1ព្រះអម្ចាស់មានព្រះបន្ទូលមកកាន់លោកយេរេមា ឲ្យប្រាប់ ជនជាតិយូដាដែលតាំងទីលំនៅក្នុងអេស៊ីប គឺអ្នកនៅក្រុងមីគដូល ក្រុងថាផ្នេស ក្រុងណូប និងនៅទឹកដីប៉ាត្រូសដូចតទៅ។
2«ព្រះអម្ចាស់នៃពិភពទាំងមូល ជាព្រះរបស់ជនជាតិអុីស្រាអែល មានព្រះបន្ទូលថា៖ «អ្នករាល់គ្នាឃើញគ្រោះកាចទាំងប៉ុន្មាន ដែលយើងបានធ្វើឲ្យកើតមាននៅក្រុងយេរូសាឡឹម និងនៅក្រុងនានាក្នុងទឹកដីយូដា។ មើល៍! សព្វថ្ងៃ ក្រុងទាំងនោះនៅសល់តែគំនរបាក់បែក ហើយគ្មានប្រជាជនរស់នៅទេ។
3ការទាំងនោះកើតមកដោយសារមនុស្សធ្វើបាប ដោយដុតគ្រឿងក្រអូប គោរពបម្រើព្រះដទៃ។ ជាព្រះដែលពួកគេផ្ទាល់ និងដូនតារបស់ពួកគេពុំធ្លាប់ស្គាល់ផងដែរ។
4ដូច្នេះ យើងបានចាត់អ្នកបម្រើទាំងប៉ុន្មានរបស់យើង គឺពួកព្យាការីទៅកាន់ពួកគេ។ យើងចាត់ពួកគេឲ្យបា្រប់ថា៖ កុំប្រព្រឹត្តអំពើគួរឲ្យស្អប់ខ្ពើម ដែលយើងស្អាប់នោះឡើយ។
5ប៉ុន្តែ ពួកគេមិនបានស្ដាប់ទេ ហើយក៏មិនងាកចេញពីអំពើអាក្រក់ដែរ ហើយនៅតែដុតគ្រឿងក្រអូបថ្វាយដល់ព្រះដទៃទៀត។
6ដូច្នេះ កំហឹងរបស់យើងក៏ឆេះឆួលឡើង ដូចភ្លើងឆេះកម្ទេចក្រុងនានា នៅក្នុងទឹកដីយូដា និងផ្លូវទាំងប៉ុន្មាននៅក្រុងយេរូសាឡឹម។ នៅសល់តែគំនរបាក់បែក និងក្លាយទៅជាទីស្មសានដូចសព្វថ្ងៃ»។
7ឥឡូវនេះ ព្រះអម្ចាស់ ជាព្រះនៃពិភពទាំងមូល និងជាព្រះនៃជនជាតិអុីស្រាអែល មានព្រះបន្ទូលថា៖ «ហេតុអ្វីបានជាអ្នករាល់គ្នាធ្វើការអាក្រក់ទាស់នឹងខ្លួនឯង? ហេតុអ្វីបានជានាំប្រជាជនទាំងប្រុស ទាំងស្រី ទាំងក្មេង ទាំងទារក ចេញពីទឹកដីយូដា? នឹងគ្មានអ្នកណាម្នាក់បានរួចជីវិតឡើយ។
8តាមរយៈអំពើអាក្រក់របស់អ្នកបានធ្វើឲ្យយើងខឹងជាមួយ និងទង្វើនៃដៃរបស់អ្នករាល់គ្នាដោយថ្វាយតង្វាយដុតដល់ព្រះផ្សេងជាច្រើន នៅក្នុងទឹកដីអេសុីប គឺជាកន្លែងដែលអ្នកបានទៅតាំងទីលំនៅ។ អ្នកបានរស់នៅទីនោះដូច្នេះកន្លែងនោះនឹងត្រូវបំភ្លាញ ដូច្នេះពួកអ្នកនឹងក្លាយទៅជាបណ្តាសារ នៅក្នុងចំណោមប្រជាជាតិនានា នៅលើផែនដីនេះ។
9តើអ្នករាល់គ្នាភ្លេចអំពើអាក្រក់ដែលដូនតារបស់អ្នករាល់គ្នា ស្ដេចទឹកដីយូដា ពួកស្រីស្នំ អ្នករាល់គ្នា និងប្រពន្ធរបស់អ្នករាល់គ្នា បានប្រព្រឹត្តក្នុងទឹកដីយូដា និងនៅតាមដងផ្លូវនៃក្រុងយេរូសាឡឹមហើយឬ?
