1ถ้อยคำของพระยาห์เวห์มาถึงข้าพเจ้าความว่า
2“บุตรมนุษย์เอ๋ย จงหันหน้าไปยังเยรูซาเล็ม และเทศนาตำหนิสถานนมัสการ จงพยากรณ์แก่ดินแดนอิสราเอล
3และพูดกับดินแดนนั้นว่า ‘พระยาห์เวห์พูดดังนี้ว่า เราเป็นศัตรูกับเจ้า เราจะชักดาบออกจากฝัก และตัดทั้งคนชอบธรรมและคนชั่วไปจากเจ้า
4เพราะเราจะตัดทั้งคนชอบธรรมและคนชั่ว เราจะชักดาบออกจากฝักฟาดฟันทุกคนจากเหนือจดใต้
5แล้วทุกคนจะรู้ว่า เราผู้เป็นพระยาห์เวห์ได้ชักดาบของเราออกจากฝัก และจะไม่เก็บมันเข้าฝักอีก’
6ฉะนั้น บุตรมนุษย์เอ๋ย! จงคร่ำครวญต่อหน้าพวกเขาด้วยหัวใจที่แตกสลายและด้วยความระทมขมขื่น
7และเมื่อพวกเขาถามว่า ‘เจ้าคร่ำครวญทำไม’ จงตอบว่า ‘เพราะข่าวที่มาถึงทำให้ใจทุกดวงละลายไปด้วยความกลัว ทุกมืออ่อนเปลี้ย วิญญาณทุกดวงอ่อนล้า ทุกขาจะเปียกไปด้วยน้ำปัสสาวะ’ สิ่งนั้นกำลังจะมาถึงแล้ว! จะเกิดขึ้นอย่างแน่นอน พระยาห์เวห์องค์เจ้าชีวิตประกาศดังนั้น”
8ถ้อยคำของพระยาห์เวห์มาถึงข้าพเจ้าว่า
9“บุตรมนุษย์เอ๋ย จงพยากรณ์ว่า พระยาห์เวห์พูดดังนี้ว่า ‘ดาบเล่มหนึ่ง ดาบเล่มหนึ่ง ลับคมกริบและขัดเงาวาววับ
10ลับคมไว้เพื่อเข่นฆ่า ขัดเงาวาววับดั่งสายฟ้า! จะให้พวกเรายินดีในไม้คทาของบุตรของเราหรือ ดาบนั้นดูหมิ่นไม้เช่นนั้นทุกอัน
11ดาบถูกลับไว้คมกริบ กุมไว้มั่นกระชับมือ ลับให้ขึ้นเงาไว้แล้ว เตรียมพร้อมอยู่ในมือเพชฌฆาต
12บุตรมนุษย์ จงร้องไห้คร่ำครวญเถิด เพราะดาบนั้นฟาดฟันประชาชนของเรา มันห้ำหั่นเจ้านายของอิสราเอล พวกเขาตกเป็นเหยื่อคมดาบ พร้อมกับประชาชนของเรา ฉะนั้น จงตีอกชกตัวตนเอง
13การทดสอบจะมาถึงอย่างแน่นอน แล้วจะเป็นอย่างไร ถ้าแม้คทาซึ่งดาบนั้นดูหมิ่นก็ไม่คงอยู่ต่อไป พระยาห์เวห์องค์เจ้าชีวิตประกาศดังนั้น’
14ฉะนั้น บุตรมนุษย์เอ๋ย จงพยากรณ์ จงปรบมือของเจ้า ให้ดาบนั้นฟาดฟันสองครั้ง หรือสามครั้ง มันเป็นดาบเพื่อการเข่นฆ่า คือเป็นดาบสำหรับการเข่นฆ่าครั้งใหญ่ ฟาดฟันพวกเขาจากรอบทิศ
15หัวใจของพวกเขาจึงละลายลงด้วยความกลัว และผู้คนล้มตายเป็นเบือ เราได้ตั้งดาบเข่นฆ่าไว้ที่ประตูทุกบาน ดูสิ! ดาบนั้นถูกสร้างขึ้นมาโจมตีดั่งสายฟ้า ถูกกุมไว้เพื่อการเข่นฆ่า
16ดาบจงฟันไปทางขวา แล้วฟันขวับไปทางซ้าย ไม่ว่าคมมีดของเจ้าจะหันไปทางไหน
17เราเองก็จะปรบมือด้วย และโทสะของเราจะเบาบางลง เราผู้เป็นพระยาห์เวห์ได้ลั่นวาจาไว้”
18ถ้อยคำของพระยาห์เวห์มาถึงข้าพเจ้าว่า
