1ในวันที่สิบเดือนที่ห้าของปีที่เจ็ด ผู้อาวุโสของอิสราเอลบางคนมาร้องขอต่อพระยาห์เวห์และมานั่งอยู่ตรงหน้าข้าพเจ้า
2แล้วถ้อยคำของพระยาห์เวห์มาถึงข้าพเจ้าว่า
3“บุตรมนุษย์เอ๋ย จงพูดกับผู้อาวุโสของอิสราเอลว่า ‘พระยาห์เวห์องค์เจ้าชีวิตพูดดังนี้ว่า เจ้ามาถามเราหรือ เรามีชีวิตอยู่แน่ฉันใด เราจะไม่ยอมให้เจ้ามาถามอะไรเราฉันนั้น พระยาห์เวห์องค์เจ้าชีวิตประกาศดังนั้น’
4เจ้าจะพิพากษาพวกเขาหรือ เจ้าจะพิพากษาพวกเขาหรือ บุตรมนุษย์เอ๋ย ถ้าเช่นนั้น จงกล่าวโทษเรื่องความประพฤติน่ารังเกียจของบรรพบุรุษของพวกเขา
5จงบอกพวกเขาว่า ‘พระยาห์เวห์องค์เจ้าชีวิตพูดดังนี้ว่า ในวันที่เราเลือกอิสราเอล เราชูมือขึ้นกล่าวปฏิญาณแก่ลูกหลานของยาโคบ และแสดงตัวแก่พวกเขาในอียิปต์’ เราชูมือขึ้นกล่าวกับพวกเขาว่า ‘เราคือพระยาห์เวห์พระเจ้าของพวกเจ้า’
6ในวันนั้น เราปฏิญาณต่อพวกเขาว่า เราจะนำเขาออกจากอียิปต์ไปสู่ดินแดนที่เราสรรหาไว้ให้ เป็นดินแดนที่อุดมด้วยน้ำนมและน้ำผึ้ง เป็นดินแดนงดงามที่สุด
7และเรากล่าวกับพวกเขาว่า ‘เจ้าทุกคน จงกำจัดเทวรูปต่ำช้าที่ตาของเจ้าจ้องอยู่ และอย่าทำให้ตัวเป็นมลทินด้วยรูปเคารพของอียิปต์ เราคือพระยาห์เวห์พระเจ้าของเจ้า’
8แต่พวกเขาก็กบฏต่อเราและไม่ฟังเรา เขาไม่กำจัดเทวรูปต่ำช้าที่ตาของเขาจ้องอยู่ ไม่ละทิ้งรูปเคารพของอียิปต์ ฉะนั้น เราจึงได้ลั่นวาจาว่าจะระบายโทสะรุนแรงลงเหนือพวกเขาในอียิปต์
9แต่เพื่อเห็นแก่นามของเรา เราได้นำพวกเขาออกจากอียิปต์ เพื่อไม่ให้ชื่อเสียงของเราถูกดูหมิ่นในสายตาของชนชาติที่พวกเขาอาศัยอยู่ด้วย และได้เห็นเราแสดงตนต่อชนชาติอิสราเอล
10ฉะนั้น เราจึงนำอิสราเอลออกจากอียิปต์และพาเข้าสู่ทะเลทราย
11เรามอบกฎเกณฑ์ของเราแก่เขา และให้เรียนรู้กฎบัญญัติของเรา ซึ่งผู้ทำตามจะมีชีวิตอยู่
12และเราได้มอบวันสะบาโตแก่พวกเขา เป็นหมายสำคัญระหว่างเราทั้งสองฝ่าย เพื่อจะได้รู้ว่าเราผู้เป็นพระยาห์เวห์ได้ทำให้พวกเขาบริสุทธิ์
