1«ព្រះអម្ចាស់មានព្រះបន្ទូលការនេះ៖ មើល៍! យើងនឹងធ្វើឲ្យខ្យល់ព្យុះ បក់បោកបំផ្លាញក្រុងបាប៊ីឡូន និងប្រជាជនដែលរស់នៅក្រុងនោះ។
2យើងនឹងប្រើជនជាតិផ្សេងឲ្យទៅក្រុងបាប៊ីឡូន។ ពួកគេនឹងធ្វើឲ្យអ្នករាល់គ្នាខ្ចាត់ខ្ចាយ ហើយមហន្តរាយ របស់អ្នកផងដែរ ពួកគេមកពីគ្រប់ទិសទី វាយលុកក្រុងបាប៊ីឡូន នៅថ្ងៃវេទនានោះ។
3មិនត្រូវឲ្យទាហានទាញបាញ់ព្រួញ និងមិនឲ្យគេពាក់អាវក្រោះ ដែល។ កុំត្រាប្រណីយុវជនរបស់ពួកគេ ចូរបំផ្លាញកងទ័ពទាំងមូលរបស់ពួកគេចោលទៅ។
4ដ្បិត ពួកគេដួលស្លាប់នៅក្នុងទឹកដីខាល់ដេ អ្នកដែលគេចាក់ទម្លុះ ត្រូវស្លាប់នៅតាមដងផ្លូវរបស់ពួកគេដែរ។
5ដ្បិត ព្រះអម្ចាស់នៃពិភពទាំងមូល ដែលជាព្រះ របស់ជនជាតិអីុស្រាអែល និងជនជាតិយូដា ទ្រង់មិនបោះបង់ចោលប្រជារាស្ត្រ របស់ព្រះអង្គឡើយ ទោះបីទឹកដីរបស់គេបានពេញទៅដោយ ពួកទាស់ប្រឆាំងនិងព្រះដ៏វិសុទ្ធនៃអុីស្រាអែលក៏ដោយ។
6ចូររត់ចេញពីក្រុងបាប៊ីឡូនទៅ សូមឲ្យគេសង្រ្គោះខ្លួនឯងទៅ។ មិនគួរឲ្យខ្លួនវិនាសទៅតាមគេឡើយ។ ដ្បិតនេះជាការសងសឹកនៃព្រះអម្ចាស់។ ព្រះអង្គនឹងសងគ្រប់យ៉ាងដល់គេវិញ។
7បាប៊ីឡូនប្រៀបបាននឹងពែងមាសនៅក្នុង ព្រះហស្ដរបស់ព្រះអម្ចាស់ ជាពែងដែលធ្វើឲ្យពិភពលោកទាំងមូលស្រវឹង ប្រជាជាតិទាំងឡាយបានផឹកស្រាពីពែងនេះ ហើយវង្វេងវង្វាន់។
8ពេលនោះបាប៊ីឡូនបំផ្លាញខ្ទេចខ្ទីអស់។ ចូរយំសម្រាប់គេ! យកថ្នាំមកព្យាបាលការឈឺបាប់របស់គេ ប្រហែលជាគេអាចជាវិញ។
9«ពួកយើងខិតខំព្យាបាលបាប៊ីឡូនដែរ តែវាពុំអាចជាសះស្បើយបានទេ។ ដូច្នេះ ចូរបោះបង់ចោលក្រុងនេះ ហើយវិលទៅទឹកដីរបស់យើងរៀងៗខ្លួនវិញ ដ្បិតទោសរបស់ក្រុងនេះមានទំហំធំជាង ផ្ទៃមេឃ និងអាកាសវេហាស៍ទៅទៀត។
10ព្រះអម្ចាស់រកយុត្តិធម៌ឲ្យពួកយើង។ មក! យើងនាំគ្នារៀបរាប់ប្រាប់អ្នកក្រុងស៊ីយ៉ូន អំពីស្នាព្រះហស្ដរបស់ព្រះអម្ចាស់ជាព្រះនៃយើង»។
11ចូរសម្រួចមុខព្រួញ ហើយដាក់ព្រួញពេញបំពង់។ ព្រះអម្ចាស់មានគម្រោងការកម្ទេចក្រុងបាប៊ីឡូន ហេតុនេះបានជាព្រះអង្គជំរុញ ស្ដេចទឹកដីមេឌីឲ្យសម្រេចការនេះ ដ្បិតព្រះអម្ចាស់សងសឹកពួកបាប៊ីឡូន ព្រោះពួកគេកម្ទេចព្រះវិហាររបស់ព្រះអង្គ។
