1ព្រះអង្គមានព្រះបន្ទូលមកខ្ញុំថា «កូនមនុស្សអើយ ចូរក្រោកឈរឡើង យើងនឹងនិយាយជាមួយអ្នក»។
2ពេលព្រះអង្គកំពុងមានព្រះបន្ទូលនឹងខ្ញុំ ព្រះវិញ្ញាណក៏មកសណ្ឋិតនៅក្នុងខ្ញុំ ហើយបានឲ្យជើងខ្ញុំឈរឡើង ហើយខ្ញុំក៏ឮព្រះអង្គមានព្រះបន្ទូលមកខ្ញុំ។
3ព្រះអង្គមានព្រះបន្ទូលថា «កូនមនុស្សអើយ យើងចាត់អ្នកឲ្យទៅរកប្រជាជនអុីស្រាអែល គឺជាជនជាតិដែលរឹងចចេសហើយបានបះបោរនឹងយើង ទោះទាំងខ្លួនគេ និងបុព្វបុរសរបស់គេ ក៏បានរំលងទាស់នឹងយើង រហូតដល់ថ្ងៃនេះ!
4កូនចៅរបស់ពួកគេគឺមានមុខចចេស ហើយមានចិត្តរឹង។ យើងចាត់អ្នកឲ្យទៅរកពួកគេ ហើយអ្នកត្រូវប្រាប់ពួកគេថា នេះគឺជាអ្វីព្រះអម្ចាស់លើអស់ទាំងព្រះបន្ទូល។
5ទោះបើពួកគេស្តាប់ ឬមិនស្តាប់ក្តី។ ពួកគេជាពូជពង្សរឹងចចេស ប៉ុន្តែពួកគេនឹងដឹងថា យ៉ាងហោចមានព្យាការីមួយបានមកក្នុងចំណោមពួកគេ។
6អ្នកវិញ កូនមនុស្សអើយ កុំខ្លាចគេឡើយ ក៏កុំខ្លាចចំពោះកិច្ចការរបស់គេដែរ។ ចូរក៏កុំខ្លាច ទោះបើមានបន្លា និងអញ្ចាញមកទាស់នឹងអ្នក ដោយអាស្រ័យនៅកណ្ដាលពួកខ្យាដំរីក៏ដោយ។ កុំខ្លាចពាក្យសម្ដីរបស់ពួកគេ ឬក៏កុំស្លុតចិត្តនឹងទឹកមុខគេ ចាប់តាំងពួកគេជាពូជដែលបះបោរ។
7ប៉ុន្តែ អ្នកត្រូវថ្លែងពាក្យរបស់យើងប្រាប់គេ ទោះបើគេព្រមស្តាប់ ឬមិនព្រមក៏ដោយ ពីព្រោះគេរឹងចចេសខ្លាំងណាស់។
8ប៉ុន្តែ អ្នកកូនមនុស្សអើយ ចូរស្តាប់សេចក្ដីដែលយើងប្រាប់អ្នក។ កុំមានចិត្តរឹងចចេស ដូចជាពូជបះបោរនេះឡើយ។ ចូរបើកមាត់បរិភោគរបស់ដែលយើងឲ្យដល់អ្នក!»
9កាលខ្ញុំកំពុងតែមើល នោះឃើញមានដៃមួយលូកមកដល់ខ្ញុំ នៅក្នុងនោះឃើញក្រាំងមួយ។
10ព្រះអង្គក៏បើកក្រាំងនោះនៅមុខខ្ញុំ វាបានសរសេរទាំងខាងក្នុងនិងខាងក្រៅដែរ មានកត់ទុកសុទ្ធតែពាក្យទំនួញ ពាក្យកាន់ទុក្ខ និងក្ដីវេទនា។