1នេះជាពាក្យដែលព្យាការីយេរេមាបាននិយាយនឹងបារូក ជាកូននេរីយ៉ា ក្នុងកាលដែលបារូកបានសរសេរពាក្យទាំងនេះ ចុះក្នុងក្រាំងតាមមាត់ព្យាការីយេរេមា គឺនៅក្នុងឆ្នាំទីបួននៃរាជ្យព្រះបាទយេហូយ៉ាគីម ជាបុត្រយ៉ូសៀស ស្តេចយូដា ដោយលោកថ្លែងថា៖
2«ព្រះអម្ចាស់ ជាព្រះនៃជនជាតិអុីស្រាអែល មានព្រះបន្ទូលអំពីអ្នកបារូកអើយ
3អ្នកពោលថា ខ្ញុំត្រូវវេទនាហើយ! ដ្បិតព្រះអម្ចាស់ធ្វើឲ្យខ្ញុំមានទុក្ខកង្វល់ ថែមពីលើការឈឺចាប់ដែលខ្ញុំកំពុងតែមានស្រាប់ ខ្ញុំថ្ងូររហូតដល់អស់កម្លាំង ខ្ញុំមិនអាចសម្រាកបានទេ។
4នេះគឺជាអ្វីដែលអ្នកប្រាប់ដល់គេ៖ ព្រះអម្ចាស់បានមានបន្ទូលការនេះ៖ យើងនឹងមិនកម្ទេចចោលនូវអ្វីៗដែលយើងបានសង់ឡើយ យើងនឹងដកចោលនូវអ្វីៗដែលយើងបានដាំ យើងធ្វើដូច្នេះនៅលើផែនដីទាំងមូល។
5ប៉ុន្តែអ្នក តើអ្នកប្រាថ្នាចង់បានភាពឧត្តុង្គឧត្ដមឬ? កុំមានបំណងដូច្នេះទៀតឡើយ។ ដ្បិតយើងនឹងធ្វើឲ្យទុក្ខវេទនា កើតមានដល់សត្វលោកទាំងមូល នេះជាព្រះបន្ទូលរបស់ព្រះអម្ចាស់ តែយើងនឹងឲ្យអ្នកបានរួចជីវិត នៅគ្រប់ទីកន្លែងដែលអ្នកទៅ»។