1พระยาห์เวห์ประกาศว่า “วิบัติแก่บรรดาคนเลี้ยงแกะซึ่งทำลายและกระจายลูกแกะในท้องทุ่งของเราไป!”
2ฉะนั้น พระยาห์เวห์พระเจ้าแห่งอิสราเอลจึงพูดกับพวกคนเลี้ยงแกะ ซึ่งดูแลชนชาติของข้าพเจ้าว่า “เพราะเจ้าได้กระจายฝูงแกะของเราไป ขับไล่และไม่ได้ดูแลพวกเขา ฉะนั้น เราจะลงโทษพวกเจ้า เพราะความชั่วที่เจ้าได้ทำ” พระยาห์เวห์ประกาศดังนั้น
3“เราเองจะรวบรวมฝูงแกะที่เหลือออกจากประเทศต่างๆ ที่เราขับไล่พวกเขาไป และจะนำพวกเขากลับสู่ท้องทุ่งเดิม ที่ซึ่งพวกเขาจะมีลูกหลานเต็มบ้านเต็มเมือง
4เราจะตั้งคนเลี้ยงแกะเพื่อดูแลเขา และเขาจะไม่ต้องหวาดกลัวอีกต่อไป และจะไม่มีคนใดขาดหายไป” พระยาห์เวห์ประกาศดังนั้น
5พระยาห์เวห์ประกาศว่า “วันนั้นจะมาถึง เมื่อเราจะสถาปนากิ่งอันชอบธรรมให้ดาวิดผู้นั้นเป็นกษัตริย์ซึ่งจะปกครองอย่างชาญฉลาด และทำสิ่งที่ถูกต้องเที่ยงธรรมในแผ่นดิน
6ในยุคสมัยของเขา ยูดาห์จะได้รับการช่วยกู้ และอิสราเอลจะอยู่อย่างปลอดภัย เขาผู้นั้นจะได้ชื่อว่า ‘พระยาห์เวห์พระผู้ช่วยให้รอดที่ชอบธรรมของเรา’ ”
7พระยาห์เวห์ประกาศว่า “ฉะนั้น เมื่อเวลานั้นมาถึง ประชาชนจะไม่พูดต่อไปอีกว่า ‘พระยาห์เวห์ผู้นำชนอิสราเอลออกจากอียิปต์นั้นมีชีวิตอยู่แน่ฉันใด’
8แต่จะพูดว่า ‘พระยาห์เวห์ผู้นำลูกหลานอิสราเอลออกจากดินแดนทางเหนือ และจากทุกประเทศที่พระองค์เนรเทศเขาไปนั้นมีชีวิตอยู่แน่ฉันใด’ จากนั้นพวกเขาจะอาศัยอยู่ในดินแดนของตนเอง”
9พระวจนะของพระเจ้าเกี่ยวกับผู้เผยพระวจนะ ความว่า ดวงใจข้าพเจ้าแตกสลายอยู่ภายใน กระดูกทุกซี่สั่นสะท้าน ข้าพเจ้าเหมือนคนเมา เหมือนคนแข็งแรงที่ถูกเหล้าองุ่นครอบงำ เนื่องด้วยพระยาห์เวห์ และพระวจนะอันบริสุทธิ์ของพระองค์
10แผ่นดินเต็มไปด้วยคนคบชู้ เพราะคำสาปแช่งแผ่นดินก็แตกระแหง ทุ่งหญ้าในถิ่นทุรกันดารก็เหี่ยวเฉาไป เหล่าผู้เผยพระวจนะทำชั่ว และใช้อำนาจอย่างไม่เป็นธรรม
11“ทั้งปุโรหิตและผู้เผยพระวจนะล้วนแต่อธรรม แม้แต่ในวิหารของเรา เราก็ยังเห็นความชั่วช้าของเขา” พระยาห์เวห์ประกาศดังนั้น
12“ดังนั้นหนทางของพวกเขาจึงลื่น เขาจะถูกเนรเทศไปสู่ความมืดมิด และจะล้มตายที่นั่น เราจะนำภัยพิบัติมาสู่พวกเขา ในปีที่พวกเขาถูกลงโทษ” พระยาห์เวห์ประกาศดังนั้น