13ถึงอย่างนั้น ชนชาติอิสราเอลก็กบฏต่อเราในถิ่นทุรกันดาร พวกเขาไม่ทำตามกฎเกณฑ์ของเรา ทิ้งกฎบัญญัติของเรา ผู้ที่ทำตามจะมีชีวิตอยู่โดยกฎบัญญัตินั้น พวกเขาทำให้สะบาโตของเรามัวหมองที่สุด ฉะนั้น เราจึงลั่นวาจาว่าจะระบายโทสะลงเหนือพวกเขา และทำลายล้างพวกเขาในถิ่นทุรกันดาร
14แต่เพื่อเห็นแก่นามของเรา เราจึงปกป้องนามของเราไว้ ไม่ให้เป็นที่ดูหมิ่นในสายตาของชนชาติทั้งหลายที่เห็นเรานำอิสราเอลออกมา
15และเราชูมือปฏิญาณในถิ่นทุรกันดารว่าจะไม่นำพวกเขาเข้าสู่ดินแดนซึ่งเรามอบให้ ดินแดนงดงามที่สุด อุดมด้วยน้ำนมและน้ำผึ้ง
16เพราะพวกเขาละทิ้งกฎบัญญัติของเรา ไม่ทำตามกฎเกณฑ์ของเรา และทำให้สะบาโตของเรามัวหมอง เพราะจิตใจของเขาฝักใฝ่ในรูปเคารพ
17ถึงกระนั้น เราก็มองพวกเขาด้วยความสงสาร ไม่ได้ทำลายพวกเขา หรือให้ถึงจุดจบในถิ่นทุรกันดาร
18เรากล่าวกับลูกหลานของพวกเขาในถิ่นทุรกันดารว่า อย่าทำตามกฎเกณฑ์ของพ่อแม่เจ้า หรือทำตามกฎบัญญัติของพวกเขา หรือทำตัวเป็นมลทินด้วยรูปเคารพของพวกเขา
19เราคือพระยาห์เวห์พระเจ้าของเจ้า จงทำตามกฎเกณฑ์ของเรา และรักษากฎบัญญัติของเราอย่างถี่ถ้วน
20จงรักษาสะบาโตของเราให้บริสุทธิ์ เพื่อจะเป็นหมายสำคัญระหว่างเรากับเจ้า เพื่อเจ้าจะรู้ว่าเราคือพระยาห์เวห์พระเจ้าของเจ้า
21แต่ลูกหลานนั้นก็กบฏต่อเรา ไม่ทำตามกฎเกณฑ์ของเรา ไม่รักษากฎบัญญัติของเรา ซึ่งผู้ที่ทำตามจะมีชีวิตอยู่ได้โดยกฎบัญญัตินั้น พวกเขาทำให้สะบาโตของเรามัวหมอง เราจึงลั่นวาจาไว้ว่าเราจะเทโทสะรุนแรงลงบนพวกเขา และระบายความโกรธต่อพวกเขาในถิ่นทุรกันดาร
22แต่เราก็ยั้งมือไว้เพื่อเห็นแก่นามของเรา เราจึงปกป้องนามของเราไว้ไม่ให้เป็นที่ดูหมิ่นในสายตาของชนชาติทั้งหลาย ซึ่งเห็นเรานำอิสราเอลออกมา
23และเราชูมือปฏิญาณต่อพวกเขาในถิ่นทุรกันดารว่า เราจะทำให้พวกเขากระจัดกระจายไปยังชนชาติและประเทศต่างๆ
24เพราะพวกเขาไม่ได้เชื่อฟังกฎบัญญัติของเรา แต่ได้ละทิ้งกฎเกณฑ์ของเรา และทำให้สะบาโตของเรามัวหมอง ทั้งยังมีตากระสันหารูปเคารพของพ่อแม่
25เราจึงทิ้งพวกเขาไว้กับกฎเกณฑ์ที่ไม่ดี และกฎบัญญัติซึ่งไม่ให้พวกเขามีชีวิตอยู่ได้
26เราทำให้พวกเขาเป็นมลทินโดยการถวายลูกหัวปีแก่รูปเคารพ เพื่อเราจะทำให้พวกเขาสยดสยอง เขาจะได้รู้ว่าเราคือพระยาห์เวห์”