12ចូរលើកទង់សញ្ញាវាយលុកកំពែងក្រុងបាប៊ីឡូន ចូរបន្ថែមកងយាមល្បាត ចូរដាក់អ្នកយាមឲ្យឃ្លាំមើល ចូរបង្កប់ទាហានចាំវាយឆ្មក់ ដ្បិតព្រះអម្ចាស់សម្រេចតាមផែនការ ដែលព្រះអង្គមានព្រះបន្ទូលប្រឆាំង នឹងអ្នកក្រុងបាប៊ីឡូន។
13អ្នកដែលបានរស់នៅតាមមាត់ទន្លេ ហើយអ្នកដេលមានទ្រព្យសម្បត្តិដ៏ច្រើន អ្នកមានចិត្តលោភលន់ តែចុងបញ្ចប់របស់អ្នកមកដល់ហើយ។
14ព្រះអម្ចាស់នៃពិភពទាំងមូលមានព្រះបន្ទូល យ៉ាងម៉ឺងម៉ាត់ ក្នុងនាមព្រះអង្គផ្ទាល់ថា «យើងនឹងនាំកងទ័ពដ៏ច្រើនដូចហ្វូងកណ្ដូប មកវាយលុកអ្នក ពួកគេនឹងស្រែកដើម្បីទាស់ជាមួយអ្នក»។
15ព្រះអម្ចាស់បានបង្កើតផែនដី ដោយព្រះហស្តរបស់ព្រះអង្គ ព្រះជាម្ចាស់បានបង្កើតពិភពលោក ដោយព្រះប្រាជ្ញាញាណរបស់ព្រះអង្គ។ ព្រះអង្គបានលាតសន្ធឹងផ្ទៃមេឃ ដោយព្រះតម្រិះរបស់ព្រះអង្គ។
16ពេលព្រះអង្គបន្លឺព្រះសូរសៀង ទឹកទាំងឡាយមកមូលផ្ដុំគ្នានៅលើមេឃ ពពករសាត់មកពីជើងមេឃ ផ្លេកបន្ទោរបង្អុរភ្លៀងចុះមក ហើយខ្យល់ក៏ចេញពីកន្លែងរបស់វាដែរ។
17គ្រប់មនុស្សទៅជាមានអំនួត ដោយគ្មានការយល់ដឹង។ គ្រប់អស់ទាំសរូបព្រះដែលធ្វើពីដែកគឺនាំឲ្យគេខ្មាស់វិញ។ ដ្បិតរូបព្រះទាំងនោះគឺបន្លំ ហើយមិនមានជីវិតក្នុងវាទេ។
18ព្រះទាំងនោះគ្មានបានការ ហើយនឹងត្រូវវិនាសសូន្យ នៅថ្ងៃដែលព្រះជាម្ចាស់វិនិច្ឆ័យទោស។
19ប៉ុន្តែព្រះរបស់លោកយ៉ាកុបវិញ មិនដូច្នោះទេ គឺព្រះអង្គបានបង្កើតអ្វីៗទាំងអស់ ព្រះអង្គបានជ្រើសរើសអ៊ីស្រាអែល ធ្វើជាប្រជារាស្ត្រផ្ទាល់របស់ព្រះអង្គ ព្រះអង្គមាននាមថា ព្រះអម្ចាស់នៃពិភពទាំងមូល។
20អ្នកប្រៀបបាននឹងញញួរ ជាគ្រឿងសស្ត្រាវុធ យើងបានប្រើអ្នកសម្រាប់វាយដំប្រជាជាតិនានា និងកម្ទេចនគរទាំងឡាយ។
21យើងបានប្រើអ្នកសម្រាប់កម្ទេចសេះ និងទាហានដែលជិះនៅលើវា យើងបានប្រើអ្នកសម្រាប់កម្ទេច រទេះចម្បាំង និងអ្នកបរដែរ។
