1พระยาห์เวห์พูดกับข้าพเจ้าว่า “ไปซื้อผ้าคาดเอวลินินมาคาดไว้ แต่อย่าให้มันถูกน้ำ”
2ฉะนั้นข้าพเจ้าจึงไปซื้อผ้าลินินผืนหนึ่งมาคาดเอวไว้ตามที่พระยาห์เวห์สั่ง
3แล้วถ้อยคำของพระยาห์เวห์มาถึงข้าพเจ้าเป็นครั้งที่สองว่า
4“จงเอาผ้าคาดเอวที่เจ้าซื้อและคาดอยู่นั้นออกไปที่แม่น้ำเพรัท และซ่อนมันไว้ในซอกหิน”
5ข้าพเจ้าจึงออกไปที่เพรัทและซ่อนมันไว้ตามที่พระยาห์เวห์สั่ง
6หลายวันต่อมา พระยาห์เวห์พูดกับข้าพเจ้าว่า “บัดนี้จงไปที่แม่น้ำนั้น เอาผ้าคาดเอวที่เราสั่งให้เจ้าซ่อนไว้มา”
7ข้าพเจ้าก็ไปที่เพรัทและขุดผ้าคาดเอวออกมาจากที่ซ่อน แต่บัดนี้มันขาดยุ่ยใช้การไม่ได้เลย
8แล้วถ้อยคำของพระยาห์เวห์มาถึงข้าพเจ้าว่า
9“พระยาห์เวห์พูดว่า ‘เราจะทำลายเกียรติภูมิของยูดาห์และเยรูซาเล็มอย่างนี้แหละ
10ประชาชนที่ชั่วร้ายเหล่านี้ ซึ่งไม่ฟังถ้อยคำของเรา ชอบดื้อดึงทำตามใจตนเอง และหันไปตามปรนนิบัตินมัสการพระอื่นๆ จะเป็นเหมือนผ้าคาดเอวนี้คือใช้การไม่ได้เลย!’
11พระยาห์เวห์ประกาศว่า ‘ผ้าคาดเอวแนบกับเอวคนฉันใด คนยูดาห์และคนอิสราเอลก็แนบสนิทกับเราเพื่อเป็นประชาชนของเรา เป็นเกียรติภูมิ ชื่อเสียง และคำสรรเสริญของเราฉันนั้น แต่พวกเขาไม่ยอมฟัง’
12จงบอกพวกเขาว่า ‘พระยาห์เวห์พระเจ้าแห่งอิสราเอลพูดว่าถุงหนังใส่เหล้าองุ่นทุกใบควรจะมีเหล้าองุ่นเต็ม’ และหากพวกเขาตอบว่า ‘เราก็รู้แล้วว่าถุงหนังใส่เหล้าองุ่นทุกใบควรจะมีเหล้าองุ่นเต็ม’
13ก็จงบอกพวกเขาว่า ‘พระยาห์เวห์พูดว่า เราจะทำให้คนที่อยู่ในดินแดนนี้เมามายตั้งแต่กษัตริย์ที่นั่งบนบัลลังก์ของดาวิด พวกปุโรหิตและผู้เผยพระวจนะ และทุกคนที่อยู่ในเยรูซาเล็ม
14เราจะจับพวกเขากระแทกกันเอง ไม่ว่าพ่อแม่หรือลูก เราจะไม่ให้ความสงสารหรือความเมตตาปราณีใดๆ มายับยั้งเราไม่ให้ทำลายเขา พระยาห์เวห์ประกาศดังนั้น’ ”
15จงฟังและใส่ใจ อย่าเย่อหยิ่ง เพราะพระยาห์เวห์พูดไว้แล้ว
16จงถวายเกียรติแด่พระยาห์เวห์พระเจ้าของท่าน ก่อนที่พระองค์จะนำความมืดมิดมา ก่อนที่เท้าของท่านสะดุดล้ม บนภูเขาอันมืดมน ท่านมุ่งหวังความสว่าง แต่พระองค์ผันแปรมันเป็นความมืดมน เปลี่ยนมันเป็นความมืดทึบ
17หากท่านไม่ยอมฟัง ข้าพเจ้าจะแอบร้องไห้ เพราะความหยิ่งยโสของท่าน ตาของข้าพเจ้าจะร่ำไห้อย่างขมขื่น น้ำตาไหลนองหน้า เพราะฝูงแกะของพระยาห์เวห์ถูกจับไปเป็นเชลย
18จงบอกกษัตริย์และแม่ของกษัตริย์ว่า “ลงมาจากบัลลังก์เถิด เพราะมงกุฎอันมีเกียรติ จะร่วงจากศีรษะของท่าน”
19เมืองต่างๆ ในเนเกบจะถูกปิด และจะไม่มีใครเปิด ยูดาห์จะถูกกวาดไปเป็นเชลย ถูกต้อนไปจนหมดสิ้น
20จงมองขึ้นดูคนทั้งหลาย ที่มาจากทางเหนือ ไหนล่ะฝูงแกะที่เรามอบให้เจ้าดูแล ฝูงแกะที่เจ้าโอ้อวด
21เจ้าจะว่าอย่างไร เมื่อพระเจ้าตั้งผู้ที่เจ้าเคยปลูกฝัง ให้เป็นพันธมิตรของเจ้ามาปกครองเจ้า เจ้าจะไม่เจ็บปวด เหมือนผู้หญิงที่กำลังคลอดลูกหรือ
22และหากเจ้าถามตัวเองว่า “ทำไมเรื่องนี้จึงเกิดขึ้นกับเรา” ก็เพราะบาปมากมายของเจ้า กระโปรงของเจ้าจึงถูกฉีกออก และร่างกายของเจ้าถูกย่ำยี
23คนเอธิโอเปียจะเปลี่ยนสีผิวของตนได้หรือ เสือดาวจะลบลายของมันได้หรือ พวกเจ้าผู้คุ้นเคยกับการทำชั่ว ก็ทำความดีไม่ได้เช่นกัน
24“เราจะกระจายพวกเจ้าไปเหมือนแกลบ ถูกลมทะเลทรายพัดปลิว
25นี่คือชะตากรรมของเจ้า เป็นส่วนที่เรากำหนดให้เจ้า” พระยาห์เวห์ประกาศดังนี้ “เพราะเจ้าลืมเรา ไปวางใจในเทพเจ้าปลอม
26เราจะถลกกระโปรงของเจ้าคลุมหน้าเจ้า เพื่อให้เห็นความอัปยศของเจ้า
27คือการคบชู้ มักมากในกาม การขายตัวที่ไร้ยางอาย! เราได้เห็นการกระทำที่น่ารังเกียจของเจ้า บนเนินเขาและตามท้องทุ่ง วิบัติแก่เจ้า เยรูซาเล็ม! เจ้าจะเปื้อนมลทินไปอีกนานเท่าใด”