ព្រះគម្ពីរខ្មែរ Unlocked Literal Bible (KMULB2021)

លូកា 6

Read Scripture freely. Divine Threads study for this chapter is coming later.

1នៅ​ថ្ងៃ​សប្ប័ទ ព្រះយេស៊ូ​យាង​កាត់​វាល​ស្រែ ហើយសិស្ស​ព្រះអង្គ​នាំ​គ្នា​បូត​កួរ​ស្រូវ​សាលី មក​ឈ្លី​ដើម្បីបរិភោគ។
2ប៉ុន្តែមាន​ពួក​ខាង​គណៈផារីស៊ី​ខ្លះ​និយាយ​​ថា៖ «ហេតុ​អ្វី​បាន​ជា​អ្នក​រាល់​គ្នា​ធ្វើ​ការ​នៅថ្ងៃសប្ប័ទ ដែល​បញ្ញត្តិ​ហាម​ដូច្នេះ?»។
3ព្រះយេស៊ូ​តប​ទៅ​គេ​វិញ​ថា៖ «តើអ្នករាល់គ្នាបានអានអត្ថបទ​គម្ពីរ​មួយ ស្ដី​អំពី​​ព្រះបាទ​ដាវីឌ និង​បរិពារ​បាន​ប្រព្រឹត្ត​ នៅ​ពេល​ឃ្លានដែរឬទេ?
4ព្រះបាទដាវីឌបាន​យាង​ចូល​ទៅ​ក្នុង​ដំណាក់​របស់​ព្រះជាម្ចាស់ និងយក​នំបុ័ងខ្លះ​ដែល​គេ​តាំង​ថ្វាយ​ព្រះជាម្ចាស់​មក​សោយ ព្រម​ទាំង​ចែក​ឲ្យ​ពួក​បរិពារ​បរិភោគ​ទៀត​ផង។ តាម​វិន័យមាន​តែ​ពួក​បូជាចារ្យប៉ុណ្ណោះ ដែល​មាន​សិទ្ធិ​បរិភោគ​នំបុ័ង​​បាន។
5បន្ទាប់មកព្រះអង្គ​មាន​ព្រះបន្ទូល​ទៅ​គេ​ទៀត​ថា៖ «បុត្រ​មនុស្ស​ជា​ម្ចាស់​លើ​ថ្ងៃ​សប្ប័ទ»។
6នៅ​ថ្ងៃ​សប្ប័ទ​មួយ​ទៀត ព្រះយេស៊ូ​យាង​ចូល​ក្នុង​សាលា​ប្រជុំ ហើយ​ព្រះអង្គ​បង្រៀន​គេនៅទីនោះ។ មាន​បុរស​ម្នាក់​ស្វិត​ដៃ​ស្ដាំ។
7ពួក​អាចារ្យ និង​ពួក​ខាង​គណៈផារីស៊ីឃ្លាំ​មើល​ព្រះយេស៊ូយ៉ាងដិតដល់ ក្រែង​លោ​ព្រះអង្គ​ប្រោស​អ្នក​ជំងឺ​នៅ​ថ្ងៃ​សប្ប័ទ ដើម្បីចង់​រក​លេស​ចោទ​ប្រកាន់​ព្រះអង្គ។
8ព្រះយេស៊ូ​ឈ្វេង​យល់​គំនិត​ពួក​គេ និង​មាន​ព្រះបន្ទូល​ទៅ​កាន់​បុរស​ស្វិត​ដៃ​នោះ​ថា៖ «ចូរ​ក្រោក​ឡើង មក​ឈរ​នៅ​កណ្ដាល​ពួកគេទៅ»។ ដូច្នេះ បុរស​នោះ​ក៏​ក្រោក​ឈរ​ឡើង។