22យើងបានប្រើអ្នក សម្រាប់ប្រហារមនុស្សប្រុសស្រី យើងបានប្រើអ្នក សម្រាប់ប្រហារចាស់ៗ និងក្មេងៗ យើងបានប្រើអ្នកសម្រាប់ប្រហារយុវជននិងនារីព្រហ្មចារី។
23យើងបានប្រើអ្នក សម្រាប់ប្រហារគង្វាល និងហ្វូងសត្វរបស់គេ យើងបានប្រើអ្នក សម្រាប់ប្រហារអ្នកភ្ជួរស្រែ និងគោដែលគេទឹម យើងបានប្រើអ្នក សម្រាប់ប្រហារចៅហ្វាយខេត្ត និងមន្ត្រីផង។
24យើងនឹងសងទៅក្រុងបាប៊ីឡូន និងអ្នកទឹកដីខាល់ដេទាំងអស់ តាមអំពើ ឃោរឃៅដែលគេបានប្រព្រឹត្ត ចំពោះក្រុងស៊ីយ៉ូន នេះជាព្រះបន្ទូលរបស់ព្រះអម្ចាស់។
25មើល៍! បាប៊ីឡូនអើយ យើងនឹងដាក់ទោសអ្នក ហើយអ្នកប្រៀបបាននឹងភ្នំមួយ ដែលកម្ទេច ផែនដីទាំងមូល នេះជាព្រះបន្ទូលរបស់ព្រះអម្ចាស់ យើងនឹងលើកដៃប្រហារអ្នក យើងប្រមៀលអ្នកចុះពីលើថ្មភ្នំ ធ្វើឲ្យអ្នកក្លាយទៅជាពំនូកភ្លើងមួយ។
26ដូច្នេះ គេនឹងលែងយកថ្មគ្រឹះដ៏មានតម្លៃ ឬថ្មសម្រាប់ធ្វើជាសសរ ចេញពីអ្នកទៀតឡើយ ដ្បិតអ្នកត្រូវវិនាសហិនហោចរហូតតទៅ នេះជាព្រះបន្ទូលរបស់ព្រះអម្ចាស់។
27ចូរលើកទង់សញ្ញាវាយលុកទឹកដីនេះ! ចូរផ្លុំស្នែងក្នុងចំណោមប្រជាជាតិទាំងឡាយ! ចូរប្រមូលប្រជាជាតិនានាវាយលុកក្រុងនេះ។ ចូរហៅនគរទាំងឡាយ គឺនគរអារ៉ារ៉ាត មិនី និងអ័សក្នាស មកច្បាំងនឹងក្រុងនេះ ចូរតែងតាំងឲ្យមានអ្នកកេណ្ឌទ័ព ចូរបញ្ជូនទ័ពសេះយ៉ាងច្រើនកុះករដូចកណ្ដូប។
28ចូររៀបចំប្រជាជាតិនានាវាយលុកក្រុងនេះ ដោយរួមជាមួយស្ដេចទឹកដីមេឌី ព្រមទាំងពួកចៅហ្វាយខេត្ត និងមន្ត្រី ដែលនៅក្រោមគេផង។
29ដ្បិត ផែនដីកក្រើករំពើក និងញាប់ញ័រ នៅពេលដែលព្រះអម្ចាស់ប្រព្រឹត្តចំពោះក្រុងបាប៊ីឡូន តាមគម្រោងការរបស់ព្រះអង្គ គឺធ្វើឲ្យក្រុងនេះក្លាយទៅជាទីស្មសាន គ្មានមនុស្សរស់នៅ។
30ពួកទាហានដ៏ពូកែរបស់ទឹកដីបាប៊ីឡូន ឈប់ច្បាំង ហើយសំងំនៅក្នុងបន្ទាយ។ ពួកគេបាត់បង់សេចក្ដីក្លាហាន ធ្លាក់ខ្លួនខ្សោយដូចមនុស្សស្រី។ ខ្មាំងសត្រូវដុតបំផ្លាញផ្ទះរបស់ពួកគេ ហើយកម្ទេចរនុកទ្វាររបស់ពួកគេចោលដែរ។
