1พระยาห์เวห์ขออย่าลงโทษข้าพเจ้าเมื่อพระองค์โกรธ หรือฝึกวินัยข้าพเจ้าเมื่อโกรธเกรี้ยว
2ลูกธนูของพระองค์ปักลึกในตัวข้าพเจ้า มือของพระองค์ก็ลงมาบนข้าพเจ้า
3ร่างกายของข้าพเจ้าทรุดโทรมเพราะความโกรธเกรี้ยวของพระองค์ กระดูกของข้าพเจ้าเสื่อมโทรมเพราะบาปของข้าพเจ้า
4ความผิดของข้าพเจ้าสูงท่วมท้น เหมือนภาระหนักเกินจะแบกไว้
5บาดแผลของข้าพเจ้าร้าวระบม และกลัดหนองเพราะบาปอันโง่เขลาของข้าพเจ้า
6ข้าพเจ้าถูกทำให้ทรุดลงและตกต่ำอย่างมาก ข้าพเจ้าคร่ำครวญอยู่วันยังค่ำ
7หลังของข้าพเจ้าปวดร้าว ร่างกายของข้าพเจ้าทรุดโทรม
8ข้าพเจ้าอ่อนระโหยและบอบช้ำ ข้าพเจ้าครวญครางด้วยร้าวรานใจ
9องค์เจ้านาย ความปรารถนาทั้งสิ้นของข้าพเจ้าเปิดเผยอยู่ต่อหน้าพระองค์ เสียงถอนใจของข้าพเจ้าก็ซ่อนจากพระองค์ไม่ได้
10ใจข้าพเจ้าเต้นระรัว พละกำลังของข้าพเจ้าถดถอย แม้แต่ตาของข้าพเจ้าก็มืดมัวไป
11เพื่อนฝูงปลีกตัวห่าง เพราะบาดแผลของข้าพเจ้า เพื่อนบ้านหนีหน้า
12พวกที่หมายจะฆ่าข้าพเจ้าก็วางกับดัก พวกที่จะทำร้ายข้าพเจ้า ก็พูดถึงแต่ความหายนะของข้าพเจ้า พวกเขาวางอุบายและโกหกวันยังค่ำ
13แต่ข้าพเจ้าเหมือนคนหูหนวกที่ไม่ได้ยิน เหมือนคนใบ้ที่พูดไม่ได้
14ข้าพเจ้าเป็นเหมือนคนที่ไม่ได้ยิน ไม่สามารถปริปากโต้ตอบได้
15พระยาห์เวห์ ข้าพเจ้ารอคอยพระองค์อยู่ องค์เจ้านายพระเจ้าของข้าพเจ้า พระองค์จะตอบ
16เพราะข้าพเจ้าพูดว่า “ขออย่าให้พวกเขาโอ้อวด หรือยกตนข่มเมื่อข้าพเจ้าก้าวพลาด”
17เพราะข้าพเจ้ากำลังจะล้มลงอยู่รอมร่อ และความเจ็บปวดอยู่กับข้าพเจ้าเสมอ
18ข้าพเจ้าสารภาพความชั่วของข้าพเจ้า ข้าพเจ้าร้อนใจในบาปของตัวเอง
19คนมากมายเป็นศัตรูของข้าพเจ้าโดยไม่มีเหตุคนที่เกลียดข้าพเจ้าโดยไม่เหตุผลก็มาก
20คนที่ตอบแทนความดีของข้าพเจ้าด้วยความชั่ว กล่าวหาข้าพเจ้า แม้ข้าพเจ้าพยายามจะทำแต่สิ่งที่ดี
21พระยาห์เวห์ขออย่าทอดทิ้งข้าพเจ้า พระเจ้าของข้าพเจ้า ขออย่าอยู่ห่างจากข้าพเจ้า
22รีบมาช่วยข้าพเจ้าเถิด องค์เจ้านายพระผู้ช่วยให้รอดของข้าพเจ้า