1ต่อมากษัตริย์นาหาชแห่งอัมโมนสิ้นชีวิต และฮานูนลูกชายขึ้นปกครองแทน
2ดาวิดรำพึงว่า “ข้าจะแสดงความกรุณาต่อฮานูนลูกชายของนาหาชเหมือนที่พ่อของเขาเคยแสดงความกรุณาต่อข้า” ดาวิดจึงส่งตัวแทนไปแสดงความเสียใจต่อฮานูนที่สูญเสียพ่อ แต่เมื่อคนของดาวิดมายังดินแดนอัมโมน
3พวกผู้บัญชาการชาวอัมโมนพูดกับฮานูนเจ้านายของตนว่า “ท่านคิดว่าดาวิดให้เกียรติแก่พ่อของท่านโดยส่งทูตเหล่านี้มาแสดงความเห็นใจต่อท่านหรือ ดาวิดส่งพวกเขามาสอดแนมเมืองดูลาดเลาก่อนเข้าโจมตีไม่ใช่หรือ”
4ดังนั้นฮานูนจึงจับพวกทูตของดาวิดโกนเคราออกครึ่งหนึ่ง และตัดเสื้อผ้าตรงสะโพกออกแล้วปล่อยไป
5เมื่อดาวิดรู้เรื่องก็ส่งผู้สื่อสารไปพบตัวแทนเหล่านั้นเพราะพวกเขารู้สึกอับอายขายหน้าอย่างมาก กษัตริย์พูดว่า “จงพักอยู่ที่เยรีโคจนกว่าเคราจะขึ้นดังเดิมแล้วค่อยกลับมา”
6ถึงตอนนี้ชาวอัมโมนตระหนักดีว่าพวกตนได้ทำให้ดาวิดเกลียดชังแล้ว พวกเขาจึงจ้างทหารราบชาวอารัมจากเบธเรโหบและโศบาห์ 20,000 คน จากกษัตริย์เมืองมาอาคาห์ 1,000 คน และจากเมืองโทบ 12,000 คน
7เมื่อดาวิดรู้เรื่องนี้ ก็ส่งโยอาบและนักรบทั้งกองทัพไป
8คนอัมโมนออกมาตั้งแนวรบที่ทางเข้าประตูเมือง ขณะที่ชาวอารัมจากโศบาห์ เรโหบ โทบ และมาอาคาห์อยู่ในที่โล่งนอกเมือง
9โยอาบเห็นว่ากองกำลังของศัตรูตั้งแนวรบอยู่ทั้งข้างหน้าและข้างหลัง ก็จัดกำลังทหารฝีมือดีที่สุดของอิสราเอลส่วนหนึ่งไปรับมือชาวอารัม
10โยอาบให้ทหารส่วนที่เหลืออยู่ภายใต้การสั่งการของอาบีชัยน้องชายของเขา และจัดทัพเคลื่อนออกไปรับมือกับชาวอัมโมน
11โยอาบกล่าวว่า “ถ้าพวกอารัมแข็งแกร่งเกินกำลังของข้า เจ้าจงมาช่วยข้า แต่ถ้าพวกอัมโมนแข็งแกร่งเกินกำลังของเจ้า ข้าจะไปช่วยเจ้า
12จงเข้มแข็งและให้เราต่อสู้อย่างกล้าหาญ เพื่อพี่น้องของเราและเพื่อนครแห่งพระเจ้าของเรา พระยาห์เวห์จะกระทำตามที่พระองค์เห็นชอบ”
13แล้วโยอาบกับกองทหารก็บุกเข้าโจมตี ชาวอารัมก็ถอยหนี
14เมื่อชาวอัมโมนเห็นชาวอารัมล่าถอย พวกเขาก็ถอยหนีจากอาบีชัยเข้าไปในเมือง โยอาบจึงกลับจากการสู้รบกับชาวอัมโมนและมายังกรุงเยรูซาเล็ม
15หลังจากชาวอารัมเห็นว่าถูกอิสราเอลรุกไล่ก็รวมกำลังกันอีก
16ฮาดัดเอเซอร์นำคนอารัมจากอีกฟากหนึ่งของแม่น้ำยูเฟรติสมาสมทบ พวกเขามายังเฮลาม มีโชบัคแม่ทัพของฮาดัดเอเซอร์เป็นผู้สั่งการ
17เมื่อดาวิดรู้ข่าว เขาก็ระดมพลอิสราเอลทั้งหมดและข้ามแม่น้ำจอร์แดนมายังเฮลาม ชาวอารัมตั้งแนวรบประจันหน้ากับดาวิดและสู้รบกัน
18แต่พวกเขาพ่ายหนีต่อหน้าอิสราเอล และดาวิดสังหารพลรถรบของพวกเขาเจ็ดร้อยคนกับทหารราบอีกสี่หมื่นคน และสังหารโชบัคแม่ทัพของพวกเขาตายที่นั่น
19เมื่อบรรดากษัตริย์ซึ่งขึ้นกับฮาดัดเอเซอร์ เห็นว่าพวกเขาพ่ายแพ้อิสราเอล ก็ขอสงบศึกและยอมเป็นเมืองขึ้นของอิสราเอล ชาวอารัมจึงไม่กล้ามาช่วยชาวอัมโมนสู้รบอีกเลย