1ข้าแต่พระเจ้า ชนชาติทั้งหลายได้รุกรานกรรมสิทธิ์ของพระองค์ ทำให้วิหารศักดิ์สิทธิ์ของพระองค์เป็นมลทิน ทำให้เยรูซาเล็มกลายเป็นซากปรักหักพัง
2พวกเขาปล่อยให้ศพผู้รับใช้ของพระองค์ เป็นอาหารของฝูงนกในท้องฟ้า ให้เนื้อคนของพระองค์ตกเป็นอาหารของสัตว์ป่า
3พวกเขาทำให้เลือดหลั่งริน ดั่งน้ำนองทั่วเยรูซาเล็ม ไม่มีสักคนที่จะจัดการฝังศพ
4พวกเราตกเป็นคำเปรียบเปรยของเพื่อนบ้าน เป็นที่ดูหมิ่นและเยาะเย้ยของชนชาติโดยรอบ
5อีกนานเท่าใด พระยาห์เวห์ พระองค์จะโกรธไปตลอดกาลหรือ ความหึงหวงของพระองค์จะเผาผลาญดั่งไฟอีกนานเท่าใด
6ขอเทความโกรธเกรี้ยวลงเหนือชนชาติทั้งหลาย ที่ไม่ยอมรับพระองค์ ลงเหนืออาณาจักรต่างๆ ที่ไม่ยอมร้องโดยออกนามของพระองค์
7เพราะพวกเขาได้กลืนกินยาโคบ และทำลายล้างภูมิลำเนาของเขา
8ขออย่าให้โทษบาปของบรรพบุรุษมาตกกับเรา ขอความเมตตาของพระองค์มาถึงเราโดยเร็ว เพราะพวกเราตกต่ำที่สุด
9พระเจ้าองค์พระผู้ช่วยให้รอดของเรา ขอช่วยพวกเราเถิด เพื่อเห็นแก่เกียรติสิริแห่งนามของพระองค์ โปรดช่วยกู้และอภัยบาปของพวกเรา เพื่อเห็นแก่นามของพระองค์
10เหตุใดจะให้ชนชาติต่างๆ พูดได้ว่า “พระเจ้าของพวกเขาอยู่ที่ไหน” ต่อหน้าต่อตาของเรา ขอให้ชนชาติทั้งหลายรับรู้โดยทั่วกันว่า พระเจ้าแก้แค้นแทนเลือดผู้รับใช้ของพระองค์ที่หลั่งริน
11ขอให้เสียงครวญครางของนักโทษมาถึงต่อหน้าพระองค์ ด้วยมืออันทรงพลังของพระองค์ ขอไว้ชีวิตผู้ถูกสั่งประหาร
12องค์เจ้านาย ขอแก้แค้นบรรดาเพื่อนบ้านของข้าพเจ้า ซึ่งลบหลู่พระองค์ให้รับโทษหนักเจ็ดเท่า
13แล้วพวกเรา ประชาชนของพระองค์ แกะแห่งทุ่งหญ้าของพระองค์ จะสรรเสริญพระองค์เป็นนิตย์ เราจะสรรเสริญพระองค์สืบไปทุกชั่วอายุ