1เมื่อกษัตริย์เฮเซคียาห์ได้ยินเช่นนั้นก็ฉีกเสื้อผ้าของตน สวมผ้ากระสอบแล้วเข้าสู่วิหารของพระยาห์เวห์
2พระองค์ใช้ผู้ดูแลวังเอลียาคิม ราชเลขาเชบนา และพวกปุโรหิตอาวุโสให้ไปพบผู้เผยพระวจนะอิสยาห์ลูกชายอาโมศ ทุกคนสวมชุดผ้ากระสอบ
3พวกเขาพูดกับอิสยาห์ว่า “เฮเซคียาห์พูดว่า วันนี้เป็นวันแห่งความทุกข์ใจ การประณาม และความอับอาย เหมือนทารกกำลังจะเกิด แต่แม่ไม่มีแรงจะเบ่งออกมา
4บางทีพระยาห์เวห์พระเจ้าของท่านจะได้ยินถ้อยคำของแม่ทัพ ซึ่งกษัตริย์อัสซีเรียเจ้านายของเขาใช้ให้มาเยาะเย้ยพระเจ้าผู้มีชีวิตอยู่ และพระองค์จะลงโทษเขาสำหรับถ้อยคำที่พระยาห์เวห์พระเจ้าของท่านได้ยินนั้น ดังนั้นจงอธิษฐานเผื่อคนที่เหลืออยู่เถิด”
5เมื่อข้าราชการของกษัตริย์เฮเซคียาห์มาพบอิสยาห์
6อิสยาห์พูดกับพวกเขาว่า “จงไปบอกนายของท่านว่า ‘พระยาห์เวห์พูดดังนี้ว่า อย่ากลัวสิ่งที่ได้ยิน คือถ้อยคำที่ลูกน้องของกษัตริย์อัสซีเรียดูหมิ่นเรา
7ฟังนะ! เมื่อเขาได้ยินข่าวบางอย่าง เราจะทำให้เขาอยากกลับประเทศของเขา และเราจะฟันเขาด้วยดาบที่นั่น’ ”
8ฝ่ายแม่ทัพอัสซีเรียได้ข่าวว่ากษัตริย์ของตนออกจากลาคีช เขาก็ถอนทัพไป และพบว่ากษัตริย์กำลังรบกับเมืองลิบนาห์
9แล้วเซนนาเคอริบได้รับรายงานว่าทีรหะคาห์กษัตริย์แห่งคูชยกทัพมาทำสงคราม เมื่อได้ยินดังนั้น พระองค์จึงส่งคนมาบอกเฮเซคียาห์ว่า
10“จงพูดกับกษัตริย์เฮเซคียาห์แห่งยูดาห์ว่า อย่าให้พระเจ้าที่เจ้าพึ่งพานั้นหลอกลวงเจ้า เมื่อพระองค์พูดว่า ‘เยรูซาเล็มจะไม่ตกอยู่ในมือกษัตริย์อัสซีเรีย’
11เจ้าก็รู้ดีว่าพวกกษัตริย์อัสซีเรียได้ทำอะไรกับประเทศทั้งหมดบ้าง เขาทำลายทุกสิ่งลงราบคาบ แล้วเจ้าจะได้รับการช่วยกู้หรือ
12เทพเจ้าของชนชาติต่างๆ ที่บรรพบุรุษของเราได้ทำลายล้างได้ช่วยกอบกู้พวกเขาไว้หรือ ทั้งเทพเจ้าของโกซาน ฮาราน เรเซฟ และชาวเอเดนซึ่งอยู่ในเทลอัสสาร์
13ไหนล่ะกษัตริย์แห่งฮามัท หรือกษัตริย์แห่งอารปัด กษัตริย์แห่งแลร์ เสฟารวาอิม เฮนา และอิฟวาห์”
14เมื่อเฮเซคียาห์รับจดหมายฉบับนี้จากผู้ส่งสาส์นและอ่านจบ ก็ไปยังวิหารของพระยาห์เวห์และคลี่จดหมายนั้นออกต่อหน้าพระยาห์เวห์
15แล้วเฮเซคียาห์อธิษฐานต่อพระยาห์เวห์ว่า
16“พระยาห์เวห์ผู้มีฤทธิ์ พระเจ้าแห่งอิสราเอล ผู้นั่งอยู่บนบัลลังก์ระหว่างเครูบ พระองค์ผู้เดียวเป็นพระเจ้าเหนืออาณาจักรทั้งสิ้นในโลก พระองค์สร้างฟ้าสวรรค์และแผ่นดินโลก
17พระยาห์เวห์ ขอเงี่ยหูฟัง พระยาห์เวห์ ขอมองดูและฟังถ้อยคำทั้งสิ้น ซึ่งเซนนาเคอริบส่งมาเย้ยหยันพระเจ้าผู้มีชีวิต
18เป็นความจริงพระยาห์เวห์ ที่บรรดากษัตริย์อัสซีเรียได้ทำลายล้างชนชาติเหล่านี้ และแผ่นดินของเขา
19และได้เผาทำลายพระของเขา เพราะพวกมันไม่ใช่เทพเจ้า แต่เป็นเพียงไม้และหินที่สร้างขึ้นด้วยมือมนุษย์
20บัดนี้พระยาห์เวห์พระเจ้าของเรา ขอช่วยพวกเราให้พ้นจากเงื้อมมือของเขา เพื่ออาณาจักรทั้งสิ้นในโลกนี้จะรู้ว่าพระยาห์เวห์เป็นพระเจ้าองค์เดียวเท่านั้น”
21จากนั้นอิสยาห์ลูกชายอาโมศจึงให้นำความมาบอกเฮเซคียาห์ว่า “พระยาห์เวห์พระเจ้าแห่งอิสราเอลพูดว่า เพราะเจ้าได้อธิษฐานเรื่องกษัตริย์เซนนาเคอริบแห่งอัสซีเรียต่อเรา
22พระยาห์เวห์จึงพูดถึงเขาว่า ‘ลูกสาวแห่งศิโยน ผู้เป็นสาวบริสุทธิ์ ดูหมิ่นและเยาะเย้ยเจ้า ลูกสาวแห่งเยรูซาเล็ม ส่ายหน้าเมื่อเจ้าเตลิดหนี
23ใครนะที่เจ้าเย้ยหยันและลบหลู่ เจ้าขึ้นเสียง และทำตาหยิ่งยโสใส่ใคร ก็องค์บริสุทธิ์แห่งอิสราเอลน่ะสิ!