13“ในหมู่ผู้เผยพระวจนะของสะมาเรีย เราเห็นสิ่งน่ารังเกียจคือ พวกเขาพยากรณ์ในนามพระบาอัล และนำประชาชนอิสราเอลของเราหลงผิด
14และเราก็เห็นสิ่งน่าขยะแขยง ในหมู่ผู้เผยพระวจนะของเยรูซาเล็มคือ พวกเขาคบชู้และอยู่ในความหลอกลวง พวกเขาเสริมกำลังมือของคนชั่ว เพื่อไม่ให้ใครสักคนหันกลับจากความชั่วของตน สำหรับเรา พวกเขาเป็นเหมือนโสโดม ชาวเยรูซาเล็มเป็นเหมือนโกโมราห์”
15ฉะนั้น พระยาห์เวห์ผู้มีฤทธิ์พูดเกี่ยวกับผู้เผยพระวจนะว่า “เราจะทำให้พวกเขากินอาหารขม และดื่มน้ำมีพิษ เพราะความอธรรมระบาดไปทั่วดินแดน จากพวกผู้เผยพระวจนะของเยรูซาเล็ม”
16พระยาห์เวห์ผู้มีฤทธิ์พูดว่า “อย่าฟังสิ่งที่พวกผู้เผยพระวจนะพยากรณ์แก่เจ้า พวกเขาให้แต่ความหวังลมๆ แล้งๆ แจ้งนิมิตต่างๆ จากความคิดของตน ไม่ใช่ถ้อยคำจากพระโอษฐ์ของพระยาห์เวห์
17เขาพร่ำบอกคนที่หมิ่นเราว่า ‘พระยาห์เวห์พูดดังนี้ว่า พวกท่านจะอยู่เย็นเป็นสุข’ และบอกทุกคนที่ทำตามใจดื้อรั้นว่า ‘จะไม่มีภัยอันตรายเกิดขึ้นกับท่าน’
18แต่มีคนไหนในพวกเขายืนอยู่ในที่ชุมนุมของพระยาห์เวห์บ้าง เพื่อจะเห็นหรือได้ยินพระวจนะของพระองค์ มีใครบ้างที่ฟังและได้ยินถ้อยคำของพระองค์
19ดูเถิด พายุของพระยาห์เวห์ จะปะทุขึ้นด้วยความเกรี้ยวกราด เป็นพายุหมุนลงมา เหนือศีรษะของบรรดาคนชั่วร้าย
20ความโกรธของพระยาห์เวห์จะไม่หันกลับ จนกว่าจะบรรลุเป้าหมาย ในใจของพระองค์ ในภายภาคหน้า เจ้าจะเข้าใจสิ่งนี้แจ่มแจ้ง
21เราไม่ได้ส่งผู้เผยพระวจนะเหล่านี้มา แต่พวกเขาก็พูดถ้อยคำของตน เราไม่ได้พูดอะไรกับเขา แต่พวกเขาก็พยากรณ์
22แต่หากเขายืนอยู่ในที่ประชุมของเรา ก็คงจะประกาศถ้อยคำของเราแก่ประชาชน และชักจูงให้ประชาชนหันจากวิถี และการกระทำชั่วร้ายของตน”
23พระยาห์เวห์ประกาศว่า “เราเป็นพระเจ้าผู้อยู่ใกล้แค่นั้นหรือ ไม่เป็นพระเจ้าผู้อยู่ห่างไกลด้วยหรือ”
24พระยาห์เวห์ประกาศว่า “ใครจะซ่อนในที่ลับ จนเรามองไม่เห็นได้หรือ” พระยาห์เวห์ประกาศว่า “เราอยู่ทั่วฟ้าสวรรค์และแผ่นดินโลกไม่ใช่หรือ
25เราได้ยินคำพูดของผู้เผยพระวจนะ ซึ่งพยากรณ์เท็จโดยอ้างนามของเรา พวกเขาพูดว่า ‘ข้าพเจ้าฝันเห็น! ข้าพเจ้าฝันเห็น!’