31អ្នករត់នាំគ្នារត់បណ្ដាក់គ្នា អ្នកនាំសារក៏នាំដំណឹងតៗគ្នា ដើម្បីទៅទូលស្ដេចទឹកដីបាប៊ីឡូនថា សត្រូវវាយយកបានទីក្រុង ពីជាយម្ខាង ទៅជាយម្ខាងទៀត។
32ដ្បិត សត្រូវកាន់កាប់ផ្លូវទឹកទាំងឡាយ ហើយព្រមទាំងដុតកម្ទេចបន្ទាយផង ជាហេតុធ្វើឲ្យទាហានបាប៊ីឡូននាំគ្នាធ្លាក់ទឹកចិត្ត។
33ព្រះអម្ចាស់នៃពិភពទាំងមូលជាព្រះរបស់ ជនជាតិអ៊ីស្រាអែលមានព្រះបន្ទូលថា៖ ក្រុងបាប៊ីឡូនប្រៀបបាននឹងលានបោកស្រូវ។ គឺដល់ពេលបោកហើយ។ នៅតែបន្តិចទៀត ដល់ពេលគេច្រូតកាត់ក្រុងនេះហើយ។
34នេប៊ូក្នេសា ជាស្ដេចទឹកដីបាប៊ីឡូន បានលេប និងកម្ទេចខ្ញុំ ធ្វើឲ្យខ្ញុំប្រៀបបាននឹងចានគ្មានអាហារ ស្ដេចនេះប្រៀបបាននឹងនាគដែលលេបខ្ញុំ ស្ដេចនេះត្របាក់លេបអ្វីៗដ៏មានតម្លៃនៅក្នុងខ្ញុំ រួចខ្ជាក់ខ្ញុំចោល។
35អ្នកក្រុងស៊ីយ៉ូនពោលថា សូមឲ្យពួកបាប៊ីឡូនរងនូវអំពើឃោរឃៅ ដែលគេបានប្រព្រឹត្តចំពោះខ្ញុំ។ អ្នកក្រុងយេរូសាឡឹមពោលថា សូមឲ្យពួកខាល់ដេទទួលទោស ព្រោះតែបានបង្ហូរឈាមខ្ញុំ។
36ហេតុនេះហើយបានជាព្រះអម្ចាស់មានព្រះបន្ទូល មកកាន់ប្រជាជនក្រុងយេរូសាឡឹមថា៖ យើងនឹងរកយុត្តិធម៌ឲ្យអ្នក យើងនឹងសងសឹកជំនួសអ្នក យើងនឹងធ្វើឲ្យទន្លេនៅក្រុងបាប៊ីឡូន ហួតហែងរហូតដល់ប្រភពទឹករបស់វា។
37ក្រុងបាប៊ីឡូននឹងក្លាយទៅជាគំនរឥដ្ឋ ជាសំបុកឆ្កែព្រៃ ធ្វើឲ្យប្រជាជាតិឯទៀតៗ ស្រឡាំងកាំង និងព្រឺសម្បុរ ជាកន្លែងដែលគ្មានមនុស្សរស់នៅទៀត។
38ជនជាតិបាប៊ីឡូននាំគ្នាគ្រហឹមដូចសិង្ហស្ទាវ ហើយពួកគេក៏គ្រហឹមដូចកូនសិង្ហដែរ។
39ពេលណាពួកគេពុះកញ្ជ្រោលដល់កម្រិតហើយ យើងនឹងរៀបចំជប់លៀងឲ្យពួកគេ យើងនឹងបង្អកពួកគេឲ្យស្រវឹង រហូតទាល់តែគេលេលា ហើយដេកលក់រហូត លែងភ្ញាក់ទៀតឡើយ នេះជាព្រះបន្ទូលរបស់ព្រះអម្ចាស់។
40យើងនឹងនាំពួកគេទៅទីសត្តឃាតដូចជា យកសត្វពពែ និងចៀមផងដែរ។
41ម្ដេចក៏ក្រុងសេសាក ដែលពិភពលោកទាំងមូលធ្លាប់តែលើកតម្កើង ត្រូវធ្លាក់ក្នុងកណ្ដាប់ដៃខ្មាំងដូច្នេះ! ម្ដេចក៏បាប៊ីឡូនក្លាយទៅជាទីស្មសាន ក្នុងចំណោមប្រជាជាតិនានាបែបនេះ។
42សមុទ្រជន់លិចទឹកដីបាប៊ីឡូន ហើយទឹករលកក៏បក់បោកលើទឹកដីនេះដែរ!
