1คนยากจนที่ดำเนินชีวิตอย่างดีไม่มีที่ติ ดีกว่าคนโง่ที่พูดตลบตะแลง
2ความปรารถนาที่ปราศจากความรู้นั้นไม่ดี คนที่รีบร้อนจะพลาดทางนั้นไปไกลเพียงใด
3ความโง่ของคนนำตนเองไปสู่หายนะ แต่ใจของเขากลับโกรธโทษพระยาห์เวห์
4ความมั่งคั่งดึงดูดเพื่อนฝูงมากมาย แม้แต่เพื่อนสนิทของคนจนก็ทิ้งเขาไป
5พยานเท็จจะไม่ลอยนวล และใครที่โกหกจะไม่พ้นผิด
6คนมากมายเอาใจผู้มีอำนาจ และทุกคนเป็นเพื่อนกับคนใจกว้าง
7ถ้าญาติพี่น้องของคนจนยังรังเกียจเขา เพื่อนฝูงจะหนีหน้าพวกเขามากกว่านั้นสักเท่าใด! ถึงแม้คนยากจนจะตามอ้อนวอน แต่ทุกคนก็หายหน้ากันไปหมด
8คนที่มีปัญญาก็รักชีวิต คนที่ยึดความเข้าใจไม่ช้าก็เจริญรุ่งเรือง
9พยานเท็จจะไม่พ้นโทษ และใครที่โกหกจะพินาศ
10ถ้าคนโง่ไม่เหมาะจะอยู่อย่างหรูหรา ทาสปกครองเจ้านายจะเลวร้ายกว่านั้นสักเท่าใด!
11สติปัญญาของมนุษย์ทำให้เขาอดทน และเป็นเกียรติที่มองข้ามความผิดของคนอื่น
12ความโกรธของกษัตริย์ดั่งเสียงราชสีห์คำราม แต่ความโปรดปรานของเขาดังน้ำค้างบนต้นหญ้า
13ลูกโง่เขลาคือความหายนะของพ่อ ภรรยาชอบหาเรื่องก็เหมือน หลังคารั่วที่น้ำหยดไม่หยุด
14บ้านและทรัพย์สินเป็นมรดกจากพ่อแม่ ส่วนภรรยาที่สุขุมรอบคอบมาจากพระยาห์เวห์
15ความขี้เกียจทำให้หลับสนิท และคนเกียจคร้านก็หิวโหย
16ใครรักษาพระบัญญัติก็รักษาชีวิตของตน แต่ใครที่ดูหมิ่นทางของตนจะต้องตาย
17ใครเมตตาคนยากจนก็ให้พระยาห์เวห์ยืม และพระองค์จะให้รางวัลตอบแทนสิ่งที่พวกเขาทำ
18จงฝึกวินัยให้ลูก เพราะมีความหวัง อย่าเป็นใจให้เขาต้องตาย
19คนใจร้อนจะต้องรับโทษของตนเอง ถ้าเจ้าช่วยพวกเขา ก็ต้องช่วยอีกร่ำไป
20จงฟังคำแนะนำและยอมรับวินัย และในที่สุดเจ้าจะได้นับอยู่ในหมู่คนฉลาด
21มนุษย์มีแผนมากมายในใจ แต่เป็นความประสงค์ของพระยาห์เวห์ ที่สำเร็จ
22สิ่งที่คนเราปรารถนาคือความรักอันยั่งยืนและเป็นคนยากจนก็ดีกว่าเป็นคนโกหก
23ความยำเกรงพระยาห์เวห์นำไปสู่ชีวิต และเขาจะพักสบายไร้ความทุกข์ร้อน
24คนเกียจคร้านแช่มือคาอยู่ในชาม ไม่แม้แต่จะหยิบอาหารใส่ปากตนเอง!
25จงเฆี่ยนคนชอบเยาะเย้ย แล้วคนอ่อนต่อโลกจะเรียนรู้ความสุขุมรอบคอบ จงเตือนคนที่มีวิจารณญาณและเขาจะเรียนรู้
26ใครที่ปล้นพ่อและขับไล่แม่ เป็นลูกที่นำความอัปยศอดสูมาให้
27ลูกเอ๋ย ถ้าไม่ฟังคำสั่งสอน เจ้าก็จะหลงไปจากคำแห่งความรู้
28พยานทุจริตเยาะเย้ยความยุติธรรม และปากของคนชั่วกลืนกินความชั่วร้าย
29โทษเตรียมพร้อมสำหรับคนชอบเยาะเย้ย และการโบยหลังของคนโง่