ព្រះគម្ពីរខ្មែរ Unlocked Literal Bible (KMULB2021)

លូកា 17

Read Scripture freely. Divine Threads study for this chapter is coming later.

1ព្រះយេស៊ូ​មាន​ព្រះបន្ទូល​ទៅ​កាន់​ពួក​សិស្ស​ថា៖ «ប្រាកដណាស់មាន​មូល​ហេតុ​ជា​ច្រើនជាក់លាក់ ដែល​បណ្តាលឲ្យ​មនុស្ស​ប្រព្រឹត្ត​អំពើ​បាប ប៉ុន្តែ វេទនាហើយ អស់អ្នក​ណា​នាំ​គេ​ឲ្យ​ប្រព្រឹត្ត​អំពើ​បាប!
2ចំពោះ​អ្នក​នោះ ប្រសិន​បើ​គេ​យក​ត្បាល់​ថ្ម​យ៉ាង​ធំ​មក​ចង​ក រួចទម្លាក់​ទៅ​ក្នុង​សមុទ្រ ប្រសើរជាងទុកឲ្យ​នាំ​មនុស្ស​តូចតាច​ណា​ម្នាក់​ប្រព្រឹត្ត​អំពើ​បាប។
3ចូរ​ប្រយ័ត្ន​ខ្លួន ប្រសិន​បើ​ បង​ប្អូន​ណា​ប្រព្រឹត្តអំពើបាប ចូរ​ស្ដី​ប្រដៅ​គាត់​ផង តែ​បើ​គាត់​​ប្រែ​ចិត្តរួចហើយ ចូរ​អត់ទោស​ឲ្យ​គាត់​ទៅ។
4ប្រសិន​បើ​ គាត់​ប្រព្រឹត្តអំពើបាបចំពោះ​អ្នក ប្រាំពីរ​ដង​ក្នុង​មួយ​ថ្ងៃ ហើយ​បើ​គាត់​ត្រឡប់​មក​រក​អ្នក​ទាំង​ប្រាំពីរ​ដង ដោយ​ពោល​ថា៖ «ខ្ញុំប្រែចិត្តហើយ» អ្នកត្រូវអត់ទោសឲ្យ​គាត់​ទៅ!»។
5ពួក​សាវកទូល​ព្រះអម្ចាស់​ថា៖ «សូម​ព្រះអង្គ​ប្រទាន​ជំនឿ​មក​យើង​ខ្ញុំ​ថែម​ទៀត»។
6ព្រះអម្ចាស់​មាន​ព្រះបន្ទូល​ឆ្លើយ​ថា៖ «ប្រសិន​បើ ​អ្នក​រាល់​គ្នា​មាន​ជំនឿ​ប៉ុន​គ្រាប់​ពូជ​មួយ​ដ៏​ល្អិត ហើយ​បើ​អ្នក​រាល់​គ្នា​និយាយ​ទៅ​កាន់​ដើម​ឈើ​នេះ​ថា៖ «ចូរ​រំលើង​ឫស​ឯង ទៅ​ដុះ​ក្នុង​សមុទ្រ​ទៅ» វា​មុខ​ជា​ស្ដាប់​បង្គាប់​អ្នក​រាល់​គ្នា​មិន​ខាន។
7ប៉ុន្តែ ក្នុង​ចំណោម​អ្នក​រាល់​គ្នា ដែល​មាន​អ្នកបម្រើ​ទៅ​ភ្ជួរ​ស្រែ ឬ​ឃ្វាល​ហ្វូង​សត្វ ពេលពួកគេ​វិល​ត្រឡប់​មក​ពី​វាលស្រែ​វិញ ​និយាយ​ថា៖ «មកនេះប្រញាប់ រួចអង្គុយ​ពិសា​បាយ?