19“บุตรมนุษย์เอ๋ย จงกาเครื่องหมายบอกทางสองสายไว้บนแผนที่ เพื่อให้ดาบของกษัตริย์ของบาบิโลนติดตามไป ทั้งสองสายเริ่มต้นจากประเทศเดียวกัน ทำป้ายบอกทางไว้ที่ถนนแยกเข้าเมือง
20จงขีดบอกทางสายหนึ่งไว้ให้ดาบมาฟาดฟันเมืองรับบาห์ของชาวอัมโมน และอีกสายหนึ่งไปฟาดฟันยูดาห์กับเยรูซาเล็มซึ่งมีป้อมปราการ
21เพราะกษัตริย์ของบาบิโลนจะหยุดที่ทางแพร่ง ทางแยกถนนสองสาย เขาจะเสี่ยงทายด้วยการเขย่าลูกธนู จะขอคำตอบจากรูปเคารพของเขา จะตรวจดูตับสัตว์เสี่ยงทาย
22สลากของกรุงเยรูซาเล็มอยู่ในมือขวาของเขา เขาจะตั้งเครื่องกระทุ้งกำแพง ออกคำสั่งให้เข่นฆ่า โห่ร้องออกศึก ใช้เครื่องกระทุ้งกำแพงพังประตู ก่อเนินดินและสร้างปราการล้อมเมือง
23สำหรับพวกผู้ถวายสัตยาบันเป็นพันธมิตรกับเขา จะรู้สึกว่ามันเป็นการเสี่ยงทายจอมปลอม แต่เขาจะทำให้คนเหล่านั้นระลึกถึงความผิดของตน แล้วก็จับพวกเขาไปเป็นเชลย
24ฉะนั้น พระยาห์เวห์องค์เจ้าชีวิตพูดว่า ‘เพราะพวกเจ้าทำให้นึกถึงความผิดที่เจ้าได้ทรยศอย่างโจ่งแจ้ง เปิดเผยบาปของตนในการกระทำทุกอย่าง เพราะทำเช่นนี้ เจ้าจึงจะตกเป็นเชลย
25เจ้านายแห่งอิสราเอลผู้ชั่วช้าเลวทราม กำหนดเวลามาถึงเจ้าแล้ว วาระแห่งโทษทัณฑ์ของเจ้ามาถึงที่สุดแล้ว
26พระยาห์เวห์องค์เจ้าชีวิตพูดดังนี้ว่า จงปลดผ้าโพกศีรษะ จงถอดมงกุฎออก มันจะไม่เหมือนเดิมแล้ว คนต่ำต้อยจะได้รับเกียรติ และคนมีเกียรติจะต่ำลง
27หายนะ! หายนะ! เราจะทำให้หายนะ! มงกุฎจะไม่คืนสู่สภาพดีจนกว่าผู้ที่เป็นเจ้าของโดยชอบธรรมจะมาถึง ซึ่งเราจะมอบให้แก่ผู้นั้น’
28บุตรมนุษย์เอ๋ย จงพยากรณ์และกล่าวว่า ‘พระยาห์เวห์องค์เจ้าชีวิตพูดเกี่ยวกับชาวอัมโมนและคำสบประมาทของพวกเขาไว้ว่า ดาบเล่มหนึ่ง ดาบเล่มหนึ่ง ชักออกมาเพื่อเข่นฆ่า ลับคมกริบเพื่อฟาดฟัน และวาววับดั่งสายฟ้า!
29ทั้งที่มีนิมิตจอมปลอมเกี่ยวกับเจ้า และคำทำนายเท็จเรื่องเจ้า ดาบนั้นก็จ่อคอคนชั่ว ผู้ที่กำลังจะถูกสังหาร วันของเขามาถึงแล้ว และเวลาแห่งโทษทัณฑ์มาถึงที่สุด
30ให้ดาบนั้นกลับเข้าฝัก เราจะพิพากษาเจ้า ในที่ซึ่งเจ้าถูกสร้างขึ้น ในดินแดนของบรรพบุรุษของเจ้า
31เราจะระบายความโกรธลงบนเจ้า เราจะพ่นโทสะร้อนแรงใส่เจ้า เราจะมอบเจ้าไว้ในมือของคนอำมหิต ผู้ช่ำชองในการทำลายล้าง
32เจ้าจะเป็นเชื้อฟืนให้ไฟ เลือดของเจ้าจะหลั่งในดินแดนของเจ้า จะไม่มีใครจดจำเจ้าอีก เพราะเราผู้เป็นพระยาห์เวห์ได้ลั่นวาจาไว้’ ”