1ข้าคือผู้ที่เห็นความทุกข์ลำเค็ญ จากไม้เรียวแห่งความโกรธเกรี้ยวของพระยาห์เวห์
2พระองค์ขับไล่ข้าออกมาเดิน ในความมืดมน ไม่ใช่ความสว่าง
3อันที่จริงพระองค์หันมาเล่นงานข้าพเจ้า ครั้งแล้วครั้งเล่าตลอดวันคืน
4พระองค์ทำให้เนื้อและหนังของข้าเหี่ยวไป และหักกระดูกของข้า
5พระองค์ล้อมกรอบข้าไว้ ด้วยความขมขื่นและลำเค็ญ
6พระองค์ทำให้ข้าอยู่ในความมืด เหมือนคนที่ตายไปนานแล้ว
7พระองค์ล้อมข้าไว้ไม่ให้หนีไปได้ พระองค์ถ่วงข้าด้วยโซ่ตรวน
8แม้เมื่อข้าวิงวอนขอความช่วยเหลือ พระองค์ก็ไม่รับฟังคำอธิษฐานของข้า
9พระองค์วางศิลากั้นทางของข้า ทำให้หนทางของข้านั้นคดเคี้ยว
10พระองค์เป็นดั่งหมีที่คอยตะครุบ ดั่งสิงโตที่ซุ่มอยู่
11พระองค์ลากข้าออกจากทาง และฉีกข้าเป็นชิ้นๆ แล้วทิ้งข้าไว้ไม่มีใครช่วยเหลือ
12พระองค์โก่งคันธนู และข้าเป็นเป้าธนูของพระองค์
13ลูกธนูจากแล่งของพระองค์ เสียบทะลุหัวใจของข้า
14ข้าเป็นที่หัวเราะเยาะของพี่น้องร่วมชาติ พวกเขาร้องเพลงล้อเลียนข้าวันยังค่ำ
15พระองค์ให้ข้าอิ่มด้วยสมุนไพรรสขม และให้ดื่มน้ำบอระเพ็ด
16พระองค์เลาะฟันข้าด้วยกรวด เหยียบย่ำข้าจมฝุ่นธุลี
17สันติสุขถูกพรากไปจากใจของข้า ข้าลืมไปแล้วว่าความเจริญรุ่งเรืองเป็นอย่างไร
18ข้าพเจ้าจึงพูดว่า “ศักดิ์ศรีของข้าสูญสิ้นเสียแล้ว และทุกสิ่งที่คาดหวังจากพระยาห์เวห์ก็พังทลาย”
19โปรดระลึกถึงเมื่อข้าทุกข์เข็ญและระหกระเหิน ความขมขื่นและบอระเพ็ดที่ข้าได้รับ
20ข้าพเจ้าจดจำสิ่งเหล่านี้ได้ดี และจิตใจของข้าก็หดหู่อยู่ภายใน
21ถึงกระนั้นข้าก็คิดถึงเรื่องนี้ขึ้นมา และข้าจึงมีความหวัง
22เพราะความรักยิ่งใหญ่ของพระยาห์เวห์เราจึงไม่พินาศไป เพราะเมตตาของพระองค์ไม่เคยยั้งหยุด
23มีมาใหม่ทุกเช้า ความซื่อสัตย์ของพระองค์ยิ่งใหญ่นัก
24ข้าพเจ้าพูดกับตนเองว่า “พระยาห์เวห์เป็นทั้งหมดที่ข้ามี ฉะนั้นข้าจะรอคอยพระองค์”
25พระยาห์เวห์ดีต่อผู้ที่ฝากความหวังไว้กับพระองค์ ดีต่อผู้ที่แสวงหาพระองค์
26เป็นการดีที่จะสงบรอคอย ความรอดจากพระยาห์เวห์
27เป็นการดีที่คนเราจะแบกแอกไว้ ขณะยังหนุ่มสาว
28ให้เขานั่งเงียบๆ อยู่แต่ลำพัง เพราะพระองค์วางแอกนั้นไว้บนเขา
29ให้เขาจำนนซบหน้าลงกับดิน เพราะอาจยังมีความหวัง
30ให้เขาเอียงแก้มให้ผู้ที่จะตบเขา และให้เขายอมรับความอัปยศอดสู
31เพราะพระยาห์เวห์ ไม่ทอดทิ้งใครตลอดไป
32ถึงแม้พระองค์ทำให้เกิดความทุกข์โศก แต่ก็ยังจะแสดงความเมตตา ตามความรักมั่นคงอันยิ่งใหญ่ของพระองค์