10រហូតមកទល់សព្វថ្ងៃ គ្មាននរណាម្នាក់នឹកស្ដាយដោយខ្លួនបានធ្វើខុស គ្មាននរណាម្នាក់គោរពកោតខ្លាចយើង ហើយក៏គ្មាននរណាម្នាក់ប្រតិបត្តិតាមក្រឹត្យវិន័យ និងច្បាប់ ដែលយើងប្រគល់ឲ្យអ្នករាល់គ្នា និងដូនតារបស់អ្នករាល់គ្នាដែរ»។
11ហេតុនេះហើយបានជាព្រះអម្ចាស់នៃពិភពទាំងមូល ជាព្រះរបស់ជនជាតិអ៊ីស្រាអែល មានព្រះបន្ទូលថា៖ «យើងសម្រេចចិត្តដាក់ទោសអ្នករាល់គ្នា ហើយលុបបំបាត់ជនជាតិយូដាទាំងមូល។
12ដ្បិត យើងនឹងប្រហារជនជាតិយូដាដែលនៅសេសសល់ ហើយចេញមករស់នៅក្នុងទឹកដីអេស៊ីប។ ពួកគេនឹងត្រូវវិនាសសូន្យនៅទឹកដីអេស៊ីបនេះ ពួកគេនឹងត្រូវស្លាប់ ដោយមុខដាវ និងដោយទុរ្ភិក្ស។ តាំងពីអ្នកតូចរហូតដល់អ្នកធំ ពួកគេត្រូវវិនាសសូន្យទាំងអស់គ្នា ដោយមុខដាវ និងដោយទុរ្ភិក្ស។ ប្រជាជាតិទាំងឡាយយកឈ្មោះពួកគេ ទៅដាក់បណ្ដាសា ជេរប្រមាថ នេះគឺជាការក៏អាក្រក់បំផុត។
13ដ្បិត យើងនឹងដាក់ទោសអស់អ្នកដែលរស់នៅក្នុងទឹកដីអេស៊ីប ដូចយើងបានដាក់ទោសអ្នកក្រុងយេរូសាឡឹម ឲ្យស្លាប់ដោយមុខដាវ ដោយទុរ្ភិក្ស និងដោយជំងឺអាសន្នរោគដែរ។
14ពេលនេះ ក្នុងចំណោមជនជាតិយូដា ដែលនៅសេសសល់ ហើយមករស់នៅទឹកដីអេស៊ីបនេះ គ្មាននរណាម្នាក់រត់រួច និងរស់រានមានជីវិតឡើយ។ ទោះបីពួកគេប្រាថ្នាចង់វិលត្រឡប់ទៅទឹកដីយូដាវិញក្ដី ក៏ពួកគេវិលទៅវិញមិនបានដែរ លើកលែងតែមនុស្សមួយចំនួនតិចណាស់ដែលបានរួចជីវិត»។
15ក្រោយមក ពួកអ្នកដែលដឹងថាប្រពន្ធរបស់ខ្លួនតែងតែដុតគ្រឿងក្រអូបសែនព្រះដទៃ ព្រមទាំងស្រីៗទាំងអស់ដែលប្រជុំគ្នាយ៉ាងច្រើនកុះករនៅទីនោះ និងប្រជាជនទាំងអស់ដែលរស់នៅក្រុងប៉ាត្រូស ក្នុងទឹកដីអេស៊ីប នាំគ្នាតបទៅលោកយេរេមាវិញ។
16ពួកគេនិយាយបែបនេះថា៖ «ទោះបីលោកមានប្រសាសន៍មកយើងក្នុងនាមព្រះអម្ចាស់ក្ដី ក៏យើងមិនចង់ស្ដាប់ពាក្យរបស់លោកដែរ។