27ฉะนั้น บุตรมนุษย์เอ๋ย จงบอกประชาชนอิสราเอลว่า “พระยาห์เวห์องค์เจ้าชีวิตพูดดังนี้ว่า ในเรื่องนี้บรรพบุรุษของพวกเจ้าก็หมิ่นประมาทเรา โดยการไม่ซื่อสัตย์ต่อเรา
28เมื่อเรานำพวกเขาเข้าสู่ดินแดนที่เราปฏิญาณไว้ว่าจะมอบให้ และพวกเขาเห็นภูเขาสูงหรือต้นไม้ใบดก เขาก็ถวายเครื่องบูชา เครื่องหอมและรินเครื่องดื่มบูชา เขาถวายเครื่องเซ่นสังเวยที่ทำให้เราโกรธ
29เราจึงกล่าวกับพวกเขาดังนี้ว่า สถานบูชาบนที่สูงที่พวกเจ้าไปนั้นคืออะไรกัน” (เขาจึงเรียกกันว่าบามาห์ตราบจนทุกวันนี้)
30ฉะนั้น จงพูดกับชาวอิสราเอลว่า “พระยาห์เวห์องค์เจ้าชีวิตพูดดังนี้ว่า เจ้าจะทำตัวเป็นมลทินแบบเดียวกับบรรพบุรุษ และกระสันหาเหล่าเทวรูปต่ำช้าของพวกเขาหรือ
31เมื่อเจ้าเซ่นสังเวย โดยให้ลูกของเจ้าเป็นเครื่องบูชาในกองไฟ เจ้าก็ยังคงปล่อยตัวเป็นมลทินด้วยรูปเคารพจนทุกวันนี้ ชาวอิสราเอลเอ๋ย เราควรยอมให้เจ้ามาถามเราหรือ พระยาห์เวห์องค์เจ้าชีวิตประกาศว่า เรามีชีวิตอยู่แน่ฉันใด เราจะไม่ยอมให้เจ้ามาถามเราฉันนั้น
32เจ้ากล่าวว่า ‘เราอยากเป็นเหมือนประชาชาติ เหมือนชนชาติต่างๆ ในโลกที่ปรนนิบัติไม้และหิน’ แต่สิ่งที่เจ้าคิดหมายไว้ในใจจะไม่มีวันเป็นไปได้
33พระยาห์เวห์องค์เจ้าชีวิตประกาศว่า เรามีชีวิตอยู่แน่ฉันใด เราจะครอบครองเจ้าด้วยมืออันทรงพลัง ด้วยแขนที่เหยียดออก และด้วยโทสะที่ระบายลงมาฉันนั้น
34เราจะนำเจ้ามาจากชาติต่างๆ และรวบรวมจากนานาประเทศที่เจ้ากระจัดกระจายไปด้วยมืออันทรงพลัง ด้วยแขนที่เหยียดออก และด้วยโทสะที่ระบายลงมา
35เราจะนำเจ้าเข้าสู่ถิ่นทุรกันดารของชนชาติต่างๆ และเราจะพิพากษาลงโทษเจ้าซึ่งหน้าที่นั่น
36เราพิพากษาบรรพบุรุษของเจ้าในถิ่นทุรกันดารของอียิปต์อย่างไร เราจะพิพากษาเจ้าอย่างนั้น พระยาห์เวห์องค์เจ้าชีวิตประกาศดังนั้น
37เราจะนับเจ้าขณะเจ้าผ่านไปใต้คทาของเรา และจะนำเจ้าเข้าสู่ข้อผูกมัดแห่งพันธสัญญา
38เราจะชำระและแยกเจ้าออกมาจากบรรดาผู้ที่กบฏและทรยศเรา แม้ว่าเราจะนำคนเหล่านั้นออกมาจากดินแดนที่เขาอาศัยอยู่ แต่เขาจะไม่ได้เข้าในแผ่นดินอิสราเอล เมื่อนั้นเจ้าจะรู้ว่าเราคือพระยาห์เวห์”
