1ក្រោយមក ព្រះបន្ទូលនៃព្រះអម្ចាស់មកខ្ញុំប្រាប់ថា
2«កូនមនុស្សអើយ ចូរប្រកាស់ប្រាប់ប្រជាជនរបស់អ្នក និយាយទៅគេ ពេលយើងនាំដាវមកប្រហារទឹកដី ហើយប្រជាជននៅទឹកដីនោះជ្រើសរើសយកនរណាម្នាក់ក្នុងចំណោមពួកគេ ឲ្យធ្វើជាអ្នកយាមល្បាត។
3អ្នកយាមចាំមើលដាវចុះមកលើទឹកដី គាត់ផ្លុំស្នែងប្រកាសអាសន្នឲ្យប្រជាជនដឹង!
4ប្រសិនបើមនុស្សបានឮសូរត្រែ តែមិនបានយកចិត្តទុកដាក់ស្តាប់ ហើយដាវមកសម្លាប់ជីវិតពួកគេ បន្ទាប់ឈាមរបស់ម្នាក់ៗនឹងធ្លាក់ទៅលើក្បាលគេផងដែរ។
5ប្រសិនបើអ្នកណាម្នាក់បានឮសូរត្រែ តែមិនអើពើសោះ ដូច្នេះ គេនឹងជាប់មានទោសចំពោះឈាមរបស់ខ្លួនវិញ ដ្បិតបើបានអើពើ នោះនឹងបានរួចជីវិត។
6ទោះបីជាយ៉ាងណាដ៏ដោយ ប្រសិនបើអ្នកចាំយាមឃើញដាវមក ហើយមិនផ្លុំត្រែឲ្យបណ្ដាជនបានដឹង រួចដាវក៏មកដល់ យកជីវិតអ្នកណាចេញពីពួកគេទៅ អ្នកនោះនឹងត្រូវស្លាប់ក្នុងអំពើទុច្ចរិតរបស់ខ្លួន តែយើងនឹងទារឈាមរបស់អ្នកនោះពីដៃអ្នកចាំយាម។
7ចំណែកអ្នកវិញ កូនមនុស្សអើយ យើងបានតែងតាំងអ្នកឲ្យធ្វើជាអ្នកយាមល្បាត សម្រាប់កូនចៅអុីស្រាអែល អ្នកនឹងឮពាក្យចេញពីម៉ាត់របស់យើងរំលឹកគេដោយក្នុងនាមយើង។
8បើយើងនិយាយទៅកាន់មនុស្សអាក្រក់ គឺមនុស្សអាក្រក់ អ្នកនោះនឹងត្រូវស្លាប់! ប៉ុន្តែប្រសិនបើមិនបានប្រាប់ការនេះដើម្បីឲ្យពួកមនុស្សអាក្រក់បានដឹងពីផ្លួវរបស់គេទេ ដូច្នេះពួកមនុស្សអាក្រក់នឹងស្លាប់ដោយអំពើបាបរបស់គេ ប៉ុន្តែយើងនឹងគិតគួបំណលឈាមនេះពីដៃរបស់អ្នកវិញ!
9ផ្ទុយទៅវិញ ប្រសិនបើអ្នកប្រាប់មនុស្សអាក្រក់ឲ្យលះបង់ចោល កិរិយាមារយាទអាក្រក់របស់ខ្លួន តែគេមិនព្រមលះបង់ទេនោះ គេពិតជាស្លាប់ ព្រោះតែអំពើបាបរបស់គេពុំខាន ចំណែកអ្នកវិញនឹងរួចជីវិត។
10ដូច្នោះអ្នក កូនមនុស្សអើយ ចូរប្រាប់កូនចៅអុីស្រាអែល អ្នកត្រូវនិយាយដូច្នេះ «អំពើរំលង និងអំពើបាបរបស់យើង គ្របសង្កត់លើយើងហើយ យើងកំពុងតែរោយរៀវទៅក្នុងអំពើទាំងនោះ ដូច្នេះ ធ្វើដូចម្តេចឲ្យយើងរស់នៅបាន?»
11ចូរប្រាប់គេថា ដូចជាយើងរស់នៅ ព្រះអម្ចាស់ដ៏ជាព្រះបានស្បថថា ប្រាកដជាយើងមិនរីករាយចំពោះសេចក្ដីស្លាប់របស់មនុស្សអាក្រក់ឡើយ គឺចូលចិត្តឲ្យគេលះចោលផ្លូវរបស់ខ្លួន ហើយមានជីវិតរស់ ចូរអ្នករាល់គ្នាបែរមក ចូរបែរពីផ្លូវអាក្រក់របស់ខ្លួនចុះ! ដ្បិតហេតុអ្វីបានអ្នកស្លាប់ កូនចៅអុីស្រាអែល?