26สิ่งนี้จะคงอยู่ในใจของผู้เผยพระวจนะเท็จ ผู้พยากรณ์ภาพหลอนในใจตนเองนานเท่าไร
27พวกเขาคิดว่าความฝันที่ตนเล่าสู่กันฟัง จะทำให้ประชาชนของเราลืมนามของเรา เหมือนที่บรรพบุรุษของพวกเขาลืมนามของเราไปกราบไหว้พระบาอัล
28ให้ผู้เผยพระวจนะเหล่านี้เล่าความฝันของเขา แต่ผู้ที่มีถ้อยคำของเราพูดอย่างซื่อสัตย์ เพราะฟางข้าวก็ต่างจากเมล็ดข้าวไม่ใช่หรือ” พระยาห์เวห์ประกาศดังนั้น
29พระยาห์เวห์ประกาศว่า “ถ้อยคำของเราเหมือนไฟ และเหมือนค้อนที่ทุบหินแตกเป็นเสี่ยงๆ ไม่ใช่หรือ”
30พระยาห์เวห์ประกาศว่า “ฉะนั้นเราเป็นศัตรูกับผู้เผยพระวจนะที่พยากรณ์แล้วอ้างว่าเป็นถ้อยคำของเรา และพวกเขาขโมยถ้อยคำเหล่านั้นจากกันและกัน”
31พระยาห์เวห์ประกาศว่า “ถูกแล้ว เราเป็นศัตรูกับผู้เผยพระวจนะซึ่งกระดกลิ้นตัวเอง แต่ก็ยังอ้างว่า ‘พระยาห์เวห์ประกาศว่า’ ”
32พระยาห์เวห์ประกาศว่า “แน่ละ เราเป็นศัตรูกับผู้พยากรณ์เท็จที่เล่าฝันซึ่งกุขึ้นเอง พวกเขาชักนำประชาชนของเราให้หลงผิดโดยคำโกหก ทั้งที่เราไม่ได้ส่งหรือแต่งตั้งเขาไป เขาไม่มีประโยชน์กับประชาชนเหล่านี้แม้แต่น้อย” พระยาห์เวห์ประกาศดังนั้น
33“เมื่อประชาชน ผู้เผยพระวจนะหรือปุโรหิตมาถามเจ้าว่า ‘วันนี้มีถ้อยคำอะไรจากพระยาห์เวห์บ้าง’ เจ้าจงตอบว่า ‘ถ้อยคำน่ะหรือ พระยาห์เวห์ประกาศว่า เราจะเหวี่ยงเจ้าทิ้ง’
34ถ้าปุโรหิตหรือผู้เผยพระวจนะหรือผู้หนึ่งผู้ใดแอบอ้างว่า ‘นี่คือถ้อยคำจากพระยาห์เวห์’ เราจะลงโทษเขากับครอบครัวของเขา
35ที่พวกเจ้าแต่ละคนเฝ้าถามกับเพื่อนฝูงและคนอิสราเอลอื่นๆ ว่า ‘พระยาห์เวห์มีถ้อยคำตอบว่าอย่างไร’ หรือ ‘พระยาห์เวห์ได้พูดอะไร’
36แต่เจ้าอย่าพูดว่า ‘นี่คือถ้อยคำของพระยาห์เวห์’ อีกเลย เพราะถ้อยคำนั้นก็เป็นคำพูดของแต่ละคนเอง เจ้าจึงบิดเบือนพระวจนะของพระเจ้าผู้มีชีวิตอยู่ พระยาห์เวห์ผู้มีฤทธิ์พระเจ้าของเรา
37พวกเจ้ามักพูดกับผู้เผยพระวจนะว่า ‘พระยาห์เวห์มีถ้อยคำตอบท่านว่าอย่างไร’ หรือ ‘พระยาห์เวห์ได้พูดอะไร’
38แม้เจ้าอ้างว่า ‘นี่คือถ้อยคำจากพระยาห์เวห์’ พระยาห์เวห์พูดดังนี้ว่า เจ้าใช้คำพูดว่า ‘นี่คือถ้อยคำจากพระยาห์เวห์’ ทั้งที่เราห้ามไม่ให้อ้างว่า ‘นี่คือถ้อยคำจากพระยาห์เวห์’
39ฉะนั้น เราจะลืมเจ้าและเหวี่ยงเจ้าไปให้พ้นหน้าเราอย่างแน่นอน พร้อมกับเมืองนี้ซึ่งเราได้ยกให้เจ้าและบรรพบุรุษของเจ้า
40เราจะนำความอัปยศตลอดกาลมาให้เจ้า ความอับอายเป็นนิตย์ซึ่งไม่มีวันลืม”