1โยบพูดต่อไปว่า
2ตราบใดที่พระเจ้ามีชีวิตอยู่ พระองค์ปฏิเสธที่จะให้ความยุติธรรมแก่ข้า องค์ผู้มีฤทธิ์ ผู้ทำให้ชีวิตข้าขมขื่น
3ตราบใดที่ข้ายังมีชีวิตอยู่ ตราบใดที่ข้ายังมีลมหายใจจากพระเจ้า
4ตราบนั้นริมฝีปากของข้าจะไม่พูดสิ่งชั่วร้าย และลิ้นของข้าจะไม่พูดโกหก
5ข้าจะไม่มีวันยอมรับว่าพวกเจ้าเป็นฝ่ายถูก จนตายข้าก็ขอยืนยันว่าข้าซื่อสัตย์สุจริต
6ข้าจะยึดมั่นในความบริสุทธิ์และจะไม่ปล่อยมันไป มโนธรรมของข้าจะไม่ตำหนิข้าตราบชั่วชีวิต
7ขอให้ศัตรูของข้าเป็นเหมือนคนชั่ว ขอให้ปฏิปักษ์ของข้าเป็นเหมือนคนอยุติธรรม!
8เพราะคนอธรรมจะมีความหวังอะไร เมื่อพวกเขาถูกตัดขาด เมื่อพระเจ้าคร่าชีวิตพวกเขาไป
9เมื่อความทุกข์ลำบากมาถึงพวกเขา พระเจ้าฟังเสียงร้องของพวกเขาหรือ
10พวกเขาจะปีติยินดีในองค์ผู้มีฤทธิ์หรือ จะร้องหาพระเจ้าตลอดเวลาหรือ
11ข้าจะสอนเจ้าเรื่องฤทธิ์เดชของพระเจ้า จะไม่ปิดบังวิถีทางขององค์ผู้มีฤทธิ์
12เจ้าเองก็ได้เห็นทั้งหมดนี้แล้ว ทำไมจึงยังพูดเหลวไหลอีก
13นี่คือชะตากรรมที่พระเจ้ากำหนดให้คนชั่วร้าย เป็นมรดกที่คนอำมหิตได้รับจากองค์ผู้มีฤทธิ์
14ถึงเขามีลูกหลานมากมาย แต่ก็จะเป็นเหยื่อของคมดาบ และเชื้อสายของเขาจะไม่มีวันพอกิน
15คนที่รอดชีวิตก็จะถูกฝังด้วยโรคระบาด และภรรยาม่ายของเขาจะไม่คร่ำครวญ
16ถึงแม้เขาสะสมเงินไว้มากมายดั่งฝุ่นธุลี และมีเสื้อผ้าเป็นกองๆ เหมือนกองดินเหนียว
17ผู้ชอบธรรมจะนำสิ่งที่เขาสะสมไว้มาใส่ และคนไร้ผิดจะเอาเงินของเขามาแบ่งกัน
18บ้านที่เขาสร้างขึ้นเหมือนรังของดักแด้ เหมือนกระท่อมที่คนเฝ้ายามสร้างขึ้น
19เขานอนลงบนกองเงินกองทอง แต่เขาจะไม่ได้ทำอย่างนั้นอีกต่อไป เพราะเมื่อเขาลืมตา ทุกอย่างก็สูญสิ้นไป
20ความสยดสยองจู่โจมเขาเหมือนน้ำท่วม และพายุซัดเขาไปในยามราตรี
21ลมตะวันออกพัดเขาไป กวาดเขาไปจากที่ของเขา
22มันพัดกระหน่ำเขาอย่างไม่ปรานี ขณะที่เขาพยายามจะหนีจากอำนาจของมัน
23มันก็ปรบมือเยาะเย้ย และขู่เขาไปจากที่ของเขา