1ครั้งนั้น เมโรดัคบาลาดันลูกชายของกษัตริย์บาลาดันแห่งบาบิโลน ได้รู้ข่าวว่าเฮเซคียาห์ป่วยและหายเป็นปกติแล้ว ก็ส่งสาสน์และของขวัญมาให้เฮเซคียาห์
2เฮเซคียาห์ต้อนรับคณะทูตด้วยความดีใจ และอวดสมบัติในคลังให้พวกเขาชม คือเงิน ทอง เครื่องเทศ น้ำมันมะกอกอย่างดี อาวุธยุทโธปกรณ์ทั้งหมด และทุกสิ่งทุกอย่าง ไม่มีอะไรในวังหรือในอาณาจักรที่เฮเซคียาห์ไม่ได้อวด
3แล้วผู้เผยพระวจนะอิสยาห์มาเข้าพบกษัตริย์เฮเซคียาห์และถามว่า “คนพวกนี้พูดอะไร และเขามาจากไหน” เฮเซคียาห์ตอบว่า “มาจากบาบิโลนดินแดนอันไกลโพ้น”
4ผู้เผยพระวจนะถามว่า “พวกเขาได้เห็นอะไรในวังของท่านบ้าง” เฮเซคียาห์ตอบว่า “พวกเขาเห็นทุกสิ่งทุกอย่างในวังของเรา ไม่มีอะไรในคลังที่เราไม่ได้ให้เขาดู”
5อิสยาห์จึงพูดกับเฮเซคียาห์ว่า “จงฟังถ้อยคำของพระยาห์เวห์ผู้มีฤทธิ์ที่ว่า
6เวลานั้นจะมาถึงแน่นอน เมื่อทุกสิ่งในวังของเจ้า และสิ่งที่บรรพบุรุษเจ้าได้สะสมไว้จนถึงบัดนี้ จะถูกกวาดไปบาบิโลน ไม่มีอะไรเหลือเลย พระยาห์เวห์พูดดังนี้
7และลูกหลานบางคน เลือดเนื้อเชื้อไขของเจ้าเองจะถูกกวาดต้อนไป และกลายเป็นขันทีในวังของกษัตริย์บาบิโลน”
8เฮเซคียาห์ตอบว่า “ถ้อยคำของพระยาห์เวห์ที่ท่านว่ามาก็ดีอยู่” เพราะเฮเซคียาห์คิดว่า “ในชั่วชีวิตของข้าจะมีความสงบสุขและความมั่นคงปลอดภัย”