12ដូច្នេះ កូនមនុស្សអើយ ចូរប្រាប់ដល់ជនជាតិអ្នកថា សេចក្ដីសុចរិត នៃមនុស្សសុចរិត នឹងមិនអាចជួយសង្គ្រោះគាត់ ប្រសិនបើគាត់ធ្វើបាប! អាក្រក់របស់មនុស្សអាក្រក់វិញ នឹងមិនធ្វើឲ្យគាត់វិនាស បើគាត់ប្រែចិត្តពីអំពើបាប! ដ្បិមនុស្សសុចរិតក៏មិនអាចនឹងរស់នៅ ដោយសារអំពើសុចរិតរបស់ខ្លួន ប្រសិនបើគាត់ធ្វើបាប។
13ប្រសិនបើយើងប្រាប់ដល់មនុស្សសុចរិតថា «គាត់នឹងមានជីវិតរស់នៅ!» ហើយបើគាត់ទុកចិត្តក្នុងសេចក្ដីសុចរិតរបស់ខ្លួន ហើយទៅធ្វើអំពើទុច្ចរិតវិញ នោះនឹងគ្មានអ្នកណានឹកចាំពីអំពើសុចរិតទាំងប៉ុន្មានរបស់អ្នកនោះទេ។ គាត់នឹងស្លាប់សម្រាប់អាក្រក់ ដែលគាត់បានធ្វើ។
14ដូច្នេះ ប្រសិនបើយើងនិយាយដល់មនុស្សអាក្រក់ «អ្នកនឹងត្រូវស្លាប់ជាពិត» បើគេបែរចេញពីអំពើបាបរបស់ខ្លួន ទៅប្រព្រឹត្តសេចក្ដីដែលទៀងត្រង់ ហើយត្រឹមត្រូវវិញ
15ប្រសិនបើមនុស្សអាក្រក់នោះ នឹងប្រគល់របស់បញ្ចាំដល់ម្ចាស់វិញ ហើយប្រគល់របស់ដែលខ្លួនបានលួចទៅវិញដែរ ព្រមទាំងដើរតាមអស់ទាំងច្បាប់ដែលផ្តល់ជីវិត ហើយមិនប្រព្រឹត្តទុច្ចរិតទៀត នោះគេនឹងបានរស់ ឥតត្រូវស្លាប់ទេ។
16គ្មានអ្នកណានឹកចាំពីអំពើបាបទាំងប៉ុន្មាន ដែលគាត់បានប្រព្រឹត្ត ឲ្យទាស់នឹងខ្លួនទៀតឡើយ ដ្បិតគេបានប្រព្រឹត្តតាមសេចក្ដីទៀងត្រង់ត្រឹមត្រូវហើយ គេនឹងមានជីវិតរស់នៅ!
17ប៉ុន្តែ ប្រជាជនអ្នកបាននិយាយថា «ផ្លូវរបស់ព្រះអម្ចាស់មិនត្រឹមត្រូវទេ!» ប៉ុន្តែ គឺផ្លូវរបស់គេទេតើដែលមិនត្រឹមត្រូវ!
18កាលណាមនុស្សសុចរិតបែរចេញពីសេចក្ដីសុចរិតរបស់ខ្លួន ទៅប្រព្រឹត្តអំពើទុច្ចរិតវិញ នោះគេនឹងត្រូវស្លាប់ដោយព្រោះអំពើនោះ។
19ពេលមនុស្សអាក្រក់បែរចេញពីសេចក្ដីអាក្រក់របស់ខ្លួន ទៅប្រព្រឹត្តតាមសេចក្ដីទៀតត្រង់ ហើយត្រឹមត្រូវវិញ នោះគេនឹងរស់នៅដោយសារអំពើនោះ។
20ប៉ុន្តែ អ្នករាល់គ្នាថា «ផ្លូវរបស់ព្រះអម្ចាស់មិនត្រឹមត្រូវទេ!» ពួកវង្សអុីស្រាអែលអើយ យើងនឹងជំនុំជម្រះអ្នករាល់គ្នាតាមផ្លូវរបស់អ្នករៀងខ្លួន!»
21ការនេះកើតឡើង នៅថ្ងៃប្រាំ ខែទីដប់ ឆ្នាំទីដប់ពីរ ដែលគេបានចាប់យើងនាំទៅជាឈ្លើយ នោះមានម្នាក់ដែលរត់រួចពីក្រុងយេរូសាឡឹម បានមកដល់ខ្ញុំប្រាប់ថា «គេចាប់ទីក្រុងបានហើយ!»
22ព្រះហស្តនៃព្រះអម្ចាស់បានស្ថិតនៅលើខ្ញុំ នៅពេលល្ងាច មុនដែលអ្នករត់រួចបានមកដល់ ព្រះអង្គក៏បើកមាត់ខ្ញុំ ចាំតែអ្នកនោះមកដល់នៅពេលព្រឹក ដូច្នេះមាត់ខ្ញុំបានបើកឡើង ខ្ញុំនឹងមិននៅស្ងៀមទៀតឡើយ!
