1បន្ទាប់មក ព្រះអម្ចាស់មានព្រះបន្ទូលមកខ្ញុំប្រាប់ថា
2«កូនមនុស្សអើយ ចូរប្រាប់ស្ដេចក្រុងទីរ៉ុសទៅ ព្រះជាអម្ចាស់មានព្រះបន្ទូលដូច្នេះ ចិត្តអ្នកព្រហើនណាស់! អ្នកហាននិយាយថា «ខ្ញុំជាព្រះ! ខ្ញុំគង់លើបល្ល័ង្ករបស់ព្រះ ដែលស្ថិតនៅកណ្ដាលសមុទ្រ!» ទោះបីជា អ្នកជាមនុស្សមិនមែនជាព្រះទេ អ្នកធ្វើចិត្តខ្លួនឲ្យស្មើនឹងចិត្តរបស់ព្រះ
3អ្នកគិតខ្លួនថា មានប្រាជ្ញាជាងដានីយ៉ែល ហើយថាគ្មានការអ្វីលាក់កំបាំងចំពោះអ្នកឡើយ!
4អ្នកបានខំធ្វើឲ្យខ្លួនមានទ្រព្យសម្បត្តិ ដោយប្រាជ្ញា និងជំនាញរបស់អ្នក ហើយទទួលបានមាសប្រាក់ដាក់ក្នុងឃ្លាំងរបស់អ្នក។
5អ្នកមានប្រាជ្ញាជាមួយការរកសុី ហើយសម្បត្តិក៏ចម្រើនឡើងដូច្នេះចិត្តអ្នកបានមានអំណួត ដោយសារទ្រព្យសម្បត្តិរបស់អ្នក។
6ហេតុនោះ ព្រះអម្ចាស់ដ៏ជាព្រះមានព្រះបន្ទូលថា ដោយព្រោះ អ្នកបានធ្វើចិត្តរបស់អ្នក ដូចជាចិត្តរបស់ព្រះជាម្ចាស់
7យើងនឹងនាំជនជាតិដទៃ គឺជាពួកអ្នកគួរស្ញែងខ្លាចពីគ្រប់ជនជាតិមកលើអ្នក។ ពួកគេនឹងហូតដាវទៅទាស់នឹងភាពស្រស់ស្អាតនៃប្រាជ្ញារបស់អ្នក ហើយពួកគេនឹងប្រមាថក្តីរុងរឿងរបស់អ្នក។
8ពួកគេនឹងវាយទម្លាក់អ្នកទៅក្នុងរណ្ដៅ អ្នកនឹងត្រូវស្លាប់ ដោយគេចាក់ទម្លុះនៅកណ្ដាលសមុទ្រ។
9តើអ្នកហ៊ាននិយាយថា «ខ្ញុំគឺជាព្រះ» នៅចំពោះមុខអ្នកដែលចង់សម្លាប់អ្នកឬទេ? អ្នកគឺជាមនុស្សមិនមែងជាព្រះជាម្ចាស់ទេ ហើយអ្នកស្ថិតនៅក្នុងកណ្ដាប់ដៃរបស់ពេជ្ឈឃាត។
10អ្នកនឹងត្រូវស្លាប់ដោយដៃអ្នកមិនបានកាត់ស្បែក ដែលជាជនជាតិផ្សេង ដ្បិតយើងបានប្រកាសការនេះ នេះគឺជាព្រះបន្ទូលរបស់ព្រះជាអម្ចាស់ដ៏ជាព្រះ»។
11ព្រះអម្ចាស់មានព្រះបន្ទូលមកខ្ញុំម្តងទៀតប្រាប់ថា
12«កូនមនុស្សអើយ ចូរលើកបទទំនួញអំពីស្ដេចក្រុងទីរ៉ុស ហើយប្រាប់ស្ដេចនោះថា ព្រះជាអម្ចាស់ដ៏ជាព្រះមានព្រះបន្ទូលដូច្នេះ អ្នកជាគំរូពេញលក្ខណៈ អ្នកពោរពេញទៅដោយប្រាជ្ញា ហើយល្អដាច់គេបំផុត។
13អ្នកស្ថិតនៅអេដែន ជាសួននៃព្រះជាម្ចាស់។ មានត្បូងគ្រប់មុខនៅលើខ្លួនអ្នក គឺត្បូងទទឹម ត្បូងជម្ពូរ័ត្ន ត្បូងពេជ្រ ត្បូងប៊ុតលឿង ត្បូងដៃរគៀម ត្បូងមណីរ័ត្ន ត្បូងកណ្ដៀង ត្បូងនិលរ័ត្ន ហើយមរកត។ កន្លែងអង្គុយរបស់អ្នកបានគឺបានធ្វើពីមាស។ វាជាថ្ងៃដែលអ្នកបានបង្កើ ហើយថ្ងៃនោះវាបានរៀបចំជាស្រេច។
14យើងបានតាំងអ្នកឡើងនៅលើភ្នំបរិសុទ្ធនៃព្រះដូចជាចេរូប៊ីន ដែលយើងបានចាក់ប្រេងតាំងសម្រាប់ឲ្យការពារដល់មនុស្សលោក។ អ្នកក៏បានដើរទៅមកនៅកណ្ដាលត្បូងភ្លឺចាំងល្អ។
15អ្នកបានគ្រប់លក្ខណ៍ក្នុងគ្រប់ផ្លូវរបស់អ្នក តាំងពីថ្ងៃដែលអ្នកបានកើតមកម្លេះ រហូតដល់ពេលដែលឃើញមាន សេចក្ដីទុច្ចរិតនៅក្នុងអ្នក។
