1หลังจากที่กษัตริย์เนบูคัดเนสซาร์แห่งบาบิโลนได้คุมตัวเยโฮยาคีนลูกชายของกษัตริย์เยโฮยาคิมแห่งยูดาห์ และกวาดต้อนบรรดาข้าราชการ คนงานที่มีฝีมือ และช่างเหล็กจากเยรูซาเล็มไปเป็นเชลยที่บาบิโลน พระยาห์เวห์แสดงให้ข้าพเจ้าเห็นผลมะเดื่อสองกระจาดวางอยู่ที่หน้าวิหารของพระยาห์เวห์
2กระจาดหนึ่งมีผลมะเดื่อที่ดีมากเหมือนมะเดื่อสุกต้นฤดู ส่วนอีกกระจาดมีมะเดื่อที่เน่ามาก เน่าจนกินไม่ได้
3แล้วพระยาห์เวห์พูดถามข้าพเจ้าว่า “เยเรมีย์ เจ้าเห็นอะไรบ้าง” ข้าพเจ้าตอบว่า “เห็นผลมะเดื่อที่ดีก็ดีมาก ที่เน่าก็เน่าจนกินไม่ได้”
4แล้วถ้อยคำของพระยาห์เวห์มาถึงข้าพเจ้าว่า
5“พระยาห์เวห์พระเจ้าแห่งอิสราเอลพูดว่า ‘เราถือว่าเชลยจากยูดาห์ ซึ่งเราส่งไปยังดินแดนของชาวบาบิโลนนั้นเหมือนผลมะเดื่อที่ดี
6เราจะจับตาดูเขาเพื่อประโยชน์สุขของเขา และนำเขากลับมายังดินแดนแห่งนี้อีก เราจะสร้างพวกเขาขึ้นและไม่รื้อลง เราจะปลูกและไม่ถอนทิ้ง
7เราจะมอบจิตใจให้พวกเขารู้จักว่า เราคือพระยาห์เวห์ พวกเขาจะเป็นคนของเรา และเราจะเป็นพระเจ้าของเขา เพราะเขาจะกลับมาหาเราอย่างสุดใจ’
8พระยาห์เวห์พูดว่า ‘แต่เหมือนผลมะเดื่อเน่า ซึ่งเน่าจนกินไม่ได้ เราจะจัดการกษัตริย์เศเดคียาห์แห่งยูดาห์ ข้าราชการของเขา และผู้ที่เหลือรอดจากเยรูซาเล็มอย่างนั้น ไม่ว่าพวกเขายังอยู่ในแผ่นดินนี้ หรืออาศัยอยู่ที่อียิปต์
9เราจะทำให้พวกเขาเป็นที่น่ารังเกียจเดียดฉันท์แก่อาณาจักรทั้งสิ้นในโลก เป็นคำติเตียน คำเปรียบเปรย คำสาปแช่ง และเป็นที่เย้ยหยัน ไม่ว่าเราจะเนรเทศเขาไปที่ใด
10เราจะส่งสงคราม การกันดารอาหาร และโรคระบาดไปเล่นงานพวกเขา จนกว่าเขาถูกทำลายไปจากดินแดนที่เราได้ยกให้แก่พวกเขาและบรรพบุรุษของเขา’ ”