9ព្រះយេស៊ូ​មាន​ព្រះបន្ទូល​ទៅ​គេ​ថា៖ «ខ្ញុំ​សុំ​សួរ​អ្នក​រាល់​គ្នា​ថា តើនៅ​ថ្ងៃ​សប្ប័ទ មនុស្ស​មាន​សិទ្ធិ​ធ្វើ​អំពើ​ល្អ ឬ​​អំពើ​អាក្រក់? តើ​​សង្គ្រោះ​ជីវិត​មនុស្ស ឬ​បំផ្លាញមនុស្សឲ្យ​វិនាស​អន្តរាយ?»។
10រួចព្រះអង្គ​បែរ​ព្រះភក្ត្រ​ទត​មើល​មនុស្ស​ទាំង​អស់​នៅ​ជុំវិញ និង​មាន​ព្រះបន្ទូល​ទៅ​បុរស​ស្វិត​ដៃ​នោះ​ថា៖ «ចូរ​លាត​ដៃ​មើល៍!»។ គាត់​ក៏​លាត​ដៃ ហើយ​ដៃ​គាត់​បាន​ជា​ដូច​ដើម​វិញ។
11ប៉ុន្តែ ពួក​គេ​ខឹង​យ៉ាង​ខ្លាំង ហើយ​ពិគ្រោះ​គ្នា ថាតើត្រូវធ្វើអ្វី​តបស្នងចំពោះ​​ព្រះយេស៊ូវិញ។
12នៅ​គ្រា​នោះ ព្រះយេស៊ូ​យាង​ឡើង​ទៅ​លើ​ភ្នំ​ដើម្បី​អធិស្ឋាន។ ព្រះអង្គ​អធិស្ឋាន​ទៅព្រះជាម្ចាស់ពេញ​មួយ​យប់។
13លុះ​ព្រលឹម​ឡើង ព្រះអង្គ​ត្រាស់​ហៅ​សិស្ស​មក ព្រះអង្គ​ជ្រើស​យក​ដប់ពីរ​រូបក្នុងចំណោមពួកគេ ហើយ​ហៅពួកគេ​ជា​សិស្សរបស់​ព្រះអង្គ។
14សិស្សរបស់ព្រះយេស៊ូ​មានលោក​ស៊ីម៉ូន ​(ដែល​ព្រះអង្គ​ប្រទាន​ឈ្មោះ​ថា ពេត្រុស) និង​លោកអនទ្រេ​ជា​ប្អូន​របស់​គាត់ លោកយ៉ាកុប លោកយ៉ូហាន លោកភីលីព លោកបាថូឡូមេ
15លោកម៉ាថាយ លោកថូម៉ាស លោកយ៉ាកុប​ជា​កូន​របស់​លោក​អាល់ផាយ លោកស៊ីម៉ូន​ហៅ​អ្នក​ជាតិ​និយម
16លោកយូដាស​ជា​កូន​លោក​យ៉ាកុប និងលោក​យូដាស​អ៊ីស្ការីយ៉ុត​ដែល​នឹង​ក្បត់​ព្រះអង្គ។
17បន្ទាប់មក ព្រះយេស៊ូ​យាង​ចុះ​ពី​លើ​ភ្នំ​ជា​មួយ​ពួកគេ គង់នៅ​ត្រង់​កន្លែង​មួយ​រាប​ស្មើ មានពួក​សិស្ស និងប្រជាជនជាច្រើនពី​ស្រុក​យូដា និងពី​ក្រុង​យេរូសាឡិម ពី​ក្រុង​ទីរ៉ូស និង​ក្រុង​ស៊ីដូន​នៅ​តាម​មាត់​សមុទ្រ។​
18ពួកគេ​នាំ​គ្នា​មក​ស្ដាប់​ព្រះអង្គ និង​ទទួលការ​ប្រោស​គេ​ឲ្យ​ជា​ពី​ជំងឺ។ ពួក​អ្នក​ដែល​មាន​វិញ្ញាណ​អាក្រក់​នៅ​ក្នុង​ខ្លួន ក៏​បាន​ជា​ដែរ។
19គ្រប់​គ្នា​ចូល​មក​ពាល់​ព្រះអង្គ ព្រោះ​មាន​ឫទ្ធានុភាព​ចេញ​ពី​ព្រះអង្គ​មក ប្រោស​គេ​ឲ្យ​ជា​គ្រប់ៗ​គ្នា។
