1ព្រះបន្ទូលរបស់ព្រះអម្ចាស់បានមកដល់ខ្ញុំ នៅក្នុងឆ្នាំទីប្រាំបួន ខែដប់ និងថ្ងៃទីដប់ក្នុងខែនោះ ដោយប្រាប់ថា
2«កូនមនុស្សអើយ សូមកត់ថ្ងៃនេះទុក ដ្បិតនៅថ្ងៃនេះហើយ គឺជាថ្ងៃពិតប្រាកដ ដែលស្តេចនៃបាប៊ីឡូនបានឡោមព័ទ្ធក្រុងយេរូសាឡិម។
3ដូច្នេះ សូមរនិយាយជាពាក្យសុភាសិត ទាស់ជាមួយពូជបះបោរទាំងនោះ ដោយពាក្យប្រៀបធៀប សូមប្រាប់គេថា ព្រះអម្ចាស់ដ៏ជាព្រះមានព្រះបន្ទូលដូច្នេះ ចូរដាក់ថ្លាងនៅលើភ្លើង។ សូមចាក់ទឹកក្នុងវាផង។
4សូមប្រមូលដុំសាច់ គឺអស់ទាំងដុំល្អៗ និងភ្លៅ ហើយស្មាផង ត្រូវឲ្យបំពេញដោយឆ្អឹងផងដែរ។
5ត្រូវរើសយកចៀមយ៉ាងល្អ ហើយដាក់ឆ្អឹងនៅពីក្រោមវា។ នាំវាយកទៅស្ងោរហើយនិងឆ្អឹងក៏ត្រូវដាក់ចូលស្ងោរដែរ។
6ហេតុនោះ ព្រះអម្ចាស់ដ៏ជាព្រះមានព្រះបន្ទូលដូច្នេះ វរដល់ ទីក្រុងដែលប្រឡាក់ដោយឈាម គឺជាឆ្នាំងសម្រាប់ចំអិនមានក្អែលក្នុងនោះ ហើយក្អែលនោះមិនបានដុសចេញ។ ដាក់សាច់ចេញមួយដុំម្តងៗពីវា ប៉ុន្តែកុំធ្វើបែបមិនយកទុកដាក់។
7ដ្បិតឈាមរបស់នាងគឺនៅកណ្តាលនោះ។ នាងបានរៀបចំនៅលើថ្មរលោង នាងមិនបានចាក់ទៅលើដីទេ ដើម្បីយកដីមកគ្របបាំងវានោះទេ។
8ដូច្នេះហើយនាងនឹងបណ្ដាលឲ្យមានការសងសឹក។ យើងបានដាក់ឈាមនាងទៅលើថ្មរលោង ដូច្នេះនឹងគ្មានអ្វីគ្របបាំងឡើយ។
9ដូច្នេះ ព្រះអម្ចាស់អម្ចាស់ដ៏ជាព្រះមានព្រះបន្ទូលដូច្នេះ វេទនាដល់ទីក្រុងដែលប្រឡាក់ដោយឈាម។ យើងនឹងធ្វើគំនរអុសកាន់តែធំឡើង។
10ជង់អុសឡើង ហើយ បង្កាត់ភ្លើងឡើង។ ហើយឆ្អិនសាច់ឲ្យបានល្អ រួចបង់គ្រឿងផង ហើយឥ្យដុតឆ្អឹងឆេះខ្លោច។
11ក្រោយមក ត្រូវឲ្យយកឆ្នាំធ្យូងថ្មទទេ ដាក់លើរងើកភ្លើងឲ្យក្តៅ ហើយខ្លោចលង្ហិនរបស់វា ដើម្បីឲ្យគ្រឿងស្មោកគ្រោកបានរលាយចេញ ហើយឲ្យច្រេះបានឆេះឲ្យសុស។
12នាងបាននឿយហត់ជាមួយការទុក្ខលំបាក ប៉ុន្តែស្នឹមយ៉ាងក្រាស់របស់នាងមិនចេះជ្រះឡើយ ត្រូវដុតចោលក្នុងភ្លើង។
13ការប្រព្រឹត្តក្តីអាម៉ាស់ និងសេចក្ដីស្មោកគ្រោករបស់អ្នក គឺយើងបានដុសជម្រះអ្នក តែអ្នកមិនចង់ស្អាត់។ ដូច្នេះ អ្នកនឹងមិនបានស្អាតពីសេចក្ដីស្មោកគ្រោករបស់អ្នកឡើយ ដរាបដល់យើងឲ្យដកសេចក្ដីក្រោធរបស់យើង ពីអ្នកវិញ។
14យើង គឺជាព្រះអម្ចាស់បានប្រកាសវា។ យើងនឹងធ្វើឲ្យវាកើតឡើង។ យើងមិនព្រមដកថយ ហើយក៏មិនសម្រាកពីវាដែរ។ ផ្លូវរបស់អ្នកបែបណាហើយនិងការប្រព្រឹត្តរបស់អ្នក ពួកគេនឹងជំនុំជម្រះអ្នក! នេះគឺជាព្រះបន្ទូលនៃព្រះអម្ចាស់ដ៏ជាព្រះ»។
