1โศฟาร์ชาวนาอามาห์จึงโต้ตอบว่า
2“จะให้ฟังไปอย่างนี้โดยไม่ตอบใช่ไหม หรือนักพูดคนนี้จะให้ถือว่าเป็นฝ่ายถูก
3คำพูดไร้สาระของเจ้าจะทำให้คนอื่นนิ่งเงียบหรือ หรือจะไม่ให้ใครติเตียนเมื่อเจ้าพูดเสียดสี
4เจ้าบอกพระเจ้าว่า ‘ความเชื่อของข้าไร้ที่ติ และข้าบริสุทธิ์ในสายตาของพระองค์’
5ข้าอยากให้พระเจ้าพูดเสียจริง ให้พระองค์เปิดริมฝีปากโต้ตอบเจ้า
6และเปิดเผยความลี้ลับแห่งสติปัญญาแก่เจ้า เพราะสติปัญญาแท้นั้นมีสองด้าน รู้เถิดว่าพระเจ้าลืมบาปบางอย่างของเจ้าด้วยซ้ำ
7เจ้าเข้าใจความล้ำลึกของพระเจ้าได้หรือ เจ้าคะเนขอบเขตขององค์ผู้มีฤทธิ์ได้ไหม
8สิ่งเหล่านี้สูงกว่าฟ้าสวรรค์ เจ้าจะทำอะไรได้ ลึกกว่าแดนมรณา เจ้าจะรู้อะไรได้
9หากจะวัดก็ยาวกว่าแผ่นดิน และกว้างกว่าทะเล
10ถ้าพระองค์มาจับเจ้าขังคุก และเรียกตัวมาขึ้นศาล ใครจะยับยั้งพระองค์ได้
11พระองค์รู้แน่ว่าใครโกหกหลอกลวง เมื่อพระองค์เห็นความชั่วร้ายจะไม่ใส่ใจหรือ
12คนโง่จะฉลาดได้ก็ต่อเมื่อ ลาป่าออกลูกเป็นคน
13กระนั้น ถ้าเจ้าทุ่มเทใจให้พระเจ้า และชูมือออกไปหาพระองค์
14ถ้าเจ้าทิ้งบาปในมือของเจ้า และไม่ยอมให้ความชั่วอยู่ในเต็นท์ของเจ้า
15เจ้าก็จะเงยหน้าขึ้นได้โดยปราศจากความผิด จะยืนหยัดมั่นคงและปราศจากความกลัว
16เจ้าจะลืมความทุกข์ยากได้แน่นอน เหมือนสายน้ำที่ไหลผ่านไปแล้ว
17ชีวิตจะเจิดจ้ากว่าเที่ยงวัน และความมืดจะกลับเป็นเหมือนยามเช้า
18เจ้าจะมั่นคงเพราะมีความหวัง จะดูแลตนเองและพักผ่อนโดยปลอดภัย
19เจ้าจะนอนลงโดยไม่ต้องกลัว และคนมากมายจะมาขอพึ่งเจ้า
20แต่คนชั่วร้ายจะมืดแปดด้าน และหมดทางหนี ความหวังเดียวของเขาคือความตาย”