1คนที่ไม่เป็นมิตรทำตามอำเภอใจ ต่อต้านหลักปฏิบัติที่ดีทุกอย่าง ก็ทำให้เกิดการทะเลาะวิวาท
2คนโง่ไม่ชอบฟังคำชี้แนะ แต่ชอบคุยฟุ้งเรื่องของตน
3การดูหมิ่นมากับความชั่ว และความอัปยศก็มากับคำตำหนิ
4คำพูดจากปากเป็นน้ำลึก แต่น้ำพุแห่งปัญญาเป็นกระแสน้ำเชี่ยว
5การเข้าข้างคนชั่วเป็นเรื่องไม่ดี การไม่ให้ความยุติธรรมกับผู้บริสุทธิ์ก็เช่นกัน
6ริมฝีปากของคนโง่นำไปสู่การวิวาท ปากของเขาเชิญชวนการทุบตี
7ปากของคนโง่ทำให้ตนเองพินาศ ริมฝีปากของเขาเป็นกับดักชีวิตตนเอง
8คำซุบซิบนินทาเหมือนอาหารโอชะ ลงไปยังส่วนลึกที่สุดของร่างกาย
9คนชอบอู้งานของตน เป็นพี่น้องกับคนที่ชอบทำลาย
10นามของพระยาห์เวห์เป็นป้อมปราการมั่นคง คนชอบธรรมวิ่งไปหลบและปลอดภัย
11ความมั่งคั่งของคนรวยเป็นเมืองปราการของพวกเขา คิดว่ามันเป็นกำแพงสูงเกินจะปีนได้
12ก่อนการล่มสลาย ใจก็เย่อหยิ่ง แต่ความถ่อมใจมาก่อนเกียรติยศ
13ตอบก่อนฟัง นั่นก็โง่เขลาและน่าอับอาย
14กำลังใจทำให้ทนต่อความเจ็บป่วยได้ แต่ใจที่แหลกสลาย ใครจะทนได้
15ใจของคนที่มีวิจารณญาณแสวงหาความรู้ เพราะหูของคนมีปัญญาเสาะหามัน
16ของกำนัลเปิดช่องทางแก่ผู้ให้ และนำเขามาอยู่ต่อหน้าคนใหญ่คนโต
17ในคดีความ คนที่พูดก่อนดูเหมือนเป็นฝ่ายถูก จนกว่าจะมีคนออกมาถามค้าน
18การจับฉลากยุติข้อโต้แย้ง และแยกคู่พิพาทออกจากกัน
19พี่น้องที่ผิดใจไกล่เกลี่ยยากกว่าการยึดเมืองปราการ ความขัดแย้งขวางไว้เหมือนสลักปิดประตูป้อม
20คนเราท้องอิ่มก็ด้วยผลของปาก อิ่มใจด้วยผลผลิตของริมฝีปาก
21ลิ้นมีอำนาจชี้เป็นชี้ตาย และคนที่ชอบพูด ก็จะได้กินผลของมัน
22ผู้ที่พบภรรยาก็พบของดี และได้รับความโปรดปรานจากพระยาห์เวห์
23คนยากจนขอความเมตตา แต่คนร่ำรวยตอบอย่างหยาบคาย
24คนที่มีเพื่อนเชื่อถือไม่ได้ก็พินาศ แต่ก็มีเพื่อนที่เหนียวแน่นยิ่งกว่าพี่น้อง