1อีกวันหนึ่งเมื่อทูตสวรรค์มาร่วมชุมนุมกันต่อหน้าพระยาห์เวห์และซาตานก็มาอยู่ต่อหน้าพระยาห์เวห์ด้วย
2พระยาห์เวห์ถามซาตานว่า “เจ้ามาจากไหน” ซาตานตอบพระยาห์เวห์ว่า “จากการเที่ยวไปมาทั่วโลก”
3พระยาห์เวห์จึงพูดกับซาตานว่า “เจ้าสังเกตดูโยบผู้รับใช้ของเราหรือไม่ ในโลกนี้ไม่มีใครเหมือนเขา เพราะเขาเป็นคนดีไม่มีที่ติ เที่ยงธรรม ยำเกรงพระเจ้า และห่างจากความชั่ว เขายังซื่อสัตย์ภักดีต่อเรา ทั้งที่เจ้าท้าทายให้เราทำลายเขาโดยไม่มีเหตุ”
4ซาตานตอบว่า “หนังแทนหนัง! คนเรายอมเสียทุกสิ่งเพื่อแลกชีวิตของตน
5ตอนนี้พระองค์ลองยื่นมือออกไปทำลายเนื้อหนังและกระดูกของเขาดูสิ รับรองว่าเขาจะแช่งด่าพระองค์ต่อหน้าแน่นอน”
6พระยาห์เวห์พูดว่า “ก็เอาสิ เจ้าจะทำอะไรเขาก็ได้ แต่ต้องไว้ชีวิตเขา”
7ซาตานจึงไปจากพระยาห์เวห์ แล้วทรมานโยบให้เจ็บปวดด้วยฝีซึ่งลามตั้งแต่ฝ่าเท้าถึงกระหม่อม
8โยบเอาเศษหม้อแตกขูดเนื้อตัวขณะนั่งอยู่กลางกองขี้เถ้า
9ภรรยาของโยบพูดกับเขาว่า “ท่านจะยังคงซื่อสัตย์ต่อพระเจ้าอีกหรือ จงแช่งพระเจ้าแล้วตายเสียเถอะ!”
10โยบตอบว่า “เธอพูดเหมือนคนโง่เขลาเราจะรับแต่สิ่งดีๆ จากพระเจ้า แต่ไม่ยอมรับความทุกข์ร้อนเลยหรือ” ในเหตุการณ์ทั้งหมดนี้โยบไม่ได้ทำบาปในสิ่งที่เขาพูดเลย
11เมื่อเพื่อนสามคนของโยบ คือเอลีฟัสชาวเทมาน บิลดัดชาวชูอาห์ และโศฟาร์ชาวนาอามาห์ ได้ข่าวเรื่องความทุกข์ร้อนทั้งสิ้นที่เกิดขึ้นกับเขา จึงนัดกันออกจากบ้านเพื่อไปร่วมทุกข์และให้กำลังใจโยบ
12เมื่อพวกเขาเห็นโยบแต่ไกลก็จำเขาแทบไม่ได้ พวกเขาต่างร้องไห้เสียงดัง ฉีกเสื้อผ้า และโปรยฝุ่นใส่ศีรษะ
13แล้วก็นั่งบนพื้นเป็นเพื่อนโยบเจ็ดวันเจ็ดคืน ไม่มีใครเอ่ยอะไรสักคำ เพราะเห็นว่าโยบทุกข์ทรมานสาหัสเพียงใด