17ដ្បិត យើងចង់ធ្វើអ្វីៗតាមការសម្រេចរបស់យើង គឺដុតគ្រឿងក្រអូប និងច្រួចស្រាសែនម្ចាស់ក្សត្រីនៅស្ថានសួគ៌ដូចយើង និងដូនតារបស់យើង ព្រមទាំងស្ដេច និងពួកមន្ត្រីធ្លាប់ធ្វើនៅតាមក្រុងនានាក្នុងទឹកដីយូដា និងនៅតាមដងផ្លូវក្នុងក្រុងយេរូសាឡឹម។ ហើយក្រោយមក យើងនឹងមានអាហារបរិភោគបរិបូណ៌ ហើយនឹងជម្រុងចម្រើន ដោយគ្មានការរងទុក្ខវេទនាអ្វីទេ។
18ប៉ុន្តែ តាំងពីពេលដែលយើងឈប់ធ្វើការនោះវិញទេ គឺឈប់ដុតគ្រឿងក្រអូប និងឈប់ច្រួចស្រាសែនម្ចាស់ក្សត្រីនៅស្ថានសួគ៌ យើងខ្វះខាតសព្វគ្រប់ ព្រមទាំងត្រូវវិនាសដោយមុខដាវ និងដោយទុរ្ភិក្សផងដែរ»។
19ហើយពួកស្រីៗទាំងនោះនិយាយបន្ថែមទៀតថា៖ «ពេលយើងដុតគ្រឿងក្រអូប និងច្រួចស្រាថ្វាយម្ចាស់ក្សត្រីនៅស្ថានសួគ៌នោះ តើនេះមិនមែនប្ដីរបស់យើងបានយល់ស្របទាំងស្រុងទេឬ ពេលយើងធ្វើនំឲ្យដូចជារូបរបស់ម្ចាស់ក្សត្រី ហើយថ្វាយព្រះនាង ព្រមទាំងច្រួចស្រា ថ្វាយដល់ស់ម្ចាស់ក្សត្រីផងនោះ?»
20ពេលនោះ លោកយេរេមាមានប្រសាសន៍ទៅកាន់ប្រជាជនទាំងមូល ទៅកាន់ទាំងប្រុស ទាំងស្រី និងអស់អ្នកដែលបានឆ្លើយតបមកលោកថា៖
21«តើព្រះអម្ចាស់មិនបានចាំ គ្រប់ទាំងគ្រឿងក្រអូបដែលអ្នករាល់គ្នា និងដូនតារបស់អ្នករាល់គ្នា ព្រមទាំងស្ដេច មន្ត្រី និងអ្នកស្រុក បានដុតតាមទីក្រុងនានាក្នុងទឹកដីយូដា ហើយនិងនៅតាមដងផ្លូវក្នុងក្រុងយេរូសាឡឹម? ដ្បិត ព្រះអម្ចាស់ក៏បានឃើញ និងចងចាំជានិច្ចផងដែរ។
22ក្រោយមក ព្រះអម្ចាស់ពុំអាចទ្រាំនឹងអំពើអាក្រក់ ព្រមទាំងអំពើដ៏គួរឲ្យស្អប់ខ្ពើម ដែលអ្នករាល់គ្នាបានប្រព្រឹត្តនោះ តទៅមុខទៀតឡើយ ហេតុនេះហើយបានជាទឹកដីរបស់អ្នករាល់គ្នាក្លាយទៅជាគំនរបាក់បែក ជាទីស្មសាន ជាដីត្រូវបណ្ដាសា ហើយគ្មានមនុស្សរស់នៅដូចសព្វថ្ងៃ។
23ពីព្រោះអ្នករាល់គ្នាដុតគ្រឿងក្រអូប និងប្រព្រឹត្តអំពើបាបទាស់នឹងព្រះហឫទ័យរបស់ព្រះអម្ចាស់ គឺអ្នករាល់គ្នាមិនព្រមស្ដាប់ព្រះបន្ទូលរបស់ព្រះអម្ចាស់ មិនប្រតិបត្តិតាមក្រឹត្យវិន័យ ច្បាប់ និងដំបូន្មានរបស់ព្រះអង្គ»។
24លោកយេរេមាមានប្រសាសន៍ទៅកាន់ប្រជាជនទាំងមូល និងស្រីៗទាំងនោះថា៖ «ជនជាតិយូដាទាំងអស់ដែលរស់នៅទឹកដីអេស៊ីបអើយ ចូរនាំគ្នាស្ដាប់ព្រះបន្ទូលរបស់ព្រះអម្ចាស់។