33เพราะพระองค์ไม่เต็มใจที่จะนำความทุกข์ยาก หรือความโศกเศร้ามาสู่ใครเลย
34การเหยียบย่ำ นักโทษทั้งหมดในแผ่นดิน
35การปฏิเสธสิทธิ์ของผู้คน ต่อหน้าองค์ผู้สูงสุด
36การกีดกันพวกเขาจากความยุติธรรม พระยาห์เวห์จะไม่เห็นสิ่งเหล่านี้หรือ
37หากพระยาห์เวห์ไม่ได้มีประกาศิตไว้ ผู้ใดเล่าจะสั่งให้มันเกิดขึ้นได้
38ทั้งหายนะและสิ่งดีงาม ล้วนมาจากปากขององค์ผู้สูงสุดไม่ใช่หรือ
39ควรหรือที่คนจะบ่น เมื่อถูกลงโทษเพราะบาปของตน
40ให้เราสำรวจตรวจตราวิถีทางของเราเอง และให้เรากลับมาหาพระยาห์เวห์
41ให้เราชูใจและชูมือขึ้นอธิษฐาน ต่อพระเจ้าในสวรรค์และกล่าวว่า
42“เราได้ทำบาปและกบฏ และพระองค์ไม่ได้ให้อภัย
43พระองค์คลุมตนเองไว้ด้วยความโกรธ และตามล่าเรา พระองค์ประหารโดยไม่ปรานี
44พระองค์คลุมตนเองไว้ด้วยเมฆ เพื่อไม่ให้คำอธิษฐานขึ้นถึงพระองค์ได้
45พระองค์ทำให้เราเป็นกากเดนและเศษขยะ ท่ามกลางชนชาติทั้งหลาย
46ศัตรูทั้งปวงของเรา เปิดปากว่าร้ายเรา
47พวกข้าเผชิญความน่าสะพรึงกลัว การหลอกลวงและความพินาศย่อยยับ”
48ธารน้ำตาไหลหลั่งจากตาของข้า เพราะชนชาติของข้าถูกทำลาย
49น้ำตาของข้าจะหลั่งไม่หยุดหย่อน ไม่หยุดพัก
50จนกว่าพระยาห์เวห์จะมองลงมา จากฟ้าสวรรค์และเห็น
51สิ่งที่เห็นทำให้จิตใจของข้าทุกข์ระทม เพราะหญิงทุกคนในเมืองของข้า
52บรรดาผู้ที่เป็นศัตรูกับข้าโดยไม่มีเหตุ ตามล่าข้าเหมือนล่านก
53พวกเขามุ่งปลิดชีวิตข้าในบ่อ และขว้างก้อนหินใส่ข้า
54น้ำไหลท่วมมิดศีรษะของข้า จนข้าคิดว่าตัวเองถึงจุดจบแล้ว
55พระยาห์เวห์ ข้าร้องเรียกนามของพระองค์ จากก้นบ่อ
56พระองค์ได้ยินข้าอ้อนวอนว่า “ขออย่าปิดหู จากคำร้องขอการบรรเทาของข้า”
57พระองค์มาใกล้เมื่อข้าร้องเรียกพระองค์ และพระองค์พูดว่า “อย่ากลัวเลย”
58พระยาห์เวห์ พระองค์รับคดีความของข้า พระองค์ไถ่ชีวิตของข้า
59พระยาห์เวห์ พระองค์เห็นความผิดที่เขาทำกับข้า ขอให้ความเป็นธรรมแก่ข้า!
60พระองค์เห็นความแค้นลึกล้ำของพวกเขา แผนการทั้งหมดที่พวกเขาต่อต้านข้า
61พระยาห์เวห์ พระองค์ได้ยินคำดูหมิ่นของพวกเขาแล้ว แผนการทั้งหมดที่พวกเขาต่อต้านข้า
62สิ่งที่พวกศัตรูซุบซิบพึมพำ ว่าร้ายข้าตลอดทั้งวัน
63โปรดมองดูพวกเขา! จะลุกเหินเดินนั่ง พวกเขาก็ร้องเพลงถากถางข้า
64พระยาห์เวห์ ขอตอบแทนพวกเขาให้สาสม กับสิ่งที่มือของพวกเขาได้ทำ
65ขอคลี่ผ้าคลุมใจของพวกเขา ขอให้คำสาปแช่งของพระองค์ตกแก่พวกเขา!
66ขอรุกไล่พวกเขาด้วยความโกรธและทำลายพวกเขา จากภายใต้ฟ้าสวรรค์ของพระยาห์เวห์