24เจ้าใช้ผู้สื่อสารของเจ้า มาเย้ยหยันองค์พระผู้เป็นเจ้า’ และเจ้าพูดว่า ‘ด้วยรถม้าศึกมากมายของข้า ข้าได้ขึ้นไปถึงยอดเขาสูง สู่สุดยอดแห่งเลบานอน ข้าได้โค่นต้นสนซีดาร์ที่สูงที่สุด และต้นสนที่ดีที่สุด ข้าไปถึงยอดสูงที่สุด คือป่าอุดมสมบูรณ์ที่สุด
25ข้าได้ขุดบ่อน้ำในต่างแดนและดื่มน้ำที่นั่น ด้วยส้นเท้าของข้า ลำธารทั้งหมดของอียิปต์ก็แห้งเหือด’
26เจ้าไม่เคยได้ยินเลยหรือ เราได้สั่งไว้นานมาแล้ว เราได้วางแผนไว้ตั้งแต่อดีต และบัดนี้เราก็ทำให้เป็นไปตามนั้น คือให้เจ้าพิชิตเมืองป้อมปราการทั้งหลาย ทำให้กลายเป็นกองหิน
27ชาวเมืองเหล่านั้นหมดอำนาจ ถดถอยและอับอาย พวกเขาเหมือนพืชในทุ่งนา เหมือนหน่ออ่อนเขียวสด เหมือนหญ้างอกขึ้นบนหลังคา ถูกแดดแผดเผาก่อนจะโตขึ้นมา
28แต่เรารู้ว่าเจ้าอยู่ที่ไหน และรู้เมื่อเจ้ามาและไป และรู้ที่เจ้าฉุนเฉียวใส่เรา
29เพราะเจ้าเกรี้ยวกราดใส่เรา และเพราะคำพูดโอหังของเจ้าเข้าหูเรา เราจะเอาเบ็ดเกี่ยวจมูกเจ้า และเอาบังเหียนใส่ปากเจ้า และเราจะทำให้เจ้ากลับไป ตามทางที่เจ้ามา
30เฮเซคียาห์ นี่จะเป็นหมายสำคัญแก่เจ้าคือ ปีนี้เจ้าจะกินสิ่งที่งอกขึ้นเอง และปีที่สองก็จะกินสิ่งที่ออกผลจากที่เดิม แต่ในปีที่สาม จงหว่านและเก็บเกี่ยว จงทำไร่องุ่นและกินผลของมัน
31คนที่เหลืออยู่ในอาณาจักรยูดาห์นั้น จะหยั่งรากและเกิดผลอีกครั้งหนึ่ง
32เพราะจะมีคนที่เหลือรอดหยิบมือหนึ่งมาจากเยรูซาเล็ม และผู้รอดชีวิตกลุ่มหนึ่งจะมาจากภูเขาศิโยน ความกระตือรือร้นของพระยาห์เวห์ผู้มีฤทธิ์ จะทำให้สำเร็จตามนี้
33ดังนั้นพระยาห์เวห์พูดถึงกษัตริย์อัสซีเรียว่า ‘เขาจะไม่ได้เข้ามาในเมืองนี้ หรือยิงธนูที่นี่ เขาจะไม่มาถือโล่อยู่หน้าเมือง หรือสร้างแนวล้อมโจมตีมัน
34เขามาทางไหนก็จะกลับไปทางนั้น จะไม่ได้เข้ามาในเมืองนี้’ ” พระยาห์เวห์ประกาศดังนั้น
35“เราจะปกป้องและช่วยเมืองนี้ไว้ เพื่อเห็นแก่เราเองและดาวิดผู้รับใช้ของเรา!”
36แล้วทูตสวรรค์ของพระยาห์เวห์ก็ออกไปประหารคนในค่ายของอัสซีเรีย 185,000 คน วันรุ่งขึ้น เมื่อผู้คนตื่นขึ้น ก็เห็นซากศพเกลื่อนกลาด!
37กษัตริย์เซนนาเคอริบแห่งอัสซีเรียจึงให้รื้อค่าย ถอนทัพกลับไปนีนะเวห์และอยู่ที่นั่น
38วันหนึ่ง ขณะที่นมัสการพระนิสรอคของพระองค์อยู่ในวิหาร อัดรัมเมเลคและชาเรเซอร์ลูกชายของพระองค์ก็ฆ่าพระองค์ด้วยดาบ แล้วหนีไปที่ดินแดนอารารัต และเอสารฮัดโดนลูกชายอีกคนหนึ่งขึ้นเป็นกษัตริย์แทน