1แล้วพระยาห์เวห์พูดกับข้าพเจ้าว่า “ต่อให้โมเสสและซามูเอลมายืนต่อหน้าเรา เราก็จะไม่ใจอ่อนกับชนชาตินี้ เอาพวกเขาไปให้พ้นหน้าเรา! ไปให้พ้น!
2และหากพวกเขาถามเจ้าว่า ‘จะให้เราไปที่ไหน’ จงบอกพวกเขาว่า ‘พระยาห์เวห์พูดดังนี้ว่า ผู้ที่ถูกกำหนดให้ตายก็ไปตาย ผู้ที่ต้องตายในสงครามก็ตายในสงคราม ผู้ที่ต้องอดตายก็อดตาย และผู้ที่ต้องเป็นเชลยก็เป็นเชลย’ ”
3พระยาห์เวห์ประกาศว่า “เราจะแต่งตั้งผู้ทำลายสี่แบบเพื่อจัดการกับพวกเขาได้แก่ ดาบเพื่อเข่นฆ่า สุนัขเพื่อฉีกทึ้ง นกและสัตว์ป่าเพื่อกลืนกินและทำลาย
4เราจะทำให้พวกเขาเป็นที่น่าขยะแขยงแก่อาณาจักรทั้งสิ้นในโลก เพราะสิ่งที่มนัสเสห์ลูกชายกษัตริย์เฮเซคียาห์แห่งยูดาห์ได้ทำในเยรูซาเล็ม
5เยรูซาเล็ม ใครจะสงสารเจ้า ใครจะคร่ำครวญให้กับเจ้า จะมีใครถามทุกข์สุขของเจ้า”
6พระยาห์เวห์ประกาศว่า “เจ้าได้ละทิ้งเรา และถอยหลังอยู่ร่ำไป ดังนั้น เราจะยื่นมือออกไปทำลายเจ้า เราจะไม่อดกลั้นอีกต่อไป
7เราจะฝัดร่อนพวกเขาที่ประตูเมือง ด้วยส้อมฝัดข้าว เราจะนำวิปโยคและหายนะมาสู่ประชาชนของเรา เพราะเขาไม่หันจากวิถีของตน
8เราจะทำให้มีแม่ม่ายในหมู่พวกเขา มากยิ่งกว่าทรายในทะเล ตอนเที่ยงวันเราจะนำผู้ทำลาย มาเล่นงานแม่ของพวกคนหนุ่ม เราจะนำความปวดร้าวและความหวาดกลัว มาสู่พวกเขาอย่างฉับพลัน
9แม่ลูกเจ็ดจะเป็นลมหมดสติ และสิ้นลมหายใจ ตะวันของเธอจะลับเมื่อยังกลางวัน เธอต้องอับอายขายหน้า เราจะมอบผู้รอดชีวิตให้แก่ดาบ ต่อหน้าศัตรูทั้งหลาย” พระยาห์เวห์ประกาศดังนั้น
10อนิจจา แม่ของลูกที่ให้ลูกเกิดมา เป็นคนซึ่งทั้งแผ่นดินต่อสู้และชิงดีชิงเด่น! ลูกไม่เคยให้ใครหยิบยืม หรือหยิบยืมใคร แต่ทุกคนก็แช่งด่าลูก
11พระยาห์เวห์พูดว่า “แน่นอน เราจะช่วยกู้เจ้าเพื่อผลดีที่ตั้งใจไว้ แน่นอน เราจะทำให้ศัตรูของเจ้ามาอ้อนวอนเจ้า ในยามภัยพิบัติและยามทุกข์เข็ญ
12มนุษย์จะหักแท่งเหล็กจากภาคเหนือ หรือแท่งทองสัมฤทธิ์ได้หรือ
13เราจะทำให้ทรัพย์สมบัติ และความมั่งคั่งของเจ้าถูกริบไปเปล่าๆ เพราะบาปทั้งสิ้น ทั่วดินแดนของเจ้า
14เราจะให้พวกศัตรูจับเจ้าไปเป็นเชลย ในดินแดนที่เจ้าไม่รู้จัก เพราะโทสะของเราจะลุกเป็นไฟ มันจะเผาผลาญเจ้า
15พระยาห์เวห์ พระองค์เข้าใจ ขอระลึกถึงและดูแลข้าพเจ้า ขอพระองค์แก้แค้นคนที่ข่มเหงข้าพเจ้า พระองค์อดกลั้นไว้ช้านาน ขออย่านำข้าพเจ้าไปเสีย ขอระลึกว่าข้าพเจ้าทนการตำหนิเพราะเห็นแก่พระองค์เพียงใด
16เมื่อพระวจนะของพระองค์มาถึง ข้าพเจ้าก็กินพระวจนะนั้น เป็นความยินดีและปลื้มปีติในใจข้าพเจ้า เพราะเขาเรียกข้าพเจ้าตามนามของพระองค์ พระยาห์เวห์พระเจ้าผู้มีฤทธิ์
17ข้าพเจ้าไม่เคยนั่งในหมู่คนที่สรวลเสเฮฮา ไม่ร่วมรื่นเริงกับพวกเขา ข้าพเจ้านั่งอยู่ตามลำพังเพราะมือของพระองค์อยู่เหนือข้าพเจ้า และพระองค์ทำให้ข้าพเจ้าเต็มไปด้วยความขุ่นเคือง
18เหตุใดข้าพเจ้าปวดร้าวไม่สิ้นสุด และบาดแผลฉกรรจ์ของข้ารักษาไม่หาย พระองค์เป็นเหมือนลำธารที่ลวงข้าพเจ้า เหมือนน้ำพุที่ไม่มีน้ำ
19ฉะนั้น พระยาห์เวห์จึงพูดว่า ‘หากเจ้าหันกลับมา เราจะให้เจ้าคืนสู่ปกติสุข เพื่อเจ้าจะปรนนิบัติรับใช้เรา หากเจ้าพูดสิ่งที่มีคุณค่า ไม่พูดไร้สาระ เจ้าจะเป็นผู้แถลงถ้อยคำของเรา ให้ชนชาตินี้หันมาหาเจ้า แต่เจ้าต้องไม่หันไปหาเขา
20เราจะทำให้เจ้าเป็นกำแพงสำหรับชนชาตินี้ เป็นปราการทองสัมฤทธิ์แน่นหนา พวกเขาจะต่อสู้เจ้า แต่เอาชนะไม่ได้ เพราะเราอยู่กับเจ้า เพื่อจะกอบกู้และช่วยเจ้าให้รอด’ ” พระยาห์เวห์ประกาศดังนั้น
21“เราจะช่วยเจ้าจากเงื้อมมือของคนชั่ว และกู้เจ้าจากอุ้งมือของคนอำมหิต”