1แล้วโยชูวาลูกชายของนูนส่งสายสืบสองคนไปจากชิทธีมอย่างลับๆ และสั่งว่า “จงไปดูทั่วดินแดนนั้น โดยเฉพาะที่เมืองเยรีโค” คนทั้งสองเข้าไปถึงบ้านของหญิงโสเภณีชื่อราหับและพักอยู่ที่นั่น
2มีคนไปบอกกษัตริย์เยรีโคว่า “ดูเถิด! เมื่อคืนมีชาวอิสราเอลบางคนเข้ามา เพื่อสืบดูดินแดนนี้”
3กษัตริย์เยรีโคจึงส่งคนมาสั่งราหับว่า “จงนำตัวคนที่มาพักในบ้านของเจ้าออกมา เพราะเป็นสายสืบมาสืบทั่วดินแดนของเรา”
4แต่เธอได้ซ่อนตัวคนทั้งสองไว้ จึงพูดว่า “ใช่ พวกเขามาที่นี่ แต่ดิฉันไม่รู้ว่าเขามาจากไหน
5พวกเขาออกจากเมืองไปตอนพลบค่ำ ใกล้เวลาปิดประตูเมือง ดิฉันไม่รู้ว่าเขาไปทางไหน ถ้าพวกท่านรีบตามไปอาจจะทัน”
6(ที่จริงเธอพาคนทั้งสองขึ้นไปบนดาดฟ้า ให้ซ่อนตัวอยู่ใต้กองเส้นป่านที่ผึ่งอยู่)
7คนเหล่านั้นจึงไล่ตามสายสืบไปตามถนน ซึ่งทอดไปยังท่าข้ามแม่น้ำจอร์แดน และทันทีที่คนไล่ตามออกไป ประตูเมืองก็ปิดลง
8ราหับขึ้นไปพบคนทั้งสองก่อนที่พวกเขาจะเข้านอน
9เธอกล่าวกับเขาว่า “ดิฉันรู้ว่าพระยาห์เวห์ยกดินแดนนี้ให้ท่าน และเราทุกคนกลัวท่านมาก ทุกคนที่อาศัยอยู่ในดินแดนนี้จึงตกอยู่ในความกลัวเพราะท่าน
10เราได้ยินเรื่องที่พระยาห์เวห์ให้ทะเลแดงแห้งเป็นทางผ่านแก่พวกท่านตอนที่ท่านออกมาจากอียิปต์ และเราได้ยินถึงสิ่งที่ท่านทำกับสิโหนและโอก กษัตริย์ทั้งสองของชาวอาโมไรต์ทางฟากตะวันออกของแม่น้ำจอร์แดนซึ่งท่านทำลายล้างจนหมดสิ้น
11เมื่อได้ฟังแล้วเราทุกคนก็มีใจหวาดหวั่นขวัญผวา เพราะพระยาห์เวห์พระเจ้าของท่านเป็นพระเจ้าแห่งฟ้าสวรรค์เบื้องบนและแผ่นดินโลกเบื้องล่าง
12บัดนี้ขอท่านโปรดสาบานในนามพระยาห์เวห์ว่า ท่านจะแสดงความเมตตาต่อครอบครัวของดิฉันเพราะดิฉันได้เมตตาต่อท่าน โปรดให้เครื่องหมายที่ชัดเจนอย่างหนึ่งไว้
13ว่าท่านจะไว้ชีวิตพ่อแม่ พี่น้องชายหญิงของดิฉันกับคนทั้งหมดของพวกเขา และว่าท่านจะช่วยพวกเราให้รอดพ้นจากความตาย”
14คนทั้งสองให้ความมั่นใจแก่เธอว่า “ชีวิตแลกด้วยชีวิต หากเจ้าไม่แพร่งพรายสิ่งที่เราทำอยู่ เราจะสัตย์ซื่อและกรุณาเจ้าเมื่อพระยาห์เวห์มอบดินแดนนี้แก่เรา”
15เธอจึงเอาเชือกหย่อนลงทางหน้าต่าง ให้พวกเขาไต่ลงไป เนื่องจากบ้านของเธอเป็นส่วนหนึ่งของกำแพงเมือง
16เธอบอกพวกเขาว่า “หนีไปซ่อนที่เนินเขาเถิด รออยู่สักสามวันจนกว่าคนที่เที่ยวตามหาท่านกลับเข้ามา แล้วจึงค่อยไป”
17ตอนนี้ชายทั้งสองบอกเธอว่า “เราจะพ้นจากข้อผูกมัดที่เจ้าให้เราสาบาน
18ถ้าเจ้าไม่ทำตามนี้ เมื่อเราบุกเข้ามาในดินแดน ถ้าเจ้าไม่ผูกเชือกสีแดงไว้ตรงหน้าต่าง ที่เจ้าหย่อนเราลงมา ถ้าเจ้าไม่พาพ่อแม่พี่น้อง ทุกคนในครอบครัว มาอยู่ในบ้านของเจ้า
19ถ้าใครในพวกเจ้าออกนอกบ้านไปที่ถนน เขาต้องรับผิดชอบต่อการตายของตัวเอง เราจะไม่รับผิดชอบ ส่วนคนที่อยู่ในบ้านกับเจ้า การตายของพวกเขาเราจะรับผิดชอบ
20แต่หากเจ้าแพร่งพรายสิ่งที่เราทำอยู่ เราก็จะพ้นจากข้อผูกมัดที่เจ้าให้เราสาบานไว้”
21เธอตอบว่า “ตกลงตามที่ท่านว่า” แล้วราหับก็ส่งคนทั้งสองไป พวกเขาก็จากไป และเธอผูกเชือกแดงไว้ที่หน้าต่างบานนั้น
22สายสืบทั้งสองขึ้นไปบนเนินเขา ค้างอยู่ที่นั่นสามวัน จนกลุ่มคนที่ตามหาตัวเขากลับมาในเมืองนั้น หลังจากเที่ยวตามหาตลอดทางแล้วไม่พบ
23จากนั้นคนทั้งสองก็ลงจากเนินเขา ลุยข้ามแม่น้ำไปรายงานให้โยชูวาลูกชายของนูนทราบทุกเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นโดยตลอด
24พวกเขากล่าวแก่โยชูวาว่า “พระยาห์เวห์มอบดินแดนทั้งหมดนั้นแก่เราอย่างแน่นอน ทุกคนที่นั่นหวาดหวั่นขวัญผวาเพราะพวกเรา”