20រួចព្រះអង្គ​ទត​មើល​ពួកសិស្ស​ព្រះអង្គ ហើយ​មាន​ព្រះបន្ទូល​ថា៖ «មានពរ​ហើយ អ្នក​រាល់​គ្នា​ដែល​ជា​ជនក្រីក្រអើយ ដ្បិតអ្នករាល់គ្នា​នឹងបាន​ទទួល​ព្រះរាជ្យរបស់​ព្រះជាម្ចាស់។
21មានពរហើយ អ្នក​រាល់​គ្នា​ដែល​កំពុង​តែ​ស្រេក​ឃ្លាន​អើយ ដ្បិត​អ្នក​រាល់​គ្នា​នឹង​បាន​ឆ្អែត។ មានពរហើយ អ្នក​រាល់​គ្នា​ដែល​កំពុង​តែ​យំ​សោក​អើយ ដ្បិត​អ្នក​រាល់​គ្នា​នឹង​បាន​ត្រេក​អរ។
22មានពរហើយ នៅពេលដែលគេស្អប់អ្នករាល់គ្នា នៅពេលដែលគេលែងរាប់រកអ្នករាល់គ្នា និងនៅពេលដែលគេ​បង្ខូច​ឈ្មោះ​អ្នក​រាល់​គ្នា ព្រោះ​តែ​បុត្រ​មនុស្ស។
23​ចូរ​មាន​អំណរ​សប្បាយ​ឡើង ព្រោះ​អ្នក​រាល់​គ្នា​ទទួល​រង្វាន់​យ៉ាង​ធំ នៅ​ស្ថាន​បរមសុខ ដ្បិតបុព្វបុរស​របស់​គេ​ក៏​បាន​ប្រព្រឹត្តដូច្នេះ​ចំពោះ​ពួក​ព្យាការី​​ដែរ។
24ប៉ុន្តែ​អ្នក​រាល់​គ្នា​ដែល​ជា​អ្នក​មាន​អើយ អ្នក​នឹង​ត្រូវ​វេទនាហើយ ដ្បិត​អ្នក​រាល់​គ្នា​បានទទួល​ការ​កម្សាន្តចិត្តហើយ។
25អ្នក​រាល់​គ្នា​ដែល​ឆ្អែត​នៅ​ពេលនេះ​អើយ អ្នក​នឹង​ត្រូវ​វេទនា ដ្បិត​អ្នក​រាល់​គ្នា​នឹង​ស្រេក​ឃ្លាននៅពេលក្រោយ។ អ្នក​រាល់​គ្នា​ដែល​កំពុង​តែ​សើចសប្បាយ​អើយ អ្នក​នឹង​ត្រូវ​វេទនា ដ្បិត​អ្នក​រាល់​គ្នានឹងត្រូវ​កាន់​ទុក្ខ ហើយ​យំ​សោក​ពេលក្រោយ។
26អ្នក​រាល់​គ្នា​ដែល​មនុស្ស​ទាំង​អស់កោត​សរសើរ​អើយ អ្នក​ត្រូវ​វេទនា​ហើយ ដ្បិត​បុព្វបុរស​របស់​គេ​ក៏​បាន​ប្រព្រឹត្ត ចំពោះ​ពួក​ព្យាការី​ក្លែងក្លាយ​ដូច្នោះ​ដែរ!»។
27«ប៉ុន្តែ ខ្ញុំ​សុំ​ប្រាប់​អ្នក​រាល់​គ្នា​ដែល​កំពុង​ស្ដាប់​ខ្ញុំ​ថា ចូរ​ស្រឡាញ់​ខ្មាំង​សត្រូវ​របស់​ខ្លួន និង​ប្រព្រឹត្ត​អំពើ​ល្អដាក់​អស់​អ្នក​ដែល​ស្អប់​អ្នក​រាល់​គ្នា
