1“แต่บัดนี้ จงฟังเถิด ยาโคบ ผู้รับใช้ของเรา อิสราเอลผู้ซึ่งเราได้เลือกสรรไว้
2พระยาห์เวห์ ผู้ปั้นเจ้า ผู้สร้างเจ้าไว้ในครรภ์ ผู้จะช่วยเหลือเจ้า กล่าวดังนี้ว่า อย่ากลัวเลย ยาโคบผู้รับใช้ของเรา เยชูรูนผู้ซึ่งเราเลือกสรรไว้
3เพราะเราจะเทน้ำลงบนดินที่กระหาย และธารน้ำบนพื้นดินที่แห้งผาก เราจะเทวิญญาณของเราลงบนเชื้อสายของเจ้า และพรของเราบนลูกหลานของเจ้า
4พวกเขาจะงอกงามขึ้นเหมือนหญ้าในทุ่งกว้าง เหมือนต้นป็อปลาร์ริมธาร
5บางคนจะพูดว่า ‘ฉันเป็นของพระยาห์เวห์’ บ้างก็จะเรียกชื่อตนตามชื่อของยาโคบ บ้างก็จะเขียนบนมือของตนว่า ‘เป็นของพระยาห์เวห์’ และจะใช้ชื่ออิสราเอล
6พระยาห์เวห์ผู้เป็นองค์กษัตริย์และพระผู้ไถ่ของอิสราเอล พระยาห์เวห์ผู้มีฤทธิ์กล่าวดังนี้ว่า เราเป็นปฐมและอวสาน นอกจากเราแล้วไม่มีพระเจ้าอื่นอีก
7ใครที่เสมอเหมือนเรา ให้เขาประกาศออกมา ให้เขาประกาศและแจกแจงต่อหน้าเรา ถึงสิ่งที่เกิดขึ้นตั้งแต่เราสถาปนาประชาชนเก่าแก่ของเรา และสิ่งที่จะเกิดในอนาคต ให้พวกเขาทำนายสิ่งที่จะเกิดขึ้น
8อย่าหวั่นไหว อย่ากลัวเลย เราประกาศเรื่องนี้และทำนายไว้ล่วงหน้านานแล้วไม่ใช่หรือ เจ้าเป็นพยานของเรา มีพระเจ้าอื่นใดนอกจากเราหรือ ไม่มีเลย ไม่มีพระศิลาอื่นอีก เราไม่รู้จักสักองค์เดียว”
9พวกผู้ที่ทำรูปเคารพก็ไร้ค่า สิ่งที่เขาเทิดทูนก็เปล่าประโยชน์ พวกออกรับแทนเขาก็ตาบอด พวกเขาโง่เง่าและต้องอับอาย
10ใครปั้นเทวรูป ใครหล่อรูปเคารพ ซึ่งไม่มีประโยชน์อะไร
11คนที่ทำอย่างนั้นจะต้องอัปยศอดสู ช่างฝีมือนั้นก็เป็นแค่มนุษย์ ให้พวกเขามาชุมนุมกันและยืนหยัดในที่ของตน พวกเขาจะถูกพาไปในสู่ความหวาดกลัวและความอัปยศอดสู
12ช่างเหล็กหยิบเครื่องมือ ง่วนอยู่กับรูปเคารพในเตาเผา เขาใช้ค้อนแต่งเทวรูป ทุบสุดกำลังแขน เขาหิวและหมดกำลัง เขาไม่ได้ดื่มน้ำและหมดแรง
13ช่างไม้ขึงเชือกวัด ทำโครงสร้างหยาบๆ ใช้กบไส เอาวงเวียนขีด สร้างให้เป็นรูปร่างมนุษย์ มีรูปร่างงามครบถ้วนอย่างมนุษย์ ให้อยู่ในสถานบูชา
14เขาโค่นสนซีดาร์ลง บางทีก็ใช้สนไซเปรสหรือต้นโอ๊ก เขาปล่อยให้มันโตขึ้นท่ามกลางต้นไม้ในป่า บางทีก็ปลูกต้นสน และฝนทำให้มันเติบโตขึ้น
15มันถูกใช้เป็นเชื้อเพลิง บางส่วนเขานำมาใช้ผิงกาย เขาจุดไฟปิ้งขนมปัง แต่ก็เอามาสร้างเป็นเทพเจ้า และนมัสการมัน เขาสร้างเป็นรูปเคารพแล้วก็กราบ
