1ព្រះបាទសេដេគាឡើងសោយរាជ្យ ទ្រង់មានជន្មាយុម្ភៃមួយព្រះវស្សា ទ្រង់សោយរាជ្យបានដប់មួយឆ្នាំ នៅក្រុងយេរូសាឡឹម។ មាតារបស់ស្ដេចមាននាមថា ហាមូថាល់ ជាកូនរបស់លោកយេរេមា ដែលជាអ្នកទឹកដីលីបណា។
2ព្រះបាទសេដេគា ប្រព្រឹត្តអំពើអាក្រក់គ្រប់បែបយ៉ាង ទាស់នឹងព្រះអម្ចាស់ ដូចព្រះបាទយេហូយ៉ាគីមដែរ។
3ព្រះអម្ចាស់ព្រះពិរោធចំពោះក្រុងយេរូសាឡឹម និងទឹកដីយូដា ការនេះធ្វើគេធ្លាក់ចេញពីចំពោះព្រះអង្គ។ នៅគ្រានោះព្រះបាទសេដេគាបានបះបោរប្រឆាំងនឹងស្ដេចទឹកដីបាប៊ីឡូន។
4ក្នុងឆ្នាំទីប្រាំបួននៃរជ្ជកាលព្រះបាទសេដេគា នៅថ្ងៃទីដប់នៃខែទីដប់ ព្រះចៅនេប៊ូក្នេសាជាស្ដេចទឹកដីបាប៊ីឡូន បានលើកទ័ពទាំងមូលមកវាយក្រុងយេរូសាឡឹម។ ពួកគេបានបោះជំរំទ័ព ទល់មុខទីក្រុង ហើយនិងសាងសង់ទួលព័ទ្ធជុំវិញក្រុងយេរូសាឡឹមផងដែរ។
5ដូច្នេះ ពួកគេបានឡោមព័ទ្ធក្រុងនេះ រហូតដល់ឆ្នាំទីដប់មួយ នៃរជ្ជកាលព្រះបាទ សេដេគា។
6នៅក្នុងថ្ងៃទីប្រាំបួន នៃខែទីបួន នៅក្នុងឆ្នាំនោះ ពេលដែលទុរ្ភិក្សកើតមានយ៉ាងខ្លាំងនៅក្នុងទីក្រុង ប្រជាជននៅក្នុងទឹកដីទាំងមូល លែងមានអាហារបរិភោគទៀតហើយ។
7ក្រោយមក ពួកខ្មាំងទម្លុះកំពែងក្រុង ទោះបីកងទ័ពខាល់ដេឡោមព័ទ្ធទីក្រុងក្ដី ពួកទាហានយូដាទាំងអស់នាំគ្នាចេញពីទីក្រុង នៅពេលយប់តាមទ្វារដែលស្ថិតនៅចន្លោះកំពែងទាំងពីរក្បែរឧទ្យានហ្លួង ហើយរត់តាមផ្លូវឆ្ពោះទៅវាលអារ៉ាបា ហើយនៅជុំវិញទីក្រុងនោះដែរ។
8ប៉ុន្តែ កងទ័ពខាល់ដេ ក៏នាំគ្នាដេញតាមព្រះបាទសេដេគាទាន់ នៅវាលទំនាបនៃទន្លេយូរដានជិតក្រុងយេរីខូ។ ពេលនោះពួកកងទ័ពទាំងមូលរបស់ស្ដេចក៏រត់បែកខ្ញែកចេញពីស្តេចអស់ទៅ។
9ទាហានខាល់ដេចាប់ស្ដេចបញ្ជូនទៅព្រះចៅនេប៊ូក្នេសានៅក្រុងរីបឡា ក្នុងទឹកដីហាម៉ាត់ ព្រះចៅនេប៊ូក្នេសាប្រកាសកាត់ទោសព្រះបាទសេដេគា។
10ស្ដេចទឹកដីបាប៊ីឡូនបញ្ជាឲ្យគេអារកបុត្រទាំងអស់របស់ព្រះបាទសេដេគា នៅចំពោះព្រះភ័ក្ត្រព្រះបាទសេដេគា ស្ដេចទឹកដីបាប៊ីឡូនក៏បានឲ្យគេអារកពួកមន្ត្រីទាំងអស់នៃទឹកដីយូដា នៅក្រុងរីបឡាដែរ។
11បន្ទាប់មក ព្រះចៅនេប៊ូក្នេសាឲ្យគេចាក់ភ្នែកព្រះបាទសេដេគា រួចដាក់ច្រវាក់លង្ហិនពីរជាន់។ ស្ដេចទឹកដីបាប៊ីឡូននាំព្រះបាទសេដេគាទៅទឹកដីបាប៊ីឡូន ឃុំទុករហូតដល់ថ្ងៃសុគត។