39พระยาห์เวห์องค์เจ้าชีวิตพูดดังนี้ว่า ประชาชนอิสราเอลเอ๋ย เจ้าจงไปปรนนิบัติรูปเคารพของเจ้าเถิด เจ้าทุกคนนี่แหละ! แต่ภายหลังเจ้าจะฟังเราอย่างแน่นอน และไม่ลบหลู่นามอันบริสุทธิ์ของเราด้วยของถวายและรูปเคารพของเจ้าอีกต่อไป
40พระยาห์เวห์องค์เจ้าชีวิตประกาศว่า “ประชาชนอิสราเอลทั้งหมดจะปรนนิบัติเราบนภูเขาศักดิ์สิทธิ์ของเรา บนภูเขาสูงแห่งอิสราเอล เราจะยอมรับพวกเขาที่นั่น เราประสงค์เครื่องบูชาและของถวายที่คัดมาอย่างดีที่สุดพร้อมทั้งเครื่องบูชาอันบริสุทธิ์ทุกอย่างของเจ้า
41เราจะรับเจ้าไว้เป็นเครื่องหอมเมื่อเรานำเจ้าออกมาจากประชาชาติต่างๆ และรวบรวมเจ้าออกมาจากนานาประเทศที่เราทำให้เจ้ากระจัดกระจายไปนั้น เราจะพิสูจน์ความบริสุทธิ์ของเราผ่านทางพวกเจ้าต่อหน้าชนชาติทั้งหลาย
42เมื่อนั้นเจ้าจะรู้ว่าเราคือพระยาห์เวห์ เมื่อเรานำเจ้าเข้าสู่ดินแดนอิสราเอล คือดินแดนที่เราได้ชูมือขึ้นปฏิญาณไว้ว่าจะยกให้แก่บรรพบุรุษของเจ้า
43เจ้าจะหวนระลึกถึงความประพฤติและการกระทำทุกอย่างที่เจ้าทำให้ตัวเองเป็นมลทินที่นั่น และเจ้าจะเกลียดตัวเองเพราะความชั่วร้ายทั้งปวงที่เจ้าได้ทำลงไป
44ประชาชนอิสราเอลเอ๋ย เจ้าจะรู้ว่าเราคือพระยาห์เวห์ เมื่อเราจัดการกับเจ้าโดยเห็นแก่นามของเรา ไม่ใช่ตามวิถีชั่วร้ายและความประพฤติอันเสื่อมทรามของเจ้า พระยาห์เวห์องค์เจ้าชีวิตประกาศดังนั้น”
45ถ้อยคำของพระยาห์เวห์มาถึงข้าพเจ้าว่า
46“บุตรมนุษย์เอ๋ย จงหันหน้าไปยังทิศใต้ กล่าวตำหนิเมืองทางใต้และพยากรณ์กล่าวโทษป่าไม้ของแดนใต้
47จงพูดกับป่าไม้แดนใต้ว่า ‘จงฟังถ้อยคำของพระยาห์เวห์ พระยาห์เวห์องค์เจ้าชีวิตพูดดังนี้ว่า เรากำลังจะจุดไฟเผาเจ้า ซึ่งจะเผาผลาญต้นไม้ทุกต้น ทั้งที่เขียวสดและเหี่ยวแห้ง เปลวไฟจะลุกจ้าไม่ดับ และทุกใบหน้าจากทิศใต้ไปถึงทิศเหนือจะถูกไฟแผดเผา
48ทุกคนจะเห็นว่า เราผู้เป็นพระยาห์เวห์ได้จุดไฟนั้น มันจะไม่ดับ’ ”
49แล้วข้าพเจ้าพูดว่า “พระยาห์เวห์องค์เจ้าชีวิต! พวกเขากำลังพูดเกี่ยวกับข้าพเจ้าว่า ‘เขาเพียงพูดคำอุปมาไม่ใช่หรือ’ ”