16เขาใช้ไม้ครึ่งหนึ่งก่อไฟ เตรียมอาหาร ย่างเนื้อกินจนอิ่ม ทั้งใช้ผิงกายและพูดว่า “เออ! อุ่นดี ข้าเห็นไฟแล้ว”
17ส่วนที่เหลือเขาใช้ทำเทวรูป เป็นรูปเคารพของเขา แล้วเขาก็หมอบกราบนมัสการมัน เขาอธิษฐานต่อมันว่า “ช่วยลูกด้วย ท่านเทพเจ้าของลูก”
18พวกเขาไม่รู้ประสีประสา ไม่เข้าใจอะไร ตาของเขาถูกปิดจึงมองไม่เห็น ใจของเขาก็ถูกบังจึงไม่เข้าใจ
19ไม่มีใครหยุดเพื่อคิด ไม่มีใครมีความรู้หรือความเข้าใจที่จะพิจารณาว่า “เราใช้ไม้ครึ่งหนึ่งทำฟืน เราปิ้งขนมปังบนถ่านไม้ เราย่างเนื้อกิน ควรที่เราจะเอาไม้ส่วนที่เหลือมาทำสิ่งที่น่าเกลียดชัง หรือกราบท่อนไม้”
20คนอย่างนั้นยังชีพด้วยขี้เถ้า ใจลุ่มหลงนำเขาหลงไป เขาไม่อาจช่วยเหลือตัวเองหรือพูดว่า “สิ่งที่อยู่ในมือขวาของเรานี้เป็นสิ่งหลอกลวงไม่ใช่หรือ”
21“ยาโคบ จงจดจำสิ่งเหล่านี้ เพราะอิสราเอลเจ้าเป็นผู้รับใช้ของเรา เราได้สร้างเจ้ามา เจ้าเป็นผู้รับใช้ของเรา อิสราเอล เราจะไม่ลืมเจ้า
22เราได้กวาดล้างความผิดของเจ้าไปเหมือนเมฆ ลบบาปของเจ้าไปเหมือนหมอกยามเช้า จงกลับมาหาเรา เพราะเราได้ไถ่เจ้าแล้ว”
23ฟ้าสวรรค์ เจ้าจงร้องเพลงด้วยความยินดีเพราะพระยาห์เวห์ได้ทำการนี้ แผ่นดินโลก เจ้าจงโห่ร้องให้กึกก้อง จงร้องเพลงเถิด ภูเขาทั้งหลาย ป่าไม้และต้นไม้ทั้งปวง เพราะพระยาห์เวห์ไถ่ยาโคบแล้ว พระองค์สำแดงเกียรติสิริในอิสราเอล
24“พระยาห์เวห์พระผู้ไถ่ของเจ้า ผู้ได้ปั้นเจ้าในครรภ์มารดากล่าวดังนี้ว่า ‘เราคือพระยาห์เวห์ พระผู้สร้างสรรพสิ่ง ผู้คลี่ฟ้าสวรรค์ออก ผู้กางแผ่นดินโลกออกมา
25ผู้ทำลายหมายสำคัญของผู้เผยพระวจนะเท็จ และทำให้นักทำนายกลายเป็นคนโง่ ผู้ล้มล้างความรอบรู้ของคนฉลาด และทำให้กลายเป็นสิ่งไร้สาระ
26ผู้มอบถ้อยคำแก่ผู้รับใช้ของพระองค์ และให้การทำนายจากทูตของพระองค์เป็นจริง’ ผู้กล่าวถึงเยรูซาเล็มว่า ‘จะมีผู้อยู่อาศัย’ กล่าวถึงเมืองของยูดาห์ว่า ‘จะถูกสร้างขึ้นอีกครั้ง’ และกล่าวถึงความหายนะของพวกเขาว่า ‘เราจะฟื้นฟูขึ้นใหม่’
27ผู้กล่าวกับห้วงน้ำลึกว่า ‘จงแห้งไป และเราจะทำให้ลำธารของเจ้าแห้งเหือด’
28ผู้กล่าวถึงไซรัสว่า ‘เขาเป็นคนเลี้ยงแกะของเรา และจะทำทุกสิ่งให้สำเร็จตามที่เราพอใจ’ เขาจะกล่าวถึงเยรูซาเล็มว่า ‘ให้สร้างมันขึ้นใหม่’ และกล่าวถึงวิหารว่า ‘ให้วางฐานรากของมัน’ ”