1ดาวิดถามว่า “มีสมาชิกคนใดในครอบครัวซาอูลที่ยังมีชีวิตอยู่บ้างหรือไม่ ข้าจะได้แสดงน้ำใจต่อเขาเพื่อเห็นแก่โยนาธาน”
2ขณะนั้นยังมีข้าราชการคนหนึ่งของซาอูลชื่อศิบา เขาจึงถูกเรียกตัวมาพบและดาวิดพูดกับเขาว่า “เจ้าคือศิบาหรือ” เขาตอบว่า “พระเจ้าข้า”
3ดาวิดถามว่า “ในครอบครัวของซาอูลมีใครมีชีวิตอยู่บ้างไหม ข้าจะได้แสดงความกรุณาของพระเจ้าต่อเขา” ศิบาตอบกษัตริย์ว่า “ลูกชายของโยนาธานยังมีชีวิตอยู่ เท้าทั้งสองข้างของเขาพิการ”
4กษัตริย์ถามว่า “เขาอยู่ที่ไหน” ศิบาตอบว่า “เขาอยู่ที่บ้านของมาคีร์ลูกชายของอัมมีเอลในเมืองโลเดบาร์”
5กษัตริย์ดาวิดจึงให้รับตัวเขามาจากโลเดบาร์ จากบ้านมาคีร์ลูกชายของอัมมีเอล
6เมื่อเมฟีโบเชทลูกชายของโยนาธานลูกชายของซาอูลมาพบดาวิด ก็กราบลงแสดงความเคารพ ดาวิดพูดว่า “เมฟีโบเชทเอ๋ย!” เขาตอบว่า “พระเจ้าข้า”
7ดาวิดพูดกับเขาว่า “อย่ากลัวเลย เพราะข้าจะแสดงความเมตตากรุณาต่อเจ้าโดยเห็นแก่โยนาธานพ่อของเจ้าอย่างแน่นอน ข้าจะคืนที่ดินทั้งหมดของซาอูลปู่ของเจ้าให้กับเจ้า และเจ้าจะมานั่งร่วมโต๊ะกับข้าเสมอ”
8เมฟีโบเชทกราบลง แล้วพูดว่า “ควรหรือที่สุนัขตายเช่นข้าพเจ้าจะได้รับความกรุณาจากท่าน”
9ดาวิดจึงเรียกตัวศิบาผู้ดูแลทรัพย์สินของซาอูลมาและพูดกับเขาว่า “ข้าได้ยกข้าวของทุกอย่างที่เป็นของซาอูลและครอบครัวของเขาให้แก่หลานของนายเจ้า
10ตัวเจ้ากับลูกๆ และคนรับใช้ จงทำไร่ไถนาให้เขาและนำพืชผลมาเพื่อเลี้ยงดูหลานของนายเจ้า และเมฟีโบเชทหลานของนายเจ้าจะร่วมโต๊ะกับข้าเสมอ” (ฝ่ายศิบามีลูกชายสิบห้าคนและคนรับใช้ยี่สิบคน)
11ศิบาก็พูดกับกษัตริย์ว่า “ข้าพเจ้าจะทำทุกอย่างตามคำสั่ง” ดังนั้นเมฟีโบเชทจึงร่วมโต๊ะอาหารกับดาวิดเหมือนเป็นลูกชายคนหนึ่งของกษัตริย์
12เมฟีโบเชทมีลูกชายคนหนึ่งชื่อมีคา ทุกคนในครัวเรือนของศิบาเป็นคนรับใช้ของเมฟีโบเชท
13เมฟีโบเชทอาศัยอยู่ในกรุงเยรูซาเล็ม เพราะเขาต้องร่วมโต๊ะอาหารกับกษัตริย์เป็นประจำ และเพราะเท้าทั้งสองข้างของเขาพิการ