1ในวันที่หนึ่งของเดือนที่สิบเอ็ดในปีที่สิบสอง ถ้อยคำของพระยาห์เวห์มาถึงข้าพเจ้าความว่า
2“บุตรมนุษย์เอ๋ย เนื่องจากไทระกล่าวถึงเยรูซาเล็มว่า ‘อะฮ้า! ประตูสู่ชนชาติต่างๆ ทลายลงแล้ว มันเปิดกว้างให้ข้า มันพังทลาย ส่วนข้าจะรุ่งเรือง’
3ฉะนั้นพระยาห์เวห์องค์เจ้าชีวิตพูดดังนี้ว่า ไทระเอ๋ย เราเป็นศัตรูกับเจ้า และเราจะนำชนชาติต่างๆ มาสู้กับเจ้าเหมือนทะเลซัดคลื่นกระทบฝั่ง
4ชนชาติเหล่านั้นจะทลายกำแพงเมืองของไทระและพังหอคอยต่างๆ แล้วเราจะปัดเศษอิฐเศษหินของมันออกไป ทำให้มันเป็นหินโล่งเตียน
5มันจะกลายเป็นที่ตากแหตากอวนกลางทะเล เราลั่นวาจาไว้แล้ว พระยาห์เวห์องค์เจ้าชีวิตประกาศดังนั้น มันจะกลายเป็นสถานที่ที่ให้ชนชาติต่างๆ ปล้นชิง
6และถิ่นฐานอาคารต่างๆ บนแผ่นดินใหญ่จะถูกทำลายด้วยคมดาบ เมื่อนั้นพวกเขาจะรู้ว่าเราคือพระยาห์เวห์
7เพราะพระยาห์เวห์องค์เจ้าชีวิตพูดดังนี้ว่า เราจะนำกษัตริย์เนบูคัดเนสซาร์แห่งบาบิโลน จอมราชันจากทางเหนือมาสู้กับไทระ พร้อมด้วยม้า รถม้าศึก พลม้า และกองทัพใหญ่
8เขาจะทำลายล้างถิ่นฐานอาคารต่างๆ ของเจ้าบนแผ่นดินใหญ่ด้วยคมดาบ เขาจะตั้งเครื่องล้อมเมืองต่อสู้กับเจ้า สร้างเชิงเทินต่อกับกำแพงทั้งหลายของเจ้า และตั้งปราการขึ้นเพื่อสู้กับเจ้า
9เขาจะออกคำสั่งให้กระทุ้งกำแพงของเจ้า และทลายหอรบต่างๆ ของเจ้าด้วยอาวุธของเขา
10ม้าของเขามีมากมายจนฝุ่นตลบทั่วเมือง กำแพงเมืองสั่นสะเทือนเพราะเสียงม้าศึก ขบวนเกวียน และรถม้าศึกที่เขายกทัพเข้าประตูเมืองของเจ้า ราวกับผู้คนทะลักเข้าเมืองที่กำแพงทลาย
11กีบม้าของเขาจะย่ำลงบนถนนทุกสาย เขาจะฆ่าประชาชนของเจ้าด้วยดาบ และโค่นเสาแข็งแกร่งของเจ้าลงราบกับพื้น
12เขาจะปล้นทรัพย์สมบัติริบข้าวของของเจ้าไป เขาจะทลายกำแพงและบ้านเรือนที่สวยงามของเจ้า แล้วเหวี่ยงก้อนหิน ไม้ และเศษอิฐเศษปูนลงทะเล
13เราจะยุติเสียงเพลงอึกทึกของเจ้า และจะไม่มีใครได้ยินเสียงพิณของเจ้าอีกต่อไป
14เราจะทำให้เจ้าเป็นศิลาโล่งเตียน และเจ้าจะกลายเป็นสถานที่ตากแหตากอวน เจ้าจะไม่ได้รับการสร้างขึ้นใหม่อีก เพราะเราผู้เป็นพระยาห์เวห์ได้ลั่นวาจาไว้ พระยาห์เวห์องค์เจ้าชีวิตประกาศดังนั้น
15พระยาห์เวห์องค์เจ้าชีวิตพูดแก่ไทระดังนี้ว่า ชายฝั่งทะเลทั้งหลายจะไม่สะท้านต่อเสียงล่มจมของเจ้า หรือเมื่อผู้บาดเจ็บร้องครวญครางและมีการเข่นฆ่าในเจ้า
16เมื่อนั้น บรรดาเจ้านายแห่งชายฝั่งทะเลจะก้าวลงจากบัลลังก์ ปลดเสื้อคลุม ถอดชุดปักออก คลุมกายด้วยความหวาดกลัว นั่งลงที่พื้น สั่นสะท้านหวาดกลัวอยู่ทุกขณะเพราะเจ้า
17แล้วพวกเขาจะคร่ำครวญเรื่องเจ้าและพูดกับเจ้าว่า ‘นครอันเลื่องชื่อ คับคั่งด้วยชาวทะเล ถูกทำลายลงถึงเพียงนี้! เจ้ากับพลเมือง เรืองอำนาจอยู่ในทะเล เจ้าทำให้ผู้อาศัย อยู่ที่นั่นคร้ามกลัว
18บัดนี้ชายฝั่งทั้งหลายสั่นสะท้าน ในวันที่เจ้าล่มจม เกาะต่างๆ ในทะเล ขวัญหนีดีฝ่อที่เจ้าล้มครืน’
19พระยาห์เวห์องค์เจ้าชีวิตพูดดังนี้ว่า ‘เมื่อเราทำให้เจ้าเป็นเมืองร้างเหมือนเมืองซึ่งไม่มีใครอยู่อาศัยอีก และเมื่อเรานำห้วงสมุทรลึกซัดโถมเจ้า และให้น้ำทะเลกว้างใหญ่ท่วมเจ้า
20เมื่อนั้น เราจะผลักเจ้าลงไปพร้อมกับพวกผู้ลงสู่เหวลึก ลงไปหาคนสมัยโบราณ เราจะทำให้เจ้าอาศัยอยู่ในโลกบาดาล อยู่กับซากดึกดำบรรพ์ร่วมกับพวกผู้ลงสู่เหวลึก เจ้าจะไม่ได้กลับมาหรืออาศัยอยู่ในดินแดนของผู้มีชีวิตอีกต่อไป
21เราจะนำเจ้าสู่จุดจบอันน่าสยดสยอง และจะไม่มีเจ้าอีกแล้ว ผู้คนจะเสาะหาเจ้า แต่ไม่พบเจ้าอีกเลย’ พระยาห์เวห์องค์เจ้าชีวิตประกาศดังนั้น”