1ข้าพเจ้าร้องขอให้พระเจ้าช่วย ข้าพเจ้าร้องขอให้พระเจ้าฟัง
2ยามทุกข์ ข้าพเจ้าแสวงหาองค์เจ้านาย ยามค่ำคืน ข้าพเจ้าชูมือวิงวอนไม่หยุด และข้าพเจ้าก็ไม่ได้รับการปลอบโยน
3พระเจ้า ข้าพเจ้าระลึกถึงพระองค์ และร้องคร่ำครวญ ข้าพเจ้าตรึกตรอง แล้วจิตวิญญาณของข้าพเจ้าอ่อนล้า
4พระองค์ทำให้ตาของข้าพเจ้าไม่อาจปิดลงได้ ข้าพเจ้าทนทุกข์จนพูดไม่ออก
5ข้าพเจ้าคิดถึงวันคืนที่ผ่านมา ปีเดือนซึ่งล่วงเลยมานานแล้ว
6ข้าพเจ้านึกถึงบทเพลงที่ร้องในยามค่ำคืน ใจของข้าพเจ้าตรึกตรองและจิตวิญญาณก็ถามว่า
7“องค์เจ้านายจะทอดทิ้งตลอดไปหรือ จะไม่โปรดปรานอีกเลยหรือ
8ความรักมั่นคงของพระองค์สูญสิ้นเป็นนิตย์หรือ สัญญาของพระองค์ล้มเลิกตลอดกาลหรือ
9พระเจ้าลืมที่จะเมตตาแล้วหรือ พระองค์ระงับความกรุณาเพราะโกรธหรือ”
10แล้วข้าพเจ้าก็คิดว่า “ข้าพเจ้าจะอุทธรณ์ในเรื่องนี้ คือปีเดือนที่องค์ผู้สูงสุดเหยียดมือขวาของพระองค์”
11ข้าพเจ้าจะระลึกถึงการทั้งหลายของพระยาห์เวห์ ข้าพเจ้าจะระลึกถึงการอัศจรรย์ของพระองค์เมื่อนานมา
12ข้าพเจ้าจะใคร่ครวญถึงการงานทั้งสิ้นของพระองค์ และตรึกตรองถึงการกระทำยิ่งใหญ่ทั้งสิ้นของพระองค์
13พระเจ้า ทางของพระองค์บริสุทธิ์ พระองค์ใดจะยิ่งใหญ่เท่าพระเจ้าของเรา
14พระองค์เป็นพระเจ้าผู้กระทำการอัศจรรย์ แสดงฤทธิ์เดชท่ามกลางประชาชน
15โดยมืออันเกรียงไกร พระองค์ไถ่ประชาชนของพระองค์ คือลูกหลานของยาโคบและโยเซฟ
16เมื่อห้วงน้ำเห็นพระเจ้า ห้วงน้ำเห็นพระองค์ก็คร้ามกลัว ห้วงลึกก็สั่นสะท้าน
17เมฆเทฝนลงมา ฟ้าสวรรค์กึกก้องคำราม ลูกศรของพระองค์แวบวาบไปมา
18เสียงฟ้าร้องของพระองค์ดังจากพายุหมุน ฟ้าแลบจุดประกายสว่างแก่พิภพ ปฐพีสั่นและหวั่นไหว
19ทางของพระองค์ผ่านทะเล ทางของพระองค์ผ่านห้วงน้ำหลาก แม้ไม่เห็นรอยเท้าของพระองค์
20พระองค์นำคนของพระองค์ไปดั่งฝูงแกะ โดยมือของโมเสสและอาโรน