28ត្រូវ​ជូន​ពរ​ដល់​អស់​អ្នក​ដែល​ដាក់បណ្តាសា​អ្នក​រាល់​គ្នា និងអធិស្ឋានជូនពរ ​ដល់​អស់​អ្នក​ដែលបៀត​បៀន​អ្នក​រាល់​គ្នាផង។
29ប្រសិន​បើ​មាន​គេ​ទះ​កំផ្លៀង​អ្នក​ម្ខាង ចូរ​បែរ​ឲ្យ​គេ​ទះ​ម្ខាង​ទៀត​ចុះ។ ​បើ​គេ​យក​អាវ​ធំ​របស់​អ្នក ចូរ​ឲ្យ​គេ​យក​អាវ​ក្នុង​ថែម​ទៀត​។
30បើ​មាន​អ្នក​ណា​សុំ​អ្វី​ពី​អ្នក ចូរ​ឲ្យ​គេ​ទៅ ហើយ​បើ​គេ​រឹប​អូស​យក​អ្វី​ដែល​ជា​របស់​អ្នក ចូរ​កុំ​ទារ​ពី​គេ​វិញ​ឡើយ។
31បើ​អ្នក​រាល់​គ្នា​ចង់​ឲ្យ​គេ​ប្រព្រឹត្ត​ចំពោះ​ខ្លួន​បែប​ណា អ្នករាល់គ្នាត្រូវ​ប្រព្រឹត្ត​ចំពោះ​គេ​បែប​នោះ​ដែរ។
32បើ​អ្នក​រាល់​គ្នា​ស្រឡាញ់​តែ​មនុស្ស​ដែល​ស្រឡាញ់​អ្នក​រាល់​គ្នា តើ​នឹង​មានគុណ​ប្រយោជន៍​អ្វី? សូម្បី​តែ​មនុស្ស​បាប​ក៏​ចេះ​ស្រឡាញ់​គ្នា​គេ​ដែរ
33​បើ​អ្នក​រាល់​គ្នា​ប្រព្រឹត្ត​អំពើ​ល្អ ​តែ​ជា​មួយ​មនុស្ស​ណា​ដែល​ប្រព្រឹត្ត​អំពើ​ល្អ​ដល់​អ្នក​រាល់​គ្នា តើ​នឹង​មាន​គុណ​ប្រយោជន៍​អ្វី? សូម្បី​តែ​មនុស្ស​បាប​ក៏​ចេះ​ប្រព្រឹត្ត​អំពើ​ល្អ​ដល់​គ្នា​គេ​ដែរ។
34បើ​អ្នក​រាល់​គ្នា​ឲ្យ​គេ​ខ្ចីអ្វីមួយ ដោយ​សង្ឃឹម​ថា​គេ​សំណង​វិញ តើ​នឹង​មាន​គុណ​ប្រយោជន៍​អ្វី? សូម្បី​តែ​មនុស្ស​បាប​ក៏​ឲ្យ​គ្នា​គេ​ខ្ចី ដើម្បី​ទទួល​សំណង​ដូច​ដើម​វិញ​ដែរ។
35ប៉ុន្តែ ចូរ​ស្រឡាញ់​ខ្មាំង​សត្រូវ​របស់​ខ្លួន ហើយ​ប្រព្រឹត្ត​អំពើ​ល្អ​ដល់​គេផងដែរ។ ចូរឲ្យគេ​ខ្ចី ដោយ​មិន​សង្ឃឹម​ចង់​បាន​អ្វី​វិញ​ឲ្យ​សោះ នោះអ្នក​រាល់​គ្នា​នឹង​ទទួល​រង្វាន់​យ៉ាង​ធំ ហើយអ្នក​រាល់​គ្នា​នឹង​ក្លាយ​ជា​កូន​របស់​ព្រះជាម្ចាស់​ដ៏​ខ្ពស់​បំផុត ដ្បិត​ព្រះអង្គ​ផ្ទាល់ក៏​មាន​ព្រះហឫទ័យ​សប្បុរស ​ចំពោះ​ជន​អកតញ្ញូ និង​មនុស្សអាក្រក់ដែរ។
36ចូរ​មាន​ចិត្តមេត្តា​ករុណា ដូច​ព្រះបិតា​របស់​អ្នក​រាល់​គ្នា​ក៏​មាន​ព្រះហឫទ័យ​មេត្តាករុណាដែរ»។