16តាមការរីកចម្រើននៃជំនួញរបស់អ្នក នាំឲ្យអ្នកពោរពេញដោយអំពើឃោរឃៅ និងអំពើបាប។ ដូច្នេះយើងដេញអ្នកចុះពីភ្នំរបស់ព្រះជាម្ចាស់ ឲ្យអ្នកក្លាយទៅជាមនុស្សសាមញ្ញ ហើយយើងនឹងបំភ្លាញឯង ចេរូប៊ីនដែលជាអ្នកការពារអើយ យើងដេញអ្នកចេញពីចំណោមថ្មដ៏ភ្លឺផ្លេក។
17អ្នកមានចិត្តព្រហើន ព្រោះតែរូបសម្បត្តិដ៏ល្អស្អាតរបស់ខ្លួន អ្នកបានធ្វើឲ្យខ្លួនអាប់ប្រាជ្ញា ព្រោះតែភាពរុងរឿងរបស់អ្នក។ យើងបញ្ជូនអ្នកឲ្យមកលើផែនដី។ យើងធ្វើទោសអ្នកឲ្យស្ដេចទាំងឡាយ ឲ្យឃើញអ្នក។
18អ្នកបានបង្អាប់អស់ទាំងទីបរិសុទ្ធរបស់អ្នក ដោយអំពើទុច្ចរិតដ៏បរិបូររបស់អ្នក ហើយដោយសេចក្ដីទុច្ចរិតនៃការជួញប្រែរបស់អ្នក ហេតុនោះ យើងបានធ្វើឲ្យមានភ្លើង ចេញពីកណ្ដាលអ្នកមក ភ្លើងនោះបានឆេះបំផ្លាញអ្នក។ យើងបានឲ្យអ្នកទៅជាផេះនៅលើផែនដី នៅចំពោះភ្នែកនៃអស់អ្នកដែលឃើញអ្នក។
19ពួកអ្នកដែលស្គាល់ក្នុងចំណោមអ្នកនឹងងឿងឆ្ងល់ពីអ្នក ពួកគេភ័យតក់ស្លុត ហើយអ្នកនឹងមិនចង់ជួបបែបនេះជារៀង រហូតទៅ»។
20បន្ទាប់មក ព្រះបន្ទូលរបស់ព្រះអម្ចាស់បានមកដល់ខ្ញុំប្រាប់ថា
21«កូនមនុស្សអើយ ចូរត្រៀមខ្លួនដើម្បីទាស់ជាមួយស៊ីដូន ហើយថ្លែងព្រះបន្ទូលទាស់នឹងទីក្រុងនោះ។
22ពោលថាព្រះអម្ចាស់ដ៏ជាព្រះលើទាំងអស់មានព្រះបន្ទូលដូច្នេះ មើល៍! ស៊ីដូនអើយ យើងទាស់នឹងអ្នក ហើយយើងនឹងបានតម្កើងឡើងនៅកណ្ដាលអ្នក ហើយគេនឹងដឹងថាយើងនេះជាព្រះអម្ចាស់ កាលដែលយើងបានសម្រេច សេចក្ដីយុត្តិធម៌ដល់អ្នក។ យើងនឹងបានញែកជាបរិសុទ្ធនៅក្នុងអ្នក។
23យើងនឹងចាត់អាសន្នរោគទៅក្នុងវា និងឈាមទៅគ្រប់ផ្លូវរបស់វា ពួកអ្នកដែលត្រូវរបួសនឹងដួលនៅកណ្ដាលវា ដោយមានដាវគ្របសង្កត់នៅគ្រប់ទិស នោះគេនឹងដឹងថា យើងនេះជាព្រះអម្ចាស់។
24បន្ទាប់មក លែងមានមុតបន្លាហើយឈឺចាប់ដល់កូនចៅស្រាអែល ពីអ្នកដែលនៅព័ទ្ធជុំវិញក្រុង ដែលគេធ្លាប់មើលងាយដល់មនុស្សក្នុងក្រុងទៀតហើយ ពួកគេនឹងដឹងថា យើងនេះជាព្រះអម្ចាស់ដ៏ជាព្រះ!
25ព្រះអម្ចាស់ដ៏ជាព្រះមានព្រះបន្ទូលដូច្នេះ ពេលយើងបានប្រមូលពួកវង្សអុីស្រាអែល មកពីគ្រប់ជនជាតិ ដែលគេត្រូវខ្ចាត់ខ្ចាយទៅនោះ ហើយយើងបានញែកពួកគេចេញ ចំពោះភ្នែកនៃជនជាតិដទៃ ពួកគេនឹងអាស្រ័យនៅក្នុងទឹកដីរបស់ខ្លួន ដែលយើងបានឲ្យដល់យ៉ាកុបជាអ្នកបម្រើយើង។
26ក្រោយមក ពួកគេនឹងរស់នៅក្នុងក្រុង នោះដោយសុខសាន្ត គេនឹងសង់ផ្ទះ ព្រមទាំងដាំដំណាំទំពាំងបាយជូរ និងអាស្រ័យនៅដោយសុខសាន្តផង ក្នុងកាលដែលយើងសម្រេចសេចក្ដីយុត្តិធម៌ដល់ពួកអ្នកនៅជុំវិញដែលបានប្រព្រឹត្ត នឹងគេដោយសេចក្ដីមើលងាយ គេនឹងដឹងថា យើងគឺជាព្រះអម្ចាស់ របស់ពួកគេ!»