1ព្រះអង្គមានព្រះបន្ទូលមកខ្ញុំថា «កូនមនុស្សអើយអ្វីដែលអ្នកឃើញចូរបរិភោគ។ បរិភោគក្រាំង រួចទៅថ្លែងដល់កូនចៅអុីស្រាអែល»។
2ដូច្នោះខ្ញុំក៏បើកមាត់ខ្ញុំ ហើយព្រះអង្គឲ្យខ្ញុំទទួលទានក្រាំងនោះ។
3ព្រះអង្គមានព្រះបន្ទូលមកខ្ញុំថា «កូនមនុស្សអើយ ចូរបរិភោគក្រាំងដែលយើងប្រគល់ឲ្យអ្នកបានពេញពោះទៅ!»។ ដូច្នោះខ្ញុំក៏ទទួលទានក្រាំងនោះ ហើយវាមានរសជាតិផ្អែម ដូចទឹកឃ្មុំនៅក្នុងមាត់ខ្ញុំ។
4ក្រោយមកព្រះអង្គមានបន្ទូលមកខ្ញុំ «កូនមនុស្សអើយ ចូរទៅរកកូនចៅអុីស្រាអែល ហើយថ្លែងពាក្យរបស់យើងប្រាប់ពួកគេ។
5ដ្បិតអ្នកមិនបានឲ្យទៅរកមនុស្សដទៃ ដែលនិយាយភាសាពិបាកស្ដាប់ ប៉ុន្តែទៅរកកូនចៅអីុស្រាអែលវិញ
6មិនមែនទៅរកជនជាតិជាដ៏ធំ ហើយនិយាយភាសាពិបាកស្ដាប់ និងពាក្យដែលអ្នកមិនយល់បានទេ! ប្រសិនបើយើងចាត់អ្នកទៅអ្នកទាំងនោះ ពួកគេមុខជាស្ដាប់អ្នកយល់។
7ប៉ុន្តែកូនចៅអុីស្រាអែលដែលនឹងមិនចង់ស្ដាប់អ្នក ដ្បិតពួកគេនឹងមិនចង់ស្តាប់យើងដែរ។ ដូច្នោះពូជពង្សអុីស្រាអែលទាំងមូល ជាមនុស្សថ្ងាសរឹង និងមានចិត្តរឹង។
8មើល៍! យើងធ្វើឲ្យមុខរបស់អ្នកក្រាស់ ដូចជាមុខរបស់ពួកគេដែរ ហើយថ្ងាសរបស់អ្នករឹងដូចជារបស់ពួកគេដែរ។
9យើងធ្វើឲ្យថ្ងាសរបស់អ្នកដូចពេជ្រ ហើយរឹងជាងត្បូងដែរ! កុំខ្លាចពួកគេឬ កុំញ័ររន្ធត់នៅចំពោះមុខពួកគេឡើយ តាំងពីពួកគេទាំងនោះជាពូជបះបោរ»។
10ព្រះអង្គមានព្រះបន្ទូលមកខ្ញុំទៀតថា «កូនមនុស្សអើយ ចូរទទួលអស់ទាំងពាក្យដែលយើងនឹងប្រាប់ដល់អ្នក ទុកនៅក្នុងចិត្តចុះ ហើយស្តាប់ដោយត្រចៀកផង!
11ក្រោយមក ចូរទៅពួកអ្នកដែលនៅជាឈ្លើយ ហើយជាជនជាតិរបស់អ្នក ហើយនិយាយទៅកាន់ពួកគេ។ ចូរប្រាប់ពួកគេ នេះគឺជាអ្វីដែលព្រះបន្ទូលព្រះអម្ចាស់ដ៏ជាព្រះ ទោះបើគេព្រមស្តាប់ ឬមិនព្រមស្តាប់ក្តី»។
12ក្រោយមក ព្រះវិញ្ញាណបរិសុទ្ធលើកខ្ញុំឡើង ហើយខ្ញុំឮសូរសំឡេងអឺងកងពីក្រោយខ្ញុំពីការរញ្ជួយផែនដី «សូមថ្វាយព្រះពរសិរីរុងរឿងពីព្រះដំណាក់នៃព្រះអង្គ!»
13មានឮសូរសម្លេងនៃស្លាបរបស់តូរមានជីវិតទាំងនោះដែលប៉ះគ្នា ហើយនិងសម្លេងកង់ទាំងនោះ ដែលអមមកជាមួយតួរមានជីវិតទាំងនោះ ហើយនិងសម្លេងនៃការរញ្ជួយដី។
14ព្រះវិញ្ញាណបានលើកខ្ញុំឡើងហើយយកចេញ ហើយខ្ញុំក៏ទៅដោយមានសេចក្ដីជូរចត់ ដោយកំហឹងនៅក្នុងវិញ្ញាណរបស់ខ្ញុំ ដ្បិតព្រះហស្តនៃព្រះអម្ចាស់សង្កត់លើខ្ញុំដោយព្រះចេស្តា!
