1ข้าพเจ้าพูดว่า “ข้าพเจ้าจะระวังทางของข้าพเจ้า และจะไม่ให้ลิ้นทำบาป ข้าพเจ้าจะเอาตะกร้อครอบปากตัวเอง เวลาที่อยู่ต่อหน้าคนชั่ว”
2ดังนั้นข้าพเจ้าจึงนิ่งเงียบ ไม่พูดอะไรเลยแม้แต่สิ่งดีๆ แต่ความทุกข์ใจของข้าพเจ้าทวีขึ้น
3ความร้อนใจรุมเร้าอยู่ภายใน ขณะที่ข้าพเจ้าใคร่ครวญ ไฟก็สุมอก จนกระทั่งลิ้นของข้าพเจ้าได้เอ่ยออกมา
4“พระยาห์เวห์ขอให้ข้าพเจ้าเห็นบั้นปลายของชีวิต และวันเวลาของข้าพเจ้าที่เหลือ ให้รู้ตัวว่าชีวิตของข้าพเจ้าผ่านไปเร็วขนาดไหน
5พระองค์ทำให้วันเวลาของข้าพเจ้าสั้นแค่คืบ ชั่วชีวิตข้าพเจ้าไม่มีค่าอะไรสำหรับพระองค์ ทุกคนอยู่แค่ชั่วลมหายใจ แม้แต่คนที่ดูมั่นคงปลอดภัยก็ตาม
6แน่นอนว่าทุกคนเป็นเหมือนแค่เงาเดินไปมา เร่งรีบไปโดยสูญเปล่า สะสมทรัพย์สมบัติโดยไม่รู้ว่าสุดท้ายแล้วจะเป็นของใคร
7แต่บัดนี้ องค์เจ้านาย ข้าพเจ้ามองหาอะไร ความหวังของข้าพเจ้าอยู่ในพระองค์
8ขอช่วยข้าพเจ้าให้พ้นจากการละเมิดทั้งสิ้นของข้าพเจ้า อย่าให้คนโง่ดูถูกข้าพเจ้าได้
9ข้าพเจ้านิ่งเงียบอยู่ ไม่ยอมเปิดปาก เพราะพระองค์เองคือผู้ที่ทำให้ข้าพเจ้าเป็นเช่นนี้
10ขออย่าโบยข้าพเจ้าอีกเลย ข้าพเจ้าสิ้นแรงอยู่ในเงื้อมมือของพระองค์แล้ว
11เมื่อพระองค์กำราบและฝึกวินัยใครเพราะบาปของเขา พระองค์จะผลาญทรัพย์สินของเขาเหมือนมอด แน่นอนทุกคนก็เป็นเพียงลมหายใจ
12ขอพระยาห์เวห์ฟังคำอธิษฐานของข้าพเจ้า ขอฟังคำร้องขอความช่วยเหลือของข้าพเจ้า อย่าเฉยเมยต่อเสียงร่ำไห้ของข้าพเจ้า ข้าพเจ้าอาศัยอยู่กับพระองค์เหมือนคนต่างชาติ เหมือนคนแปลกหน้า เช่นเดียวกับบรรพบุรุษของข้าพเจ้า
13ขอหันไปจากข้าพเจ้า เพื่อข้าพเจ้าจะใช้ชีวิตด้วยความสุขอีกครั้ง ก่อนที่ข้าพเจ้าจะจากไป และไม่มีอยู่อีก”