8ផ្ទុយ​ទៅ​វិញ តើម្ចាស់មិន​និយាយ​ទៅ​កាន់​អ្នក​បម្រើ​ថា៖ «ចូរ​រៀបចំ​បាយ​ទឹក​ឲ្យ​ខ្ញុំ រួចក្រវ៉ាត់ចង្កេះ​មក​បម្រើខ្ញុំ​ពេល​ខ្ញុំ​កំពុងបរិភោគ រហូតដល់ខ្ញុំបរិភោគហើយ។ រួចចាំទៅ​បរិភោគតាម​ក្រោយ»។
9ម្ចាស់​មិន​បាន​អរគុណ​អ្នក​បម្រើទេ ព្រោះអ្នកបម្រើធ្វើ​តាម​បង្គាប់​ខ្លួន មែនទេ?
10ចុះអ្នករាល់គ្នាវិញគិតដូច្នោះដែរ ពេលណា​អ្នក​រាល់​គ្នា​បាន​បំពេញ​តាម​បទបញ្ជា​របស់​ព្រះជាម្ចាស់​សព្វ​គ្រប់​ហើយ គួរ​ពោល​ថា៖ «យើង​ខ្ញុំជាអ្នកបម្រើមិនស័ក្តិសម។ យើង​ខ្ញុំ​គ្រាន់តែបាន​បំពេញ​កិច្ចការ​ដែល​យើង​ខ្ញុំ​ត្រូវ​ធ្វើបុណ្ណោះ»។
11កាល​ព្រះយេស៊ូ​កំពុង​យាង​ទៅ​ក្រុង​យេរូសាឡិម ព្រះអង្គ​យាង​កាត់​តាមព្រំដែន​ស្រុក​សាម៉ារី និង​ស្រុក​កាលីឡេ។
12កាលព្រះអង្គ​យាង​ចូល​ក្នុង​ភូមិ​មួយ ព្រះអង្គបានជួប​មនុស្ស​ឃ្លង់​ដប់​នាក់។ ពួក​ឈរ​ឆ្ងាយពីព្រះអង្គ
13រួចស្រែក​ឡើង​ថា៖ «ព្រះយេស៊ូ សូមលោកគ្រូ​មេត្តា​អាណិតយើង​ខ្ញុំ​ផង»។
14ព្រះយេស៊ូ​ទត​មើលពួក​គេ ព្រះអង្គមាន​ព្រះបន្ទូល​ថា៖ «ចូរ​អ្នក​រាល់​គ្នា​ទៅ​បង្ហាញ​ខ្លួនឲ្យ​ពួក​បូជាចារ្យបាន​ឃើញ​ចុះ»។ ពេល​ពួកគេនាំគ្នា​ចេញ​ទៅ ពួកគេ​ក៏​បាន​ជា​ស្អាត​បរិសុទ្ធ​ទាំង​អស់​គ្នា។
15ពេលម្នាក់ក្នុងចំណោមពួកគេ​ឃើញថា​ខ្លួន​បាន​ជា​សះស្បើយ​ដូច្នេះ គាត់ក៏ត្រឡប់ក្រោយដោយបន្លឺសំឡេង​លើក​តម្កើង​សិរីរុងរឿង​របស់​ព្រះជាម្ចាស់។
16គាត់​ក្រាប​ទៀប​ព្រះបាទា​ព្រះយេស៊ូ ឱន​ក្បាល​ដល់​ដី ទាំងអរ​ព្រះគុណ​ព្រះអង្គផង។ អ្នកនោះជា​អ្នក​ស្រុក​សាម៉ារី។
17បន្ទាប់មក ព្រះយេស៊ូ​មាន​ព្រះបន្ទូល​ថា៖ «តើ​អ្នកទាំង​ដប់​នាក់​មិន​បាន​ជា​ស្អាត​បរិសុទ្ធ​គ្រប់គ្នាទេឬ? ​ចុះ​ប្រាំ​បួន​នាក់​ទៀត​នៅឯ​ណា?