15ដូច្នោះ ខ្ញុំទៅជួបពួកដែលជាប់ជាឈ្លើយ នៅថេលអាប៊ីប ក្បែរទន្លេកេបារ ជាកន្លែងដែលពួកគេអាស្រ័យនៅ ហើយខ្ញុំស្នាក់នៅទីនោះក្នុងចំណោមពួកគេ សម្រាប់ប្រាំពីរថ្ងៃ ទាំងថប់ព្រួយខ្លាំង ដ៏លើសលប់។
16រួចហើយ វាបានកើតឡើងប្រាំពីរថ្ងៃក្រោយមក ដែលព្រះអម្ចាស់បានមកដល់ខ្ញុំថា
17«កូនមនុស្សអើយ យើងបានតាំងអ្នកឲ្យជាអ្នកយាម សម្រាប់កូនចៅអ៊ីស្រាអែល ដូច្នោះ អ្នកត្រូវស្តាប់ពាក្យពីមាត់យើង ហើយទៅប្រាប់គេពីការរំលឹករបស់យើង។
18ពេលយើងនិយាយទៅកាន់មនុស្សអាក្រក់ អ្នកនឹងត្រូវស្លាប់ជាពិត ហើយអ្នកមិនព្រមទៅប្រាប់គេ ឬរំលឹកមនុស្សអាក្រក់ទេ អំពីការអាក្រក់របស់គេ ដូច្នោះគេអាចនៅមានជីវិត ហើយមនុស្សអាក្រក់នឹងស្លាប់ក្នុងអំពើទុច្ចរិតរបស់ពួកគេ តែយើងនឹងទារឈាមរបស់គេពីដៃអ្នកវិញ។
19ប៉ុន្តែ បើអ្នករំលឹកដល់មនុស្សអាក្រក់នោះ ហើយគេមិនព្រមបែរចេញពីអំពើអាក្រក់ ឬពីការអាក្រក់របស់ខ្លួនទេ បន្ទាប់មកគេនឹងត្រូវស្លាប់ក្នុងអំពើបាបរបស់ពួកគេ តែអ្នកនឹងបានជួយជីវិតខ្លួនឲ្យរួចវិញ។
20ប្រសិនបើមនុស្សសុចរិតម្នាក់បានលះចោលអំពើសុចរិតរបស់ខ្លួន ទៅប្រព្រឹត្តអំពើមិនត្រិមត្រូវ ហើយយើងដាក់បញ្ហាឲ្យពួកគេចំពប់ ហើយគេនឹងត្រូវស្លាប់។ ដោយព្រោះអ្នកមិនបានប្រាប់ដល់គេ គេនឹងស្លាប់ក្នុងអំពើបាបរបស់គេ ហើយយើងនឹងមិននឹកចាំពីអំពើសុចរិត ដែលគេបានប្រព្រឹត្តដែរ តែយើងនឹងទារឈាមរបស់ពួកគេពីដៃអ្នក។
21ប៉ុន្តែ បើអ្នកបានប្រាប់ដល់មនុស្សសុចរិត ដើម្បីឲ្យគេបានឈប់ធ្វើបាប ដូច្នោះហើយពួកគេនឹងមិនធ្វើបាបទៀតទេ ហើយគេនឹងរស់នៅជាពិត ដោយព្រោះបានឮការរំលឹករបស់អ្នក ហើយអ្នកនឹងបានជួយជីវិតខ្លួនឲ្យរួចវិញ»។
22ដូច្នោះ ព្រះហស្តនៃព្រះអម្ចាស់ក៏សណ្ឋិតនៅលើខ្ញុំ ព្រះអង្គមានព្រះបន្ទូលមកខ្ញុំ «ចូរក្រោកឡើង! ចេញទៅទីវាល នៅទីនោះយើងនឹងនិយាយជាមួយអ្នក!»
23ខ្ញុំក៏ក្រោកឡើង រួចចេញទៅទីវាល ហើយនៅទីនោះមានសិរីល្អនៃព្រះអម្ចាស់សណ្ឋិត ដូចជាសិរីល្អដែលខ្ញុំបានឃើញ នៅក្បែរទន្លេកេបារដែរ ដូច្នោះខ្ញុំក៏ដួលផ្កាប់មុខ។
24ព្រះវិញ្ញាណព្រះអង្គមកសណ្ឋិតនៅក្នុងខ្ញុំ ហើយលើកខ្ញុំបញ្ឈរឡើង ព្រះអង្គមានព្រះបន្ទូលនឹងខ្ញុំ ហើយប្រាប់ថា៖ «ចូរអ្នកចូលទៅក្នុងផ្ទះ ហើយបិទទ្វារទៅ។
25សម្រាប់ពេលនេះកូនមនុស្សអើយ ពួកគេនឹងដាក់ខ្សែចំណងជាប់នឹងអ្នក ហើយចងអ្នកដោយខ្សែនោះ ដូច្នោះអ្នកមិនអាចចូលទៅក្នុងកណ្ដាលពួកគេបានឡើយ។
26យើងនឹងធ្វើឲ្យអណ្ដាតអ្នក ជាប់នៅនឹងក្រអូមមាត់ ដូច្នោះអ្នកទៅជានិយាយមិនកើត ហើយអ្នកនឹងមិនអាចបន្ទោសដល់ពួកគេ ចាប់តាំងពួកគេជាមនុស្សដែលបះបោរ។
27ប៉ុន្តែ ពេលយើងនិយាយជាមួយអ្នក យើងនឹងបើកមាត់អ្នកឡើង ដូច្នោះអ្នកនឹងនិយាយទៅពួកគេ នេះគឺជាអ្វីព្រះអម្ចាស់មានព្រះបន្ទូល។ អ្នកណាដែលស្តាប់ នឹងស្តាប់ចុះ អ្នកណាដែលមិនព្រមស្តាប់ទេ នឹងមិនព្រមស្តាប់ ដ្បិតពួកគេជាប្រជាជនដែលបះបោរ!»