25ព្រះអម្ចាស់នៃពិភពទាំងមូល ជាព្រះរបស់ជនជាតិអុីស្រាអែល មានព្រះបន្ទូលដូចតទៅ៖ អ្នករាល់គ្នា និងប្រពន្ធរបស់អ្នករាល់គ្នាបាននិយាយ ហើយធ្វើតាមពាក្យរបស់ខ្លួនភ្លាម គឺអ្នករាល់គ្នានិយាយថា «យើងចង់ធ្វើតាមពាក្យដែលយើងបន់ស្រន់ ដោយដុតគ្រឿងក្រអូប និងច្រួចស្រាសែនម្ចាស់ក្សត្រីនៅស្ថានសួគ៌»។ ដូច្នេះ នឹងមិនបានតាមការបន់ស្រន់ឡើយ។
26សូមស្តាប់ ជនជាតិយូដាទាំងអស់ ដែលរស់នៅទឹកដីអេស៊ីបអើយ មើល៍! ព្រះបន្ទូលរបស់ព្រះអម្ចាស់ យើងសូមស្បថក្នុងនាមដ៏ឧត្ដមរបស់យើងផ្ទាល់ថា៖ យើងលែងឲ្យជនជាតិយូដាណាម្នាក់ ដែលរស់នៅទឹកដីអេស៊ីបយកឈ្មោះយើងមកស្បថ ដោយពោលថា ព្រះជាអម្ចាស់ដ៏មានព្រះជន្មគង់នៅទៀតហើយ។
27មើល៍! យើងតាមមើលពួកគេ ដើម្បីដាក់ទោស គឺមិនមែនផ្ដល់សុភមង្គលទេ។ ប្រជាជនយូដាទាំងអស់ដែលរស់នៅទឹកដីអេស៊ីប នឹងត្រូវវិនាសដោយមុខដាវ និងដោយទុរ្ភិក្ស រហូតដល់ផុតពូជ។
28មនុស្សមួយចំនួនតូច ដែលគេចផុតពីមុខដាវនឹងចាកចេញពីទឹកដីអេស៊ីប វិលត្រឡប់ទៅទឹកដីយូដាវិញ។ ដូច្នេះ ជនជាតិយូដាដែលនៅសេសសល់ទាំងប៉ុន្មាន ពីចំណោមអស់អ្នកដែលមករស់នៅទឹកអេស៊ីបនេះ មុខជាដឹងថា ពាក្យរបស់នរណាបានសម្រេចជារូបរាង តើពាក្យរបស់យើង ឬពាក្យរបស់ពួកគេ។
29ព្រះអម្ចាស់មានព្រះបន្ទូលទៀតថា យើងនឹងផ្ដល់ទីសម្គាល់មួយឲ្យអ្នករាល់គ្នាដឹងថា យើងដាក់ទោសអ្នករាល់គ្នាឲ្យរងទុក្ខវេទនានៅលើទឹកដីនេះ ហើយអ្នករាល់គ្នានឹងដឹងថាអ្វីកើតឡើងគឺស្របតាមពាក្យរបស់យើងមែន។
30ព្រះអម្ចាស់មានព្រះបន្ទូលបែបនេះថា៖ មើល៍! «យើងនឹងប្រគល់ផារ៉ោនហូប្រា ជាស្ដេចទឹកដីអេស៊ីប ទៅក្នុងកណ្ដាប់ដៃរបស់អស់អ្នក ដែលចង់ប្រហារជីវិតស្ដេចនេះ។ ដូចយើងបានប្រគល់សេដេគា ជាស្ដេចទឹកដីយូដា ទៅក្នុងកណ្ដាប់ដៃរបស់នេប៊ូក្នេសា ស្ដេចទឹកដីបាប៊ីឡូន ជាសត្រូវដែលចង់ប្រហារជីវិតសេដេគាយ៉ាងនោះដែរ គឺសត្រូវគេនឹងតាមប្រមាញ់ជីវិតគេដែរ»។