18គ្មាននរណាម្នាក់មកលើកតម្កើងសិរីរុងរឿងព្រះជាម្ចាស់ ក្រៅពី​ជន​បរទេស​ម្នាក់នេះទេឬ?»
19ព្រះអង្គមាន​ព្រះបន្ទូល​ទៅ​គាត់​ទៀត​ថា៖ «ចូរ​ក្រោក​ឡើង! ​អញ្ជើញ​ទៅ​ចុះ!។ ជំនឿ​របស់​អ្នក​បាន​ប្រោសអ្នកឲ្យជាហើយ»។
20ពេលពួក​ខាង​គណៈផារីស៊ីទូល​សួរ​ព្រះយេស៊ូ​ថាតើ ព្រះជាម្ចាស់​នឹង​យាង​មក​គ្រង​រាជ្យ​នៅ​ពេល​ណានោះ ព្រះយេស៊ូ​មាន​ព្រះបន្ទូល​​ថា៖ «ព្រះរាជ្យ​ព្រះជាម្ចាស់​មិន​មែន​មក ដោយមនុស្សមើល​ឃើញ​នឹង​ភ្នែកទេ។
21ក៏ពុំដែលមកដោយមានគេនិយាយថា៖ «មើល ព្រះរាជ្យ​ព្រះជាម្ចាស់​នៅ​ទី​នេះ!» ឬ «​ព្រះរាជ្យ​ព្រះជាម្ចាស់​នៅ​ទី​នោះ!» ដ្បិត មើល៍! ព្រះរាជ្យ​ព្រះជាម្ចាស់​ស្ថិតនៅក្នុងអ្នករាល់គ្នា»។
22ព្រះអង្គ​មាន​ព្រះបន្ទូល​ទៅ​កាន់ពួកសិស្ស​ថា៖ «ថ្ងៃ​នោះនឹងមកដល់ ពេលណាអ្នក​រាល់​គ្នា​ចង់​ឃើញ​បុត្រ​មនុស្ស​យាង​មក ប៉ុន្តែ អ្នករាល់គ្នា​ពុំ​បានឃើញ​ឡើយ។
23បន្ទាប់មក ​មាន​គេ​ប្រាប់​អ្នក​រាល់​គ្នា​ថា៖ «មើល៍! ព្រះអង្គ​នៅ​ទី​នេះ! ឬ​នៅ​ទី​នោះ! ប៉ុន្តែ កុំចេញទៅ ឬ​រត់​ទៅតាមគេឲ្យ​សោះ
24ដ្បិត​ ផ្លេក​បន្ទោរ​ភ្លឺឆ្វាចឆ្កងកាត់ពី​ជើង​មេឃ​ម្ខាង​ទៅ​ជើង​មេឃ​ម្ខាងយ៉ាងណា​ ថ្ងៃនោះបុត្រ​មនុស្ស​នឹង​យាង​មក។
25ប៉ុន្តែ មុនដំបូងបុត្រ​មនុស្ស​ត្រូវ​តែ​រង​ទុក្ខ​វេទនា​ជាច្រើន និងត្រូវមនុស្សជំនាន់​នេះ​បដិសេធផងដែរ។
26នៅជំនាន់លោកណូអេយ៉ាងណា ​នោះក៏កើតមាននៅគ្រាបុត្រ​មនុស្សយាងមកយ៉ាងនោះដែរ។
27​មនុស្សម្នានាំគ្នា​គិត​តែរឿង​ស៊ី​ផឹក និងរៀបការ​ប្ដី​ប្រពន្ធ រហូត​ដល់​ថ្ងៃ​លោក​ណូអេ​ចូល​ក្នុង​ទូក​ធំ ហើយ​ទឹក​ជំនន់​ឡើង​លិច​បំផ្លាញ​ពួក​អស់​។
28ដូចគ្នាទៅនឹង​ជំនាន់​លោក​ឡុតដែរ ពេលមនុស្សម្នាគិតតែរឿង​ស៊ី​ផឹក លក់​ដូរ ដាំ​ដំណាំ និង​សង់​ផ្ទះប៉ុណ្ណោះ។