37«កុំ​កាត់ទោស​អ្នក​ដទៃ​ឡើយ នោះ​ព្រះជាម្ចាស់​ក៏​មិនកាត់ទោស​អ្នក​រាល់​គ្នា​ដែរ។ កុំ​ថ្កោលទោស​អ្នក​ដទៃ​ឡើយ នោះ​ព្រះជាម្ចាស់​ក៏​មិន​ថ្កោលទោស​អ្នក​រាល់​គ្នា​ដែរ។ ចូរលើកលែង​ទោស​ឲ្យ​អ្នក​ដទៃ នោះ​ព្រះជាម្ចាស់​នឹង​លើកលែង​ទោស​អ្នក​រាល់​គ្នាដែរ។
38ចូរ​ចែកអំណោយ​ដល់​អ្នក​ដទៃ នោះ​ព្រះជាម្ចាស់​នឹង​ប្រទាន​អំណោយ​ដល់​អ្នក​រាល់​គ្នា​ដែរ។ គេ​នឹង​វាល់​ឲ្យ​អ្នកដោយសប្បុរស ទាំង​ញាត់ ទាំង​រលាក់ ហើយ​ដាក់​ឲ្យ​ហៀរ ហូរធ្លាក់មកលើភ្លៅអ្នកថែមទៀត។ ដ្បិតព្រះជាម្ចាស់​នឹង​វាល់​ឲ្យ​អ្នក តាម​រង្វាល់​ដែល​អ្នក​វាល់​ឲ្យ​អ្នក​ដទៃដែរ»។​
39រួចព្រះយេស៊ូ​មាន​ព្រះបន្ទូល​ជា​ប្រស្នា​ទៅ​គេ​ទៀត​ថា៖ «តើមនុស្ស​ខ្វាក់​​អាច​នាំ​មនុស្ស​ខ្វាក់​ម្នាក់​ទៀត​បាន​ទេ? បើ​ធ្វើ​ដូច្នោះមែន ពួកគេមុខ​ជា​ធ្លាក់​រណ្ដៅ​ទាំង​ពីរ​នាក់ជា​មិន​ខាន មែនទេ?
40ពុំ​ដែល​មាន​សិស្ស​ណា​ធំ​ជាង​គ្រូ​ឡើយ ប៉ុន្តែ ពេលសិស្សការបណ្តុះបណ្តាលចំណេះ​សព្វ​គ្រប់ អ្នកនោះអាច​ស្មើ​នឹង​គ្រូ​បាន។
41ហេតុ​អ្វី​បាន​ជា​អ្នក​មើល​ឃើញ​ល្អង​ធូលី​នៅ​ក្នុង​ភ្នែក​របស់​បង​ប្អូន​អ្នក តែ​មើល​មិន​ឃើញ​ធ្នឹម​នៅ​ក្នុង​ភ្នែក​របស់​ខ្លួនអ្នកផ្ទាល់ដូច្នេះ?។
42តើអ្នក​និយាយ​ទៅ​បង​ប្អូន​ថា៖ «បងប្អូនអើយ! ទុកឲ្យ​ខ្ញុំ​ផ្ដិត​យក​ល្អង​ធូលី​នេះ​ចេញ​ពី​ភ្នែក​អ្នក» តែអ្នកផ្ទាល់មើលពុំឃើញធ្នឹមនៅុក្នុងភ្នែកខ្លួនដូច្នេះ? មនុស្ស​មាន​ពុត​អើយ! មុនដំបូង ចូរ​យក​ធ្នឹម​ចេញ​ពី​ភ្នែក​អ្នក​ជា​មុន​សិន នោះ​អ្នកនឹង​មើល​ឃើញ​ច្បាស់សិន សឹមទៅ​ផ្ដិត​យក​ល្អង​ធូលី​ចេញ​ពី​ភ្នែក​របស់​បង​ប្អូន​អ្នក​បាន។
43ដ្បិតគ្មានដើម​ឈើ​ល្អណា ចេញផ្លែ​អាក្រក់​ឡើយ ឯ​ដើម​ឈើ​អាក្រក់​វិញ ក៏​មិន​ដែល​ចេញផ្លែ​ល្អ​ដែរ
