1“จงคร่ำครวญถึงบรรดาเจ้านายของอิสราเอล
2และพูดว่า ‘แม่ของเจ้าช่างเหมือนนางสิงห์ ในฝูงสิงห์โตเสียนี่กระไร! เธอนอนลงท่ามกลางฝูงสิงห์โต และเลี้ยงดูลูกของเธอ
3ลูกสิงห์ตัวหนึ่งของเธอ เติบโตเป็นสิงห์หนุ่มผู้แข็งแกร่ง เขาเรียนรู้ที่จะฉีกเหยื่อ และกลายเป็นผู้กินคน
4เมื่อชนชาติทั้งหลายได้ยินเรื่องของเขา ก็ดักจับเขาในหลุมพราง พวกเขาเอาขอเกี่ยวสิงห์หนุ่มนั้น นำเขาไปยังดินแดนอียิปต์
5เมื่อเธอเห็นว่าความหวังไม่สมหวัง ความคาดหมายก็หมดสิ้นไป เธอจึงเอาลูกสิงห์อีกตัวหนึ่งมาเลี้ยง ให้เป็นสิงห์หนุ่มผู้แกร่งกล้า
6เขาเที่ยวไปในหมู่สิงห์ เพราะตอนนี้เขาเป็นสิงห์หนุ่มแข็งแกร่ง เขาเรียนรู้ที่จะฉีกเหยื่อ และกลายเป็นผู้กินคน
7เขาทลายที่มั่น และทำลายเมืองต่างๆ ของพวกเขา ดินแดนนั้นและพลเมืองทุกคน ตระหนกตกใจเมื่อเขาขู่คำราม
8แล้วชนชาติทั้งปวงจากภูมิภาคโดยรอบ ก็มาสู้กับเขา พวกเขากางตาข่ายดักเขา แล้วก็จับเขาได้ในหลุมพราง
9เขาถูกลากด้วยขอเกี่ยวไปขังในกรง ถูกนำตัวไปพบกษัตริย์บาบิโลน เขาถูกขังไว้ในคุก จึงไม่ได้ยินเสียงคำรามของเขา บนภูเขาของอิสราเอลอีกต่อไป
10แม่ของเจ้าเหมือนเถาองุ่น ปลูกไว้ริมน้ำในสวนองุ่นของเจ้ามีผลดกและกิ่งก้านสาขา เพราะมีน้ำท่าบริบูรณ์
11กิ่งก้านของมันแข็งแรง เหมาะเป็นคทาของผู้ครอบครอง มันชูก้านสูง เหนือแขนงอันหนาทึบ โดดเด่นเพราะชูขึ้นสูง และแผ่ก้านงาม
12แต่มันถูกถอนรากด้วยโทสะแรงกล้า และถูกเหวี่ยงทิ้งลงกับพื้น ลมตะวันออกทำให้มันเหี่ยวเฉา ผลของมันถูกปลิดไป กิ่งก้านแข็งแรงของมันเหี่ยวเฉา และไฟก็เผาผลาญมัน
13ตอนนี้มันถูกปลูกไว้ในทะเลทราย ในดินแดนแห้งแล้งแตกระแหง
14มีไฟลามมาจากกิ่งใหญ่กิ่งหนึ่งของมัน เผาผลของมันวอดวาย จึงไม่เหลือกิ่งก้านแข็งแรง ที่เหมาะจะทำเป็นคทาของผู้ครอบครองอีก’ ” “นี่คือบทคร่ำครวญและเอาไว้ใช้ในยามคร่ำครวญ”