1แต่บัดนี้ ยาโคบ พระยาห์เวห์ผู้สร้างท่าน อิสราเอล พระองค์ผู้ปั้นท่าน กล่าวดังนี้ว่า “อย่ากลัวเลย เพราะเราได้ไถ่เจ้าไว้แล้ว เราได้เรียกเจ้าตามชื่อ เจ้าเป็นของเรา
2เมื่อเจ้าลุยน้ำ เราจะอยู่กับเจ้า เมื่อเจ้าลุยข้ามแม่น้ำ น้ำจะไม่ซัดท่วมเจ้า เมื่อเจ้าลุยไฟ ไฟจะไม่เผาไหม้ เปลวไฟจะไม่เผาผลาญเจ้า
3เพราะเราคือพระยาห์เวห์พระเจ้าของเจ้า เป็นองค์บริสุทธิ์แห่งอิสราเอล พระผู้ช่วยให้รอดของเจ้า เราให้อียิปต์เป็นค่าไถ่ของเจ้า เอาคูชและเสบาแลกกับเจ้า
4เพราะเจ้าล้ำค่าและมีเกียรติในสายตาเรา และเพราะเรารักเจ้า เราจึงยอมเอาประชาชนแลกกับเจ้า เอาบรรดาชนชาติแลกกับชีวิตของเจ้า
5อย่ากลัวเลย เพราะเราอยู่กับเจ้า เราจะนำลูกหลานของเจ้ามาจากตะวันออก และรวบรวมเจ้ามาจากตะวันตก
6เราจะบอกกับทางเหนือว่า ‘ปล่อยเขามา!’ บอกกับทางใต้ว่า ‘อย่ารั้งเขาไว้’ จงพาลูกชายของเรามาจากที่ไกลโพ้น และลูกสาวของเราจากสุดปลายแผ่นดินโลก
7คือทุกคนที่ได้ชื่อตามชื่อของเรา ผู้ที่เราได้สร้างขึ้นเพื่อเกียรติสิริของเรา ผู้ที่เราได้ปั้นและสร้างขึ้นมา”
8จงนำบรรดาผู้ที่มีตาแต่ตาบอด ผู้ที่มีหูแต่หูหนวกมา
9ชนชาติทั้งมวลประชุมกัน ประชาชนชุมนุมกัน เทพองค์ไหนของพวกเขาทำนายสิ่งนี้ และประกาศล่วงหน้าถึงสิ่งที่เกิดมาแล้ว ให้เขาเบิกพยานมายืนยันว่าเขาถูก เพื่อคนอื่นจะได้ยินแล้วบอกว่า “เป็นความจริง”
10พระยาห์เวห์ประกาศว่า “เจ้าเป็นพยานของเรา เป็นผู้รับใช้ซึ่งเราเลือกไว้แล้ว เพื่อเจ้าจะรู้จักและเชื่อเรา และเข้าใจว่าเราคือผู้นั้น ก่อนหน้าเราไม่มีพระเจ้าอื่นใดถูกปั้นขึ้น และหลังจากเราก็จะไม่มี
11เรานี่แหละคือพระยาห์เวห์ นอกเหนือจากเราแล้ว ไม่มีพระผู้ช่วยให้รอดอื่นใดอีก
12เราได้สำแดงแก่เจ้าแล้ว ช่วยเจ้าให้รอดแล้วและประกาศแก่เจ้าแล้ว เราเอง ไม่ใช่พระต่างด้าวอื่นใดท่ามกลางพวกเจ้า” พระยาห์เวห์ประกาศว่า “เจ้าเป็นพยานของเราว่า เราเป็นพระเจ้า
13เราคือพระเจ้าองค์นั้นตั้งแต่อดีตกาล ไม่มีผู้ใดช่วยกู้จากมือของเราได้ เมื่อเราลงมือทำ ใครจะขัดขวางได้”
14พระยาห์เวห์ พระผู้ไถ่ของเจ้า องค์บริสุทธิ์แห่งอิสราเอลพูดว่า “เพื่อเห็นแก่เจ้า เราจะส่งกองทัพไปยังบาบิโลน ทำให้ชาวบาบิโลนกลายเป็นเชลย ในเรือซึ่งพวกเขาเคยภาคภูมิใจ
15เราคือพระยาห์เวห์องค์บริสุทธิ์ของเจ้า พระผู้สร้างของอิสราเอลและกษัตริย์ของเจ้า”
16พระยาห์เวห์ผู้สร้าง ทางผ่านทะเล ทางผ่านห้วงน้ำอันยิ่งใหญ่
17ผู้นำรถม้าศึกและม้า นำกองทัพและกำลังเสริมมาด้วยกัน พวกเขานอนลงที่นั่น ไม่ได้ลุกขึ้นอีก สูญสิ้นดับไปเหมือนไส้ตะเกียง
18พระองค์พูดว่า “จงลืมสิ่งที่ผ่านมาแล้ว อย่าฝังใจกับอดีต
19ดูสิ เรากำลังทำสิ่งใหม่! มันเริ่มขึ้นแล้ว เจ้าไม่เห็นหรือ เรากำลังสร้างทางในถิ่นทุรกันดาร และสายธารในที่แห้งแล้ง
20พวกสัตว์ป่า หมาใน นกเค้าแมว ต่างยกย่องเรา เพราะเราให้น้ำในถิ่นทุรกันดาร ให้สายธารในที่แห้งแล้ง เพื่อจะให้น้ำดื่มแก่ประชาชนที่เราเลือกสรรไว้
21ประชาชนที่เราได้ปั้นไว้สำหรับเรา เพื่อพวกเขาจะประกาศเกียรติภูมิของเรา
22กระนั้นยาโคบเจ้าก็ไม่ได้ร้องเรียกหาเรา อิสราเอล เจ้าไม่ยอมเหน็ดเหนื่อยเพื่อเรา
23เจ้าไม่ได้ถวายแกะเป็นเครื่องเผาบูชาทั้งตัวแก่เรา เจ้าไม่ได้ให้เกียรติเราด้วยเครื่องบูชาของเจ้า เราไม่ได้วางภาระเรื่องธัญบูชาแก่เจ้า หรือให้เจ้าเหน็ดเหนื่อยเพราะเรื่องเครื่องหอม
24เจ้าไม่ได้ซื้อเครื่องหอมมาให้เรา ทั้งไม่ได้ทำให้เราพอใจด้วยไขมันเผาบูชา แต่ให้เราแบกภาระเรื่องบาปของเจ้า และทำให้เราเอือมระอาด้วยความผิดทั้งหลายของเจ้า
25เรานี่แหละ คือผู้ลบล้างการละเมิดของเจ้าเพื่อเห็นแก่เราเอง และไม่จดจำบาปของเจ้าอีกต่อไป
26จงรื้อฟื้นอดีตมาให้เราฟัง เรามาโต้แย้งกันเถิด จงให้การมาสิว่าเจ้าบริสุทธิ์
27ต้นตระกูลของเจ้าทำบาป คนที่เราส่งไปสอนเจ้าก็ทรยศเรา
28ฉะนั้นเราจะหยามผู้มีเกียรติในวิหารของเจ้า เราจะมอบยาโคบให้ถูกทำลายย่อยยับและมอบอิสราเอลให้ถูกเหยียดหยาม”