12នៅពេលនោះ គឺក្នុងថ្ងៃទីដប់ខែទីប្រាំ ក្នុងឆ្នាំទីដប់ប្រាំបួននៃរជ្ជកាលព្រះចៅនេប៊ូក្នេសា ជាស្ដេចទឹកដីបាប៊ីឡូន លោកនេប៊ូសារ៉ាដាន ដែលជាមេទ័ពធំ ដែលបានបម្រើស្ដេចទឹកដីបាប៊ីឡូនមកដល់ក្រុងយេរូសាឡឹម។
13លោកដុតកម្ទេចព្រះដំណាក់របស់ព្រះអម្ចាស់ ដំណាក់របស់ស្ដេច ហើយព្រមទាំងផ្ទះនៅក្រុងយេរូសាឡឹម ជាពិសេស គឺដុតកន្លែដែលសំខាន់ៗរបស់ពួកអភិជនទាំងអស់នៅក្នុងទីក្រុង។
14ក៏ដូចជាកំពែងជុំវិញក្រុងយេរូសាឡឹម ហើយពួកកងទ័ពរបស់ក្រុងបាប៊ីឡូនដែលមកជាមួយមេទ័ព លោកនេប៊ូសារ៉ាដាន បានផ្លាញអ្វីទាំងអស់។
15លោកនេប៊ូសារ៉ាដាន ជារាជប្រតិភូ កៀរប្រជាជនដែលនៅសេសសល់ក្នុងទីក្រុង គឺជនក្រីក្រមួយចំនួន ទាហានដែលបានរត់ទៅចុះចូលនឹងស្ដេចទឹកដីបាប៊ីឡូន ព្រមទាំងពួកជាងដែលនៅសេសសល់យកទៅជាឈ្លើយសឹក។
16ប៉ុន្តែ លោកនេប៊ូសារ៉ាដាន មេទ័ពមេធំ បានទុកឲ្យជនតូចតាចខ្លះរស់នៅក្នុងទឹកដីនោះ ដើម្បីដាំទំពាំងបាយជូរ ជាអ្នកដែលធ្វើការអារនៅឯទីវាល។
17ដ្បិត សសរលង្ហិនដែលនៅក្នុងព្រះដំណាក់របស់ព្រះអម្ចាស់ សម្រាប់កំណល់អាងធំ ហើយលង្ហិនសមុទ្រ ដែលស្ថិតនៅក្នុងព្រះដំណាក់របស់ព្រះអម្ចាស់ ពួកជនជាតិខាត់ដេបានបំផ្លាញសសរទាំងនោះ ទៅជាចំណែលទូចៗ ហើយយកលង្ហិនទាំងប៉ុន្មាននាំទៅក្រុងបាប៊ីឡូន។
18ពួកគេយកឆ្នាំង វែក កាំបិត ភាជន៍ ពែង និងគ្រឿងបរិក្ខារឯទៀតៗធ្វើពីលង្ហិន ដែលពួកសង្ឃសម្រាប់ទុកជារបស់ប្រើប្រាស់ក្នុងព្រះវិហារទៅដែរ។
19លោកដែលជាមេទ័ពធំ ក៏បានយកផងដែរ ដូចជាចានក្លាំ ចង្ក្រាន ភាជន៍ ឆ្នាំង ជើងចង្កៀង ពែង ចាន គោម និងវត្ថុទាំងប៉ុន្មាន ដែលធ្វើពីមាសពីប្រាក់ គ្មានសល់អ្វីឡើយ។
20រីឯសសរទាំងពីរ អាងធំ និងរូបគោលង្ហិនទាំងដប់ពីរជាកំណល់ ដែលព្រះបាទសាឡូម៉ូនបានធ្វើ សម្រាប់ប្រើប្រាស់ក្នុងព្រះដំណាក់របស់ព្រះអម្ចាស់ គឺវត្ថុទាំងប៉ុន្មានដែលធ្វើពីលង្ហិននេះ គ្មាននរណាដឹងថាមានទម្ងន់ប៉ុន្មានទេ។
21សសរទីមួយមានកម្ពស់ដប់ប្រាំបីហត្ថ ហើយរង្វង់សសរមានប្រវែងដប់ពីរហត្ថ។ សសរនោះប្រហោងក្នុង និងមានកម្រាស់បួនហ៊ុន។
22នៅពីលើសសរមានក្បាច់ក្បាលសសរ មួយធ្វើពីលង្ហិន ដែលមានកម្ពស់ប្រាំហត្ថ។ នៅជុំវិញក្បាច់ក្បាលសសរមានក្បាច់ក្រឡាអួន និងផ្លែទទឹមជាច្រើន ដែលធ្វើពីលង្ហិនទាំងអស់។ រីឯសសរទីពីរមានទំហំ និងមានផ្លែទទឹមដូចគ្នាដែរ។