23ព្រះបន្ទូលរបស់ព្រះអម្ចាស់បានមកដល់ខ្ញុំថា៖
24«កូនមនុស្សអើយ ពួកអ្នកដែលអាស្រ័យនៅកន្លែងបាក់បែក ក្នុងទឹកដីអុីស្រាអែល គេថា លោកអ័ប្រាហាំជាមនុស្សតែម្នាក់ទេ ហើយលោកបានទទួលទឹកដីនេះទុកជាមរតក ប៉ុន្តែយើងរាល់គ្នាមានគ្នាច្រើន! ទឹកដីនេះក៏បានប្រគល់មកយើងទុកជាសម្បត្តិ។
25ដូច្នេះហើយ ចូរប្រាប់គេថា ព្រះអម្ចាស់ដ៏ជាព្រះមានព្រះបន្ទូលដូច្នេះ អ្នករាល់គ្នាបានផឹកឈាម ក៏ងើបភ្នែកមើលទៅរូបព្រះទាំងប៉ុន្មានរបស់អ្នករាល់គ្នា ហើយអ្នកបានបង្ហូរឈាមមនុស្ស។ តើអ្នកនឹងចាន់កាប់ទឹកដីនេះឬ?
26អ្នករាល់គ្នាពឹងតែដាវរបស់អ្នក ក៏ប្រព្រឹត្តការគួរស្អប់ខ្ពើម ម្នាក់ៗប្រមាថប្រពន្ធរបស់អ្នកជិតខាងអ្នករៀងខ្លួន។ តើអ្នករាល់គ្នានឹងបានទឹកដីនេះឬ?
27អ្នកត្រូវប្រាប់ដល់គេដូច្នេះថា ព្រះអម្ចាស់ដ៏ជាព្រះអម្ចាស់ស្បថថា ដូចជាយើងរស់នៅ នោះប្រាកដជាពួកអ្នកដែលអាស្រ័យនៅកន្លែងបាក់បែកនេះ នឹងដួលដោយដាវ ហើយអ្នកណាដែលនៅឯទីវាល យើងនឹងឲ្យសត្វព្រៃហែកស៊ី ហើយពួកអ្នកដែលនៅក្នុងទីមាំមួន និងក្នុងរអាងភ្នំ គេនឹងស្លាប់ដោយអាសន្នរោគ។
28ក្រោយមក យើងនឹងធ្វើឲ្យទឹកដីនេះស្ងាត់ជ្រងំ ហើយជាទីស្រឡាំងកាំង នោះសេចក្ដីឆ្មើងឆ្មៃនៃអំណាចវានឹងផុតទៅ ហើយភ្នំទាំងឡាយរបស់អុីស្រាអែល នឹងត្រូវចោលស្ងាត់នៅឥតមានអ្នកណាដើរកាត់ឡើយ។
29ដូច្នោះពួកគេនឹងដឹងថា យើងនេះជាព្រះអម្ចាស់ ក្នុងកាលដែលយើងបានធ្វើឲ្យទឹកដីនេះស្ងាត់ជ្រងំ ហើយជាទីស្រឡាំងកាំង ដោយព្រោះអំពើគួរស្អប់ខ្ពើម ដែលគេបានធ្វើ។
30សម្រាប់អ្នក កូនមនុស្សអើយ ពួកជនជាតិរបស់អ្នក ពួកគេនិយាយគ្នាពីអ្នកនៅក្បែរកំផែង ហើយនៅមាត់ទ្វារផ្ទះ គេនិយាយគ្នា គឺគ្រប់គ្នានិយាយនឹងបងប្អូនខ្លួនថា ចូរយើងទៅស្តាប់ព្រះបន្ទូល ដែលបានថ្លែងមកពីព្រះអម្ចាស់!
31ដូច្នោះនឹងមានមនុស្សជាច្រើនមករកអ្នក ដូចគេធ្លាប់ធ្វើពីមុន ហើយគេអង្គុយនៅមុខអ្នក ហើយក៏ស្តាប់អស់ទាំងពាក្យរបស់អ្នក តែគេមិនធ្វើតាមពាក្យទាំងនោះទេ។ ដ្បិតបបូរមាត់គេសម្ដែងចេញជាសេចក្ដី តែចិត្តគេដេញរកកម្រៃដែលមិនត្រឹមត្រូវដល់ខ្លួនវិញ។
32ដ្បិត អ្នកគឺដូចជាបទចម្រៀងដ៏ពីរោះដល់ពួកគេ ហើយមានសំឡេងយ៉ាងល្អ ហើយក៏ចេះលេងភ្លេងខ្សែយ៉ាងប្រសប់ ដ្បិតគេស្តាប់អស់ទាំងពាក្យរបស់អ្នក ប៉ុន្តែ មិនប្រព្រឹត្តតាមទេ។
33ដូច្នេះ ពេលណាការនេះកើតមក មើល៍! នោះគេនឹងដឹងថា មានព្យាការីបាននៅក្នុងពួកគេ»។