43ក្រុងទាំងឡាយនៅទឹកដីបាប៊ីឡូន ត្រូវវិនាសអន្តរាយ ទឹកដីនោះក្លាយទៅជាទីហួតហែង និងព្រៃល្បោះ ជាទឹកដីដែលគ្មាននរណារស់នៅ ហើយក៏គ្មានមនុស្សណាដើរកាត់ដែរ។
44យើងនឹងដាក់ទោសបាល ដែលជាព្រះរបស់ជនជាតិ បាប៊ីឡូន អ្វីៗដែលវាលេបចូលទៅនោះ យើងនឹងទាញចេញមកវិញ ប្រជាជាតិទាំងឡាយលែងលើកគ្នា ទៅរកព្រះនោះទៀតហើយ រីឯកំពែងក្រុងបាប៊ីឡូនក៏រលំដែរ។
45ប្រជារាស្ត្ររបស់យើងអើយ ចូរនាំគ្នារត់ចេញពីចំណោមគេ។ គ្រប់គ្នារត់ឲ្យបានជីវិត គេចពីកំហឹងរបស់យើង។
46មិនត្រូវបាក់ទឹកចិត្ត ហើយភ័យខ្លាចដោយឮពាក្យ ចចាមអារ៉ាម ដែលគេនិយាយក្នុងទឹកដីនោះឡើយ ដ្បិតឆ្នាំនេះមានឮពាក្យចចាមអារ៉ាមមួយ។ ឆ្នាំក្រោយមានឮពាក្យ ចចាមអារ៉ាមមួយទៀត អំពើហិង្សានឹងកើតមាននៅទឹកដីនេះ។ អ្នកមានអំណាចនឹងទាស់និងអ្នកមានអំណាចដែរ។
47ហេតុនេះ នៅគ្រាខាងមុខ យើងនឹងដាក់ទោសព្រះក្លែងក្លាយ របស់ទឹកដីបាប៊ីឡូន ទឹកដីនោះទាំងមូលនឹងត្រូវអាម៉ាស់ ហើយនឹងមានមនុស្សដួលស្លាប់ដោយមុខដាវ ពាសពេញក្នុងទីក្រុង។
48ក្រោយមកនៅលើមេឃ និងនៅលើផែនដី នឹងនាំគ្នាស្រែកហ៊ោយ៉ាងសប្បាយ ដោយបាប៊ីឡូនរលំ ដ្បិតមានសត្រូវពីទិសខាងជើង មកបំផ្លាញក្រុងនេះ!» នេះជាព្រះបន្ទូលរបស់ព្រះអម្ចាស់។
49«ដូចបាប៊ីឡូនបានធ្វើឲ្យអុី្រស្រាអែលស្លាប់ច្រើន ឥឡូវនេះបាប៊ីឡូននឹងត្រូវស្លាប់វិញម្តង។
50អស់អ្នកដែលគេចផុតពីមុខដាវអើយ ចូររត់ទៅចុះ កុំឈប់ឲ្យសោះ។ ចូរគិតដល់ព្រះអម្ចាស់ពីចម្ងាយ ហើយនឹកដល់ក្រុងយេរូសាឡឹមជានិច្ច។
51ពួកយើងធ្លាប់អាម៉ាស់ នៅពេលឮខ្មាំងសត្រូវជេរប្រមាថ ពួកយើងបានបាក់មុខ នៅពេលជនជាតិដទៃនាំគ្នាចូលក្នុងទីសក្ការៈនៃព្រះដំណាក់របស់ព្រះអម្ចាស់។
52ហេតុនេះហើយបានជានៅគ្រាខាងមុខ យើងនឹងដាក់ទោសព្រះក្លែងក្លាយ របស់ជនជាតិបាប៊ីឡូន ហើយអ្នករបួសនឹងថ្ងូរពាសពេញក្នុងទឹកដីគេ នេះជាព្រះបន្ទូលរបស់ព្រះអម្ចាស់។
53ទោះបីបាប៊ីឡូនលើកខ្លួនឡើងដល់មេឃ ទោះបីពួកគេសង់បន្ទាយយ៉ាងខ្ពស់ៗក្ដី ក៏យើងនឹងចាត់អ្នកបំផ្លាញឲ្យនាំគ្នាមកប្រហារក្រុងនេះដែរ នេះជាព្រះបន្ទូលរបស់ព្រះអម្ចាស់។
54មានសម្រែកលាន់ឮឡើងពីក្រុងបាប៊ីឡូន ហើយសំឡេងមហន្តរាយលាន់ឮឡើង ពីទឹកដីខាល់ដេ។