15ក្រោយមក ព្រះបន្ទូលនៃព្រះអម្ចាស់បានមកដល់ខ្ញុំប្រាប់ថា
16«កូនមនុស្សអើយ! ចូលមើល៍ យើងនឹងដកយកអ្វីដែលបានទាក់ភ្នែកអ្នកចេញ ដោយអាសន្នរោគ ប៉ុន្តែអ្នកមិនត្រូវសោយស្តាយឬយំទេ ហើយមិនត្រូវហូរទឹកភ្នែកដែរ។
17អ្នកនឹងពិបាកចិត្តដោយស្ងៀមស្ងាត់។ កុំធ្វើបុណ្យសព្វសម្រាប់អ្នកស្លាប់ឡើយ។ ចងឈ្នូតនៅលើអ្នកនៅកន្លែអ្នក ហើយពាក់ស្បែកជើងរបស់អ្នក មិនត្រូវឲ្យស្បៃបាំងមុខនិងសក់អ្នក ឬបរិភោគអាហាររបស់បុរសដែលកាន់ទុក្ខ ប្រពន្ធបានស្លាប់ទាំងនោះ»។
18ដូច្នេះ ខ្ញុំក៏បាននិយាយ ទៅកាន់បណ្ដាជននៅពេលព្រឹក ហើយពេលល្ងាចប្រពន្ធខ្ញុំស្លាប់។ ពេលព្រឹកឡើងខ្ញុំបានធ្វើដូចជាព្រះអង្គបង្គាប់ឲ្យធ្វើ។
19មនុស្សទាំងនោះក៏សួរខ្ញុំថា «តើអ្នកនឹងមិនប្រាប់យើងពីអ្វីទាំងនេះមានន័យដូចម្តេច និងកិច្ចការដែលអ្នកកំពុងធ្វើ?»
20ដូច្នេះ ខ្ញុំបាននិយាយទៅគេ «ព្រះបន្ទូលនៃព្រះអម្ចាស់មកដល់ខ្ញុំ ប្រាប់ថា
21ចូរប្រាប់ដល់កូនចៅអុីស្រាអែលថា ព្រះអម្ចាស់ដ៏ជាព្រះមានព្រះបន្ទូលដូច្នេះ មើល៍! យើងនឹងប្រមាថទីបរិសុទ្ធរបស់យើង សេចក្ដីអំនួតនិងកម្លាំងអ្នក ហើយអ្វីដែលភ្នែកអ្នកចូលចិត្ត ហើយចំណង់ខ្លាំងនៃព្រលឹងរបស់អ្នក និងពួកកូនប្រុសកូនស្រីដែលអ្នកបានទុកចោល នោះនឹងត្រូវដួលស្លាប់ដោយដាវ។
22គ្រានោះ អ្នករាល់គ្នានឹងធ្វើដូចជាខ្ញុំបានធ្វើនេះដែរ គឺអ្នកនឹងមិនបិទាំមុខដោយសក់របស់អ្នក ឬបរិភោគអាហាររបស់អ្នកកាន់ទុក្ខទេ!
23ផ្ទុយទៅវិញ សំពត់ឈ្នួតនឹងនៅជាប់លើក្បាល ហើយស្បែកជើងនៅជាប់នឹងជើង អ្នកនឹងមិនកាន់ទុក្ខ អត់យំដែរ ដ្បិតអ្នកនឹងរលាយទៅក្នុងអំពើទុច្ចរិតរបស់ខ្លួន ហើយបុរសទាំងនោះស្រែកថ្ងរដាក់បងប្អូនខ្លួន។
24ដូច្នេះ អេសេគាល នឹងជាទីសម្គាល់ដល់អ្នក ហើយអ្វីដែលគាត់បានធ្វើអ្នកនឹងធ្វើដែរនៅវេលាមកដល់។ អ្នកនឹងដឹងថា យើងនេះជាព្រះអម្ចាស់ដ៏ជាព្រះ!»
25ចំណែកអ្នកវិញ កូនមនុស្សអើយ! នៅថ្ងៃដែលយើងដកយកទីមាំមួនពីគេចេញ ព្រមទាំងអំណរចំពោះសិរីល្អរបស់គេ និងអ្វីៗដែលគប់ភ្នែក ហើយសំណព្វចិត្តរបស់គេ គឺទាំងកូនប្រុសកូនស្រីរបស់គេដែរ
26នៅថ្ងៃនោះ ជនភៀសខ្លួន នឹងមករកអ្នក ដើម្បីនឹងប្រាប់ពីការនោះឲ្យអ្នកឮដោយត្រចៀក!
27នៅថ្ងៃនោះ មាត់របស់អ្នកនឹងបើកឡើង និយាយដល់ជនភៀសខ្លួន ហើយអ្នកនឹងនិយាយ ហើយមិនត្រូវនៅស្ងៀមដែរ។ អ្នកនឹងធ្វើជាទីសម្គាល់ដល់ពួកគេ ដូច្នេះពួកគេនឹងដឹងថា យើងនេះជាព្រះអម្ចាស់»។