29ប៉ុន្តែ នៅ​ថ្ងៃ​ដែល​លោក​ឡុត​ចាក​ចេញ​ពី​ក្រុង​សូដុម មាន​ភ្លើង និង​ស្ពាន់ធ័រ​ធ្លាក់​ពី​លើ​មេឃ រួច​បំផ្លាញ​អ្នក​ក្រុង​ទាំង​អស់​គ្នា។
30ដូចគ្នានេះដែរ នៅ​ថ្ងៃ​ដែល​បុត្រ​មនុស្សយាងមកនឹងត្រូវបើកសម្តែងឲ្យដឹង។
31នៅ​ថ្ងៃ​នោះ កុំឲ្យអ្នក​នៅ​លើ​ដំបូល​ផ្ទះ ចុះមកយករបស់របរចេញពីផ្ទះ ហើយកុំឲ្យអ្នកវាលស្រែចម្ការ ​វិល​ត្រឡប់​ទៅផ្ទះ​វិញឡើយ។
32ចូរ​នឹក​ចាំ​អំពី​រឿង​រ៉ាវរបស់ភរិយា​លោក​ឡុត។
33អ្នក​ណា​ខំ​រក្សា​ជីវិត​របស់​ខ្លួន​ នឹង​បាត់​បង់​ជីវិតទៅ ប៉ុន្តែ​អ្នក​ដែល​បាត់​បង់​ជីវិត នឹង​បាន​រួច​ជីវិត​វិញ។
34ខ្ញុំ​សុំ​ប្រាប់​អ្នក​រាល់​គ្នា​ថា នៅ​យប់​នោះ​បើ​មាន​ពីរ​នាក់​ដេក​លើ​គ្រែ​ជា​មួយ​គ្នា។ ព្រះជាម្ចាស់នឹង​យក​ម្នាក់​ទៅ ទុក​ម្នាក់​ទៀតឲ្យ​នៅ។
35មានស្ត្រី​ពីរ​នាក់​កិន​ស្រូវ​ជា​មួយ​គ្នា ព្រះជាម្ចាស់​យក​ម្នាក់​ទៅ ទុក​ម្នាក់​ទៀត​ឲ្យនៅ។
36​មាន​បុរស​ពីរ​នាក់​នៅ​ក្នុង​ចម្ការ ព្រះជាម្ចាស់​យក​ម្នាក់​ទៅ ទុក​ម្នាក់​ទៀតឲ្យ​នៅ។
37ពួក​សិស្ស​ទូល​សួរ​ព្រះអង្គ​ថា៖ «បពិត្រ​ព្រះអម្ចាស់ តើ​ហេតុការណ៍​ទាំង​នេះនឹង​កើតឡើងនៅទីណា?»។ ព្រះអង្គ​មាន​ព្រះបន្ទូល​តប​ថា៖ «មានសាកសព​នៅ​ទី​ណា ក៏មានត្មាត​ជុំ​គ្នា​នៅ​ទី​នោះ​ដែរ»។
ព្រះគម្ពីរខ្មែរ — Unlocked Literal Bible (KMULB2021) © Wycliffe Associates. អត្ថបទព្រះគម្ពីរនេះមានអាជ្ញាបណ្ណ CC BY-SA 4.0. ប្រភពដើម / Original source. ការបង្ហាញត្រូវបានកែសម្រួលជាជួរខគម្ពីរ ដោយរក្សាពាក្យដើម និងលេខខគម្ពីរ។ ការកែសម្រួលអត្ថបទគម្ពីរនេះនៅតែស្ថិតក្រោម CC BY-SA 4.0។ មេរៀន Divine Threads ត្រូវបាននិពន្ធដោយឡែក។