44ដ្បិត​គេ​ស្គាល់​ដើម​ឈើ​បាន ដោយសារ​ផ្លែ​វា។ ដ្បិតពុំ​ដែល​មាន​នរណា​បេះ​ផ្លែ​ឧទុម្ពរ ឬ​ផ្លែ​ទំពាំងបាយជូរ​ពី​គុម្ព​បន្លា​ឡើយ។
45មនុស្ស​ល្អ​តែង​ប្រព្រឹត្ត​អំពើ​ល្អ ចេញពី​ចិត្ត​​ល្អរបស់គេ ចំណែកឯ​មនុស្ស​អាក្រក់ វិញ គេតែង​ប្រព្រឹត្ត​អំពើ​អាក្រក់ ចេញ​ចិត្ត​​អាក្រក់របស់គេ ដ្បិតមនុស្សស្រដីចេញមក ពីអ្វីដែល​មាន​ពេញពោរ​នៅ​ក្នុង​ដួង​ចិត្ត​របស់​ខ្លួន»។
46«ហេតុ​អ្វី​បាន​ជា​អ្នក​រាល់​គ្នា​ហៅ​ខ្ញុំ​ថា ព្រះអម្ចាស់! ព្រះអម្ចាស់! តែ​មិន​ប្រព្រឹត្ត​តាម​ពាក្យ​ខ្ញុំ​ដូច្នេះ?។
47គ្រប់គ្នា​ដែល​ចូល​មក​រក​ខ្ញុំ ស្ដាប់​ពាក្យ​ខ្ញុំ ហើយ​ប្រព្រឹត្ត​តាម ខ្ញុំ​សុំ​​ប្រាប់​​អ្នក​រាល់​គ្នា​ឲ្យដឹង​ថា គេ​ប្រៀប​បាន​​នឹង​មនុស្ស​ប្រភេទ​ណា
48អ្នក​នោះ​ប្រៀប​បាន​នឹង​មនុស្ស​ម្នាក់​ដែល​សង់​ផ្ទះ ដែល​ជីក​ដី​យ៉ាង​ជ្រៅ ហើយ​ចាក់​គ្រឹះ​លើ​ផ្ទាំង​ថ្មយ៉ាងធំ។ ពេលមាន​ទឹក​ជំនន់​មក​ដល់ ទោះ​បី​ទឹក​ហូរ​មក​ប៉ះផ្ទះ​យ៉ាង​ណា​ក៏​ដោយ ក៏​​​​ផ្ទះ​នោះមិន​រង្គើរឡើយ ព្រោះ​គាត់​បាន​សង់ផ្ទះ​យ៉ាង​មាំ។
49ប៉ុន្តែ​ អ្នក​ដែល​ស្ដាប់​ពាក្យ​ខ្ញុំហើយ តែ​មិន​ប្រព្រឹត្ត​តាម គាត់ប្រៀប​បាន​នឹង​មនុស្ស​ម្នាក់​ដែល​សង់​ផ្ទះដោយ​គ្មាន​ចាក់​គ្រឹះ។ ពេល​ទឹក​ហូរ​ប៉ះចំ​ផ្ទះ​នោះ ផ្ទះ​នោះ​ក៏​រលំ​ភ្លាម ខូច​ខាត​ទាំងស្រុង»។
ព្រះគម្ពីរខ្មែរ — Unlocked Literal Bible (KMULB2021) © Wycliffe Associates. អត្ថបទព្រះគម្ពីរនេះមានអាជ្ញាបណ្ណ CC BY-SA 4.0. ប្រភពដើម / Original source. ការបង្ហាញត្រូវបានកែសម្រួលជាជួរខគម្ពីរ ដោយរក្សាពាក្យដើម និងលេខខគម្ពីរ។ ការកែសម្រួលអត្ថបទគម្ពីរនេះនៅតែស្ថិតក្រោម CC BY-SA 4.0។ មេរៀន Divine Threads ត្រូវបាននិពន្ធដោយឡែក។