23ដូច្នេះ មានផ្លែទទឹមទាំងអស់កៅសិបប្រាំមួយនៅជុំវិញ ហើយផ្លែទទឹមដែលនៅជាប់នឹងក្បាច់ក្រឡាអួន មានចំនួនទាំងអស់មួយរយ។
24លោកដែលជាមេទ័ពធំ បានចាប់ពួកអ្នកទោសដូចជាលោកសេរ៉ាយ៉ា ជាមេក្រុមបូជាចារ្យ ជាមួយលោកសេផានា ជាបូជាចារ្យរង ព្រមទាំងអ្នកយាមទ្វារព្រះវិហារបីនាក់ យកទៅជាមួយ។
25ចេញពីទីក្រុង លោកក៏ចាប់អ្នកទោស ដែលជា មន្ត្រីមមួយរូបដែលជាអ្នកទទួលខុសត្រូវលើពលទាហាន ព្រមទាំងពួក នៅក្នុងវាំងដែលមានតួនាទីជាអ្នកផ្តល់យោបល់ គឺជាអ្នកនៅក្នុងទីក្រុងនៅឡើយ។ លោកចាប់អ្នកទោលផ្សេងទៀត គឺស្មៀនរបស់មេទ័ពដែលមានភារកិច្ចកេណ្ឌទាហាន និងប្រជាជនហុកសិបនាក់ទៀត ដែលស្ថិតនៅក្នុងទីក្រុងនាពេលនោះ។
26លោកនេប៊ូសារ៉ាដាន ដែលជាមេទ័ពធំ បានចាប់អ្នកទាំងនោះ នាំទៅថ្វាយស្ដេចទឹកដីបាប៊ីឡូននៅរីបឡា។
27ស្ដេចទឹកដីបាប៊ីឡូនបានប្រហារជីវិតអ្នកទាំងនោះ នៅក្រុងរីបឡា ក្នុងទឹកដីហាម៉ាត់។ ជនជាតិយូដាត្រូវគេកៀរចេញឆ្ងាយពីទឹកដីរបស់ខ្លួនបែបនេះឯង។
28ក្នុងឆ្នាំទីប្រាំពីរនៃរជ្ជកាលព្រះចៅនេប៊ូក្នេសា ស្ដេចនេះកៀរជនជាតិយូដាយកទៅជាឈ្លើយ ចំនួន៣០២៣នាក់។
29ក្នុងឆ្នាំទីដប់ប្រាំបីនៃរជ្ជកាលព្រះចៅនេប៊ូក្នេសា ស្ដេចនេះកៀរអ្នកក្រុងយេរូសាឡឹម យកទៅជាឈ្លើយចំនួន ៨៣២នាក់។
30ក្នុងឆ្នាំទីម្ភៃបីនៃរជ្ជកាលព្រះចៅនេប៊ូក្នេសា លោកនេប៊ូសារ៉ាដាន ជារាជប្រតិភូកៀរជនជាតិយូដាយកទៅជាឈ្លើយចំនួន៧៤៥នាក់។ សរុបទាំងអស់មានចំនួន ៤៦០០នាក់។
31ហេតុការទាំងនោះគឺបានកើតឡើង នៅថ្ងៃទីម្ភៃប្រាំខែទីដប់ពីរក្នុងឆ្នាំទីសាមសិបប្រាំពីរ ដែលព្រះបាទយ៉ូយ៉ាគីន ជាស្ដេចទឹកដីយូដា ត្រូវគេចាប់យកទៅជាឈ្លើយសឹក ត្រូវនឹងឆ្នាំទីមួយ នៃរជ្ជកាលព្រះចៅអេវីល-មេរ៉ូដាក ជាស្ដេចទឹកដីបាប៊ីឡូន ព្រះចៅអេវីល មេរ៉ូដាក ដោះលែងព្រះបាទយ៉ូយ៉ាគីនឲ្យមានសេរីភាព។
32ស្ដេចមានរាជឱង្ការទៅកាន់ព្រះបាទយ៉ូយ៉ាគីន ដោយស្និទ្ធស្នាលព្រមទាំងប្រទានកន្លែងកិត្តិយសជាងស្ដេចឯទៀតៗ ដែលជាប់ជាឈ្លើយនៅក្រុងបាប៊ីឡូន។
33ស្ដេចអនុញ្ញាតឲ្យ ព្រះបាទយ៉ូយ៉ាគីន លែងស្លៀកសម្លៀកបំពាក់ជាឈ្លើយសឹក ហើយព្រះបាទយ៉ូយ៉ាគីនសោយព្រះស្ងោយ រួមតុជាមួយជារៀងរាល់ថ្ងៃ រហូតដល់អស់ព្រះជន្ម។
34ស្ដេចទឹកដីបាប៊ីឡូន ទំនុកបម្រុងព្រះបាទយ៉ូយ៉ាគីន ជារៀងរាល់ថ្ងៃ អស់មួយជីវិត រហូតដល់ថ្ងៃទ្រង់សោយទីវង្គត។