55ដ្បិតព្រះអម្ចាស់កម្ទេចក្រុងបាប៊ីឡូន។ ព្រះអង្គធ្វើឲ្យសម្រែកលាន់ឮក្នុងក្រុងនេះ ប្រែទៅជាស្ងាត់ជ្រងំ កងទ័ពដែលមានសូរសន្ធឹកដូចមហាសាគរ នាំគ្នាវាយលុកក្រុងនេះដោយសម្រែក យ៉ាងខ្លាំង។
56ពិតមែនហើយ អ្នកបំផ្លាញមកវាយលុក ក្រុងបាប៊ីឡូន ទាហានដ៏អង់អាចរបស់ក្រុងនេះ ធ្លាក់ទៅក្នុងកណ្ដាប់ដៃរបស់ខ្មាំង។ ធ្នូរបស់ពួកគេត្រូវបាក់ ត្បិត ព្រះអម្ចាស់ជាព្រះដែលតែងតែសងទៅមនុស្ស តាមអំពើដែលម្នាក់ៗប្រព្រឹត្ត។
57ដ្បិត យើងនឹងបង្អកមន្ត្រី អ្នកប្រាជ្ញ ចៅហ្វាយខេត្ត ទេសាភិបាល និងទាហានដ៏អង់អាចរបស់ពួកគេ ឲ្យស្រវឹង។ ពួកគេដេកលក់រហូតលែងភ្ញាក់ទៀត នេះជាព្រះបន្ទូលរបស់ព្រះមហាក្សត្រ ដែលមាននាមថាព្រះអម្ចាស់នៃពិភពទាំងមូល។
58ព្រះអម្ចាស់នៃពិភពទាំងមូលមានព្រះបន្ទូលថា៖ កំពែងដ៏ស្កឹមស្កៃរបស់ក្រុងបាប៊ីឡូន បាក់បែករហូតដល់គ្រឹះ ទ្វារដ៏ខ្ពស់ៗក៏ឆេះអស់។ គឺស្នាដៃដែលប្រជាជនទាំងឡាយ បានធ្វើក្លាយជាអសារបង់ គ្រប់យ៉ាងដែលប្រជាជាតិនានាខំប្រឹងធ្វើ សម្រាប់តែភ្លើងឆេះអស់»។
59នេះជាសេចក្ដីដែលព្យាការីយេរេមាបង្គាប់ដល់លោកសេរ៉ាយ៉ា ជាកូនរបស់លោកនេរីយ៉ា និងជាចៅរបស់លោកម៉ាសេយ៉ា នៅពេលដែលគាត់ទៅទឹកដីបាប៊ីឡូន ជាមួយព្រះបាទសេដេគា នៅឆ្នាំទីបួន ក្នុងរជ្ជកាលរបស់ស្ដេចនេះ។ លោកសេរ៉ាយ៉ាមានមុខតំណែងជាមេលើពួកមហាតលិក។
60លោកយេរេមាសរសេរអំពីទុក្ខលំបាកទាំងប៉ុន្មាន ដែលកើតមានដល់ទឹកដីបាប៊ីឡូន ទុកក្នុងក្រាំងមួយ គឺព្រះបន្ទូលទាំងអស់ស្ដីអំពីទឹកដីបាប៊ីឡូន ដែលបានមានចែងទុក។
61លោកយេរេមាថ្លែងទៅកាន់លោកសេរ៉ាយ៉ាថា៖ «ពេលអ្នកទៅដល់បាប៊ីឡូន នោះនឹងឃើញហើយអ្នកត្រូវអានសេចក្ដីទាំងនេះឲ្យឮ។
62រួចត្រូវនិយាយថា ព្រះអម្ចាស់ គឺព្រះអង្គផ្ទាល់ដែលមានព្រះបន្ទូលថា ក្រុងនេះនឹងត្រូវបំផ្លាញ លែងមានមនុស្ស មានសត្វរស់នៅទៀតហើយ គឺក្រុងនេះក្លាយទៅជាទីស្មសានរហូតតទៅ។
63ពេលអ្នកអានសេចក្ដីក្នុងក្រាំងនេះចប់ សូមចងភ្ជាប់នឹងថ្មមួយដុំ រួចយកទៅទម្លាក់នៅកណ្ដាលទន្លេអឺប្រាត។
64ហើយ សូមប្រកាសថា ក្រុងបាប៊ីឡូននឹងត្រូវលិចលង់។ គឺក្រុងនេះមិនអាចងើបឡើងវិញ ដោយសារមហន្តរាយ ដែលយើងធ្វើឲ្យកើតដើម្បីទាស់នឹងពួកគេ ហើយពួកគេនឹងដួលចុះ»។ ពាក្យរបស់លោកយេរេមាបានចប់តែត្រឹមនេះ។