนบูคัดเนสซาร์แห่งบาบิโลนยกทัพมาสู้รบขับเคี่ยวกับไทระอย่างหนัก ทุกศีรษะถูกเสียดสีจนล้านเลี่ยน และทุกไหล่ถลอก กระนั้นเขากับกองทัพก็ไม่ได้อะไรจากการรบกับไทระ
19ดังนั้นพระยาห์เวห์องค์เจ้าชีวิตพูดดังนี้ว่า เราจะมอบอียิปต์แก่กษัตริย์เนบูคัดเนสซาร์แห่งบาบิโลน และเขาจะขนทรัพย์สมบัติไป เขาจะปล้นดินแดนนั้นเพื่อเป็นค่าจ้างกองทัพของเขา
20เรายกอียิปต์ให้เป็นรางวัลสำหรับการลงแรงของเขา เพราะเขากับกองทัพทำการนี้เพื่อเรา พระยาห์เวห์องค์เจ้าชีวิตประกาศดังนั้น
21ในวันนั้นเราจะทำให้มีเขาสัตว์เขาหนึ่งงอกขึ้นมาเพื่อชนอิสราเอล และเราจะเปิดปากของเจ้าท่ามกลางพวกเขา เมื่อนั้นพวกเขาจะรู้ว่